Carhistory.gr Logo
  » america » Amante GT
Amante GT
america
«Αν θες να φτιάξεις ένα αυτοκίνητο, φτιάξε το καλύτερο!» έλεγε η ολοσέλιδη διαφήμιση αυτού του ανορθόδοξα κατασκευασμένου sport μοντέλου από την Καλιφόρνια. Όμως, δεν αρκεί η συμπάθεια, για να κάνεις καριέρα...

Το αυτοκίνητο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην αμερικανική αγορά το 1969 με την ονομασία «Gazelle», η οποία χρησιμοποιήθηκε ξανά τη δεκαετία του '80, σε ένα kit car εμπνευσμένο από τη Mercedes SSK που έφτιαχνε η «Classic Motor Carriages» στο Miami της Florida. Κατασκευαστής του Amante GT ήταν η εταιρεία «Hebina Plastics», με έδρα τη Santa Clara στην Πολιτεία της California. To 1970 μετονομάστηκε σε «Voegele Industries» (από το επώνυμο του ιδιοκτήτη της Bill Voegele) και με την ευκαιρία αυτή το μάλλον αδιάφορο στο άκουσμα «Gazelle» εξαφανίστηκε. Παρά το γεγονός ότι το αυτοκίνητο γεννήθηκε στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ και μάλιστα στην πιο «αστραφτερή» γωνιά της, η κύρια δομή του είχε ευρωπαϊκή προέλευση, αφού βασιζόταν στο αρχιτεκτονικής «όλα πίσω» πάτωμα «Τyp 3» της VW. Η πλατφόρμα αυτή ήταν σε χρήση από το 1961 στη Γερμανία, κτίζοντας τα μεσαία μοντέλα «1500» και «1600» της Volkswagen, που προηγήθηκαν της σειράς «411». Στην περίπτωση του Αmante GT, ντύθηκε με ένα όμορφο δίθυρο coupe αμάξωμα, κατασκευασμένο από άριστης ποιότητας υαλοβάμβακα (σύμφωνα με την «Voegele Industries»).

Amante, o εραστής
Ευδιάκριτες ήταν στην εξωτερική του εμφάνιση οι σχεδιαστικές επιρροές από «εξωτικά» μοντέλα όπως η Corvette Sting Ray, με τους ανακλινόμενους (pop-up) προβολείς των φωτιστικών σωμάτων, που προσέδιδαν περαιτέρω δυναμισμό, καθώς και την κυρτή απόληξη του πίσω μέρους. Πέρα από την αισθητική πλευρά όμως, το αυτοκίνητο διέθετε χαλύβδινο roll bar και πλευρικές μπάρες ασφαλείας, για τη μείωση των σοβαρών επιπτώσεων σε ενδεχόμενο ανατροπής ή σύγκρουσης. Κι όσο για τις γυάλινες επιφάνειες, ήταν όλες δανεισμένες από το Rambler «Marlin», ένα επιτυχημένο fastback μοντέλο που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 1965. Σύμφωνα με τις παροχές της κατασκευάστριας εταιρείας, οι υποψήφιοι αγοραστές του Amante GT μπορούσαν χωρίς παραπάνω χρέωση να το αποκτήσουν σε μία από τις τρεις διαθέσιμες διαμορφώσεις ρύγχους και εμπρός καπό (twin depressed scoops, smooth front deck, single raised scoop). Mε μήκος μεταξονίου ιδανικό για sport μοντέλο (2.413 χλστ.) και βάρος χωρίς τον κινητήρα και τα αναρτώμενα μηχανικά μέρη που δεν υπερέβαινε τα 220 κιλά, το αυτοκίνητο της «Voegele Industries» ήταν ιδιαίτερα χαμηλό (μόλις που έφτανε τα 1,10 μέτρα σε ύψος), με αποτέλεσμα ακόμη και ακίνητο να μοιάζει ιδιαίτερα εντυπωσιακό.

Κινητήρες, ένας γρίφος...
Με βάση πάντα τα λεγόμενα της εταιρείας, το Amante GT μπορούσε να δεχτεί τέσσερις τύπους κινητήρων, όχι απαραίτητα της ίδιας φιλοσοφίας. Ο πρώτος είναι αυτός που πηγαίνει «γάντι» με το πάτωμά του και δεν είναι άλλος από τον 4κύλινδρο σε σειρά των 1.6 λίτρων της Volkswagen, συνοδευόμενος και από μηχανικά μέρη εξελιγμένα από την Porsche. Οι επόμενοι δύο είναι V8 αμερικανικής προέλευσης, ο ένας της «Ford Motor Company» των 4.737 κ.εκ. και ο άλλος της «Chevrolet Division of GM Company» των 4.638 κ.εκ. Aφήσαμε τελευταίο τον επίπεδο εξακύλινδρο κινητήρα της Chevrolet «Corvair» δεύτερης γενιάς, χωρητικότητας 2.7 λίτρων, που φαίνεται πως ήταν ο περισσότερο επιθυμητός από τον κατασκευαστή. Σύμφωνα με επίσημη καταχώρησή της στον Τύπο της εποχής, η εταιρεία διατεινόταν πως με τον V8 της Ford το αυτοκίνητό της μπορούσε να φτάσει την τελική ταχύτητα των 250 χιλιομέτρων την ώρα, χωρίς όμως να δώσει στη δημοσιότητα κανένα άλλο στοιχείο επιδόσεων. Φυσικά, δεν ήταν μόνο αυτό που έλειπε από την κατά τα άλλα λεπτομερή ενημέρωση, αφού έλαμπαν διά της απουσίας τους οι ιπποδυνάμεις του μοντέλου και οι μετρήσεις της κατανάλωσης σε βενζίνη.

Το παλέψαμε, αλλά...

Το Amante GT κυκλοφόρησε στην αμερικανική αγορά με αρκετές φιλοδοξίες, στην λογική τιμή των 800 δολαρίων για τη βασική έκδοση (στα extra περιλαμβάνονταν αρκετά «καλούδια» των ημερών εκείνων, όπως το ηχοσύστημα και ο κλιματισμός). Το εγχείρημα όμως είχε εξαρχής λίγες πιθανότητες να φτάσει στην επιτυχία, αφού το μικρό επιχειρηματικό εύρος του κατασκευαστή του δεν θα μπορούσε να στηρίξει μια κανονική μαζική παραγωγή. Πέρα από αυτό σύντομα ενέσκηψε και η πρώτη παγκόσμια ενεργειακή κρίση, που έριξε τις πωλήσεις ακόμη και των μεγαλύτερων εργοστασίων. Το 1971 όλο το project μετακόμισε στην Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στη Daytona Βeatch στη Florida, με το management να έχει πια περάσει στην «Performance Designers». Δύο χρόνια αργότερα μετακινήθηκε λίγο βορειότερα, στην Atlanta της Georgia, με νέο διοικητικό σχήμα (Amante Cars). Και πάλι όμως δεν ήρθε η άνοιξη, με αποτέλεσμα η σταδιοδρομία του να λήξει οριστικά το 1975, ύστερα από τέσσερα δύσκολα χρόνια. Υπολογίζεται ότι η συνολική παραγωγή του αυτοκινήτου αρίθμησε περίπου 150 οχήματα, χωρίς να είναι γνωστό πόσα από αυτά επιβιώνουν στις ημέρες μας και πόσα είναι λειτουργικά, αλλά ούτε και ποιόν κινητήρα κρύβουν κάτω από το πίσω καπό.

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας