Carhistory.gr Logo
  » racing » SPEED » Eυρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αναβάσεων
Eυρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αναβάσεων
SPEED

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αναβάσεων, στα χρόνια της μεγάλης ακμής του...

Ο πρώτος τίτλος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο απονεμήθηκε το 1957 στον Ελβετό Daetwyler, τρεις φορές νικητή στο τιμόνι μιας Μaserati. Για την Porsche ήταν μία άριστη περίοδος, αφού οι «RS» είδαν πρώτες τη σημαία στις υπόλοιπες συναντήσεις. Δύο από τους οδηγούς της θα άφηναν τη σφραγίδα τους τα χρόνια που έρχονταν: ο Έντγκαρ Μπαρθ και ο Βόλφγκανγκ Φον Τριπς. Τον δεύτερο κάποιοι άνθρωποι είχαν την τύχη να τον δουν να κερδίζει την ανάβαση της Πάρνηθας. Οι αρετές του επιβεβαιώθηκαν το 1958, όταν με την «Spider» κατέκτησε το τρόπαιο και θαυμάστηκε ξανά στην Ελλάδα, που για τελευταία φορά είχε τον αγώνα στην διοργάνωση. Ο χρόνος (6.31 δλ.) που ο άσσος χρειάστηκε για να φτάσει στον τερματισμό δεν ξεπεράστηκε ποτέ και ως σήμερα παραμένει ο «βασιλιάς» της διαδρομής. Ο Σκαρφιότι οδηγούσε τις Osca 1100 και οι Σπηλιωτάκης και Μίχος συμπεριλήφθηκαν στη βαθμολογία με τις Αlfa Romeo. Το 1959 το Πάικς Πικ, αν και βρισκόταν στην Αμερική, μετρούσε για τον ευρωπαϊκό τίτλο, τόλμημα που δεν επαναλήφθηκε ξανά. Μία Αlfa Romeo Giulietta «SV», με οδηγό το Nτικ Ντόκερμαν, είχε κερδίσει τον αγώνα. Οι Γερμανοί ανέδειξαν για δεύτερη φορά τον πρωταθλητή, όταν ο Μπαρθ κέρδισε δύο αναβάσεις στη Γαλλία. Οι Lotus Montecarlo και το Cooper-Μοnaco που οδηγούσε ο Μπράμπαμ εντυπωσίαζαν την επόμενη χρονιά. Δάφνες όμως απέσπασε η Μaserati, που, με το δίλιτρο «birdcage», νίκησε στο Trentο Bondone. Ο Βακαρέλα έκανε τις πρώτες του προσπάθειες με μία Μaserati «Τ60» και ο Χ. Μίλερ, αργότερα πρωταθλητής GT, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Ollon Villars. Ο Ελβετός Βάλτερ με την Porsche «RS 1.7» ήταν ο νικητής του πρωταθλήματος. Ξεχώρισαν οι Μπαλζαρίνι και Ζweifel με Cooper, ενώ οι Ferrari «250 GT SWB» σκαρφάλωναν με ταχύτητα στους λόφους.

Mέρες του ’60
Το 1961 ο Βάλτερ κατέκτησε ξανά τον τίτλο. Η Porsche του θριάμβευσε στο Ρόσφελντ, που τότε έμπαινε στο πρόγραμμα των αναβάσεων. Ο Σκαρφιότι, οδηγώντας ένα 2λιτρο Osca, είχε την πρώτη του επιτυχία στο Ποντετέσιμο. Για το Μπαλζαρίνι και το Cooper-Μaserati όλα ήταν ωραία στο Νταβός, αφού ο συνδυασμός έκανε εκεί τη μοναδική του νίκη. Στους διακριθέντες βρέθηκε με την «RSK» o πρωταθλητής Αυστρίας Orthuber. Η ώρα του Σκαρφιότι ήρθε το 1962, όταν με τη Ferrari «196 SP» αφαίρεσε τα πρωτεία από την Porsche. Οι Γερμανοί, με προβλήματα νεότητας στο δίλιτρο επίπεδο 8κύλινδρο κινητήρα των 220 ίππων, κέρδισαν μόνο δύο φορές. Το αυτοκίνητο της Scuderia νίκησε τέσσερις αγώνες και οι θεατές έβλεπαν στις πλαγιές τις Lotus-Climax, Lotus-Μaserati και Ferrari «GTO». Oι Porsche «718» δεν άφησαν περιθώριο στους αντιπάλους και επικράτησαν το 1963. Έξι φορές πρώτος, ο Μπαρθ κατέκτησε το πρωτάθλημα, αφήνοντας στο Βάλτερ το δρόμο ανοιχτό στο Μοντ Βεντού. Τα Abarth ακολούθησαν το νικητή στο Ρόσφελντ, ενώ ενδιαφέρον προκάλεσε μία Lotus εφοδιασμένη με δίλιτρο κινητήρα της ΒΜW. Το 1964 οι Porsche συνέχισαν να νικούν και ο Μπαρθ στέφθηκε για τρίτη φορά πρωταθλητής. Μόνον ο Χέρμπερτ Μίλερ μπόρεσε να αποσπάσει μία πρώτη θέση, στη Σιέρα Μοντάνα. Ο εξαίρετος οδηγός χάθηκε 17 χρόνια αργότερα, στο Νίρμπουργκρινγκ. Στο Ρόσφελντ ο Μπαρθ κέρδισε με ένα αυτοκίνητο, σήμερα κλασικό: ήταν η Elva, στο πλαίσιο της οποίας ο κινητήρας της Porsche απέδιδε 240 ίππους. Για τον Έντγκαρ Μπαρθ η συνέχεια ήταν τραγική: χτυπημένος από ανίατη ασθένεια, ο ένας από τους τρεις «βασιλιάδες των βουνών» έφυγε για το μεγάλο ταξίδι τον επόμενο Μάη.

Dino εναντίον Carrera

Η απάντηση της Ferrari στην Porsche δόθηκε το 1965 από τη Dinο V6. Ο δίλιτρος κινητήρας της απέδιδε 208 ίππους στις 9.000 στροφές και βοήθησε το Σκαρφιότι να κατακτήσει το δεύτερο τίτλο του. Η περίοδος είχε αρχίσει με νίκη του Abarth «ΟΤ» στο Μοντ Βεντού. Η δημιουργία του Κάρλο βασιζόταν στο δάπεδο του Fiat «850», ζύγιζε 500 κιλά και η ισχύς του άγγιζε τους 205 ίππους. Ακολουθούσε το Ρόσφελντ, όπου πρώτευσε με την 8κύλινδρη Porsche ο Μίτερ: για εκείνον θα έρχονταν κι άλλες νίκες τα επόμενα χρόνια. Οι