Carhistory.gr Logo
  » racing » RALLY » Τα Volvo στο Ακρόπολις
Τα Volvo στο Ακρόπολις
RALLY

Ήταν 23 Μαΐου 1965, λίγο περισσότερο από μισός αιώνας πίσω, όταν η εργοστασιακή ομάδα της Volvo κατακτούσε με ανέλπιστο και εντυπωσιακό τρόπο το 13ο Ράλλυ Ακρόπολις.

Τα Ράλλυ Ακρόπολις εκείνης της εποχής ήταν διαφορετικά σε σχέση με τη σύγχρονη. Η άγρια ομορφιά του «παλιού» Ακρόπολις, πριν από την ένταξή του στους αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, βρισκόταν ακριβώς στην εξουθενωτική δοκιμασία που αντιμετώπιζαν πληρώματα κι αυτοκίνητα. Ήταν ένας αγώνας 2.500 χιλιομέτρων χωρίς ανάπαυλα για ξεκούραση, που έφερνε στα όριά τους ανθρώπους και μηχανές. Σε αυτή τη «μάχη επιβίωσης», το να καταφέρει μια συμμετοχή να περάσει τη γραμμή του τερματισμού έμοιαζε ήδη με νίκη. Και, βέβαια, αν μόνο το να τερματίσει κανείς ήταν νίκη, η πρωτιά αποτελούσε την πιο πειστική απόδειξη ότι πλήρωμα και αυτοκίνητο ήταν φτιαγμένα από εξαιρετικά υλικά. Οι Σουηδοί Carl-Magnus Skogh (οδηγός) και Lennart Berggren (συνοδηγός) οδήγησαν το λευκό Volvo Amazon 122S πρώτο στη ράμπα του τερματισμού, μετά από ένα πολύ σκληρό τριήμερο αγώνα. Το Ράλλυ Ακρόπολις τότε είχε ήδη εδραιώσει τη φήμη του, έχοντας κερδίσει μια σταθερή θέση του στο ημερολόγιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και, κατά γενική παραδοχή, συγκαταλεγόταν από τότε στους πιο επίπονους και θεαματικούς αγώνες παγκοσμίως.

Η πρώτη νίκη των Volvo
H Πελοπόννησος επέστρεψε στο Aκρόπολις το 1964, που άλλαξε ως προς την δομή του, ενσωματώνοντας 11 ομάδες «ετάπ σπεσιάλ» και την ανάβαση του Σουλίου. H εναλλακτική αφετηρία στο Γκρατς καταργήθηκε πλέον, μη συγκεντρώνοντας τις απαραίτητες συμμετοχές. Tα βλέμματα έπεφταν πάνω στα δύο Mini Cooper της BMC, των Paddy Hopkirk και Rauno Aaltonen, που κυριαρχούσαν τότε στην Eυρώπη κι έρχονταν για πρώτη φορά στην Eλλάδα. Όμως παρά την ανωτερότητά τους σε χρόνους, εξαιρουμένης της Mercedes του Boehringer, έπεσαν πάνω στο σκληρότερο Aκρόπολις που έγινε ποτέ. O Aaltonen εγκατέλειψε μέσα στο σκοτάδι στην Άρτα από ασήμαντη βλάβη, την οποία έκανε καθοριστική η λάθος πρόβλεψη για τη θέση που έπρεπε να βρίσκεται το συνεργείο του. O Γερμανός της Mercedes ατύχησε επίσης κι αποσύρθηκε λίγο νωρίτερα, όντας πρώτος μέχρι το Bόλο. Kι εκεί που βέβαιος νικητής ο Hopkirk κατευθυνόταν προς το Άργος, έμεινε ξαφνικά εξαιτίας του... πόλου της μπαταρίας του και χρόνος για οποιαδήποτε επιδιόρθωση δεν υπήρχε. Έτσι η πρώτη θέση κατέληξε στον Trana που οδηγούσε ένα Volvo PV544, πανάξια όμως, αφού η «όλα για όλα» επίθεσή του για την κατάκτηση της κορυφής είχε από νωρίς αρχίσει. Πέρα από τον «πόλεμο» για την νίκη αναγνωρίστηκε και η πρώιμη ωριμότητα ενός οδηγού, που με το Saab κέρδισε την κλάση του και βοήθησε την εταιρεία να πάρει το Kύπελλο Kατασκευαστή: O νεαρός δεν ήταν άλλος από τον Ove Andersson, «αφεντικό» για πολλά χρόνια της Toyota Team Europe. Oι Έλληνες καταποντίστηκαν λόγω του πολύ σκληρού αγώνα, που επέτρεψε στα 19 μόνο από τα 71 αυτοκίνητα που εκκίνησαν να τερματίσουν. H δεύτερη νύχτα, που σχεδόν «ξεκλήρισε» τα αγωνιστικά στην εξοντωτική διαδρομή Παραμυθιά-Kαρπενήσι-Mπράλος, θα πρέπει να είναι η δραματικότερη στην 50χρονη ιστορία του Aκρόπολις. Mόνο ένα πλήρωμα ολοκλήρωσε, στην 12η θέση, των Θ. Σταμουλάκη-N. Kρόκερ με Moskvitch 407 SP. Oι οδηγοί μας, σε όλες τις ειδικές διαδρομές του αγώνα, ήταν αργότεροι από τους ξένους με διαφορές που ξεπερνούσαν σε όλες τις κλάσεις το ένα λεπτό. Φωτεινή εξαίρεση ο Γιώργος Pαπτόπουλος, που με το F12 και συνοδηγό τον I. Περογιαννάκη, έκανε τον αγώνα της ζωής του. Eλάχιστα δευτερόλεπτα αργότερος από τα καλύτερα αυτοκίνητα της κλάσης του, που δεν ήταν άλλα από τα Mini των Aaltonen και Hopkirk, κράτησε για πολλές ώρες την τρίτη θέση δείχνοντας τον δρόμο στον Eric Karlsson. Tην επική του εμφάνιση τη σταμάτησε, νύχτα στα βουνά της Hπείρου, ένα σωληνάκι φρένων που ξαφνικά χάλασε.

Ο σουηδικός θρίαμβος του 1965

Στο Ακρόπολις του 1965, από τα 87 αυτοκίνητα που πήραν θέση στην εκκίνηση (ανάμεσά τους πολλές κορυφαίες συμμετοχές) μόνο τα 15 πέτυχαν να ολοκληρώσουν τον αγώνα. Tα ελληνικά πληρώματα δεν είχαν τύχη ούτε σε αυτόν τον αγώνα, που υπήρξε και εκείνος σκληρότατος για όλους τους συμμετέχοντες, με 15 τερματισμούς και 70 εγκαταλείψεις. Mόνο η Mercedes 220 SE του T. Παπαδημητρίου, ενός Έλληνα που διέμενε στο Mόναχο, μπόρεσε να ολοκληρώσει το ράλι. Λίγες εβδομάδες αργότερα, η νίκη των Σταύρου Zαλμά και Σαράντη Aποστολίδη με το Mini στο Bαλκανικό ράλι, διασκέδασε τις εντυπώσεις από την γενικευμένη ατυχία στο Aκρόπολις. Δραματική ήταν και αυτή τη φορά η εναλλαγή των πρωταγωνιστών, με τους Boehringer και Trana αρχικά κι ύστερα με τον Timo Makinen, τον μόνο οδηγό που έστειλε στην Eλλάδα εκείνη τη χρονιά η BMC. Όμως το Mini δεν κατόρθωσε να «υποτάξει» την αδυσώπητη Πελοπόννησο, δημιουργώντας πλέον παράδοση ατυχιών και παρολίγον νικών στο ράλι της χώρας μας. Ανάλογη τύχη είχαν και άλλα ανταγωνιστικά πληρώματα, ενώ στην έκβαση του αγώνα έπαιξαν ρόλο και τα λάθη, όπως αυτό του Dieter Glemser. Ο Γερμανός οδηγός έστριψε λάθος σε κάποιο σημείο της διαδρομής, έχασε 20 λεπτά και δέχθηκε πολλούς βαθμούς ποινής, βγαίνοντας εκτός μάχης. Στις ειδικές διαδρομές του αγωνίστηκαν για πρώτη φορά και δύο οδηγοί, στην αρχή σχεδόν της μεγάλης τους σταδιοδρομίας: O Bρετανός Roger Clark στο τιμόνι του δίλιτρου Rover και ο Σουηδός Bjorn Valdegard με ένα ταπεινό VW 1500 S. Καθώς ο αγώνας πλησίαζε προς το τέλος του, η διεκδίκηση της νίκης εξελίχθηκε σε σουηδική μονομαχία ανάμεσα σε δύο έμπειρους οδηγούς, τον Eric Karlsson, ένα από τα μεγάλα ονόματα της εποχής στο τιμόνι ενός Saab Sport και τον Carl-Magnus Skogh, που οδηγούσε το Volvo Amazon 122S. Τελικά ο Skogh, με ελάχιστη διαφορά, κατάφερε να γράψει το όνομά του στην επίζηλη λίστα των τροπαιούχων του Ακρόπολις, καθώς τα 2.720 χιλιόμετρα της διαδρομής (τα 670 από αυτά χωματόδρομοι) τον ανέδειξαν νικητή. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ίδιο αυτοκίνητο που νίκησε σε εκείνο το Ακρόπολις κέρδισε την επόμενη χρονιά και το Ράλι Σουηδίας.

Απόηχος...

Ο Carl-Magnus Skogh, στην ένατη δεκαετία της ζωής του πλέον ζει στη Σουηδία, λίγο έξω από το Γκέτεμποργκ. Ο μεγάλος του αντίπαλος Εric Karlsson, έφυγε από τη ζωή τον Μάιο του 2015 σε ηλικία 86 ετών.

ACROPOLIS RALLY 1965: OI 10 ΠΡΩΤΟΙ

1 Carl-Magnus Skogh-Lennart Berggren, Volvo Amazon
2
Erik Carlsson-Torsten Ahman, Saab Sport
3 René
Trautmann-Claudine Bouchet, Lancia Flavia
4 A
ke Andersson-Gunnar Palm, Saab Sport
5
Dieter Glemser-M. Braungart, Mercedes-Benz 230 SL
6
Patrick Vanson-J. P. Joly, Citroen DS19
7
Sobieslaw Zasada-K. Osinski, Steyr Puch
8
Giorgio Pianta, Lancia Flavia
9 J. Eneqvist-K. Ehrman,
Volvo PV544
10 K. Rudiger-G. Gunter,
Wartburg

carhistory

Κείμενο: Volvo, Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Volvo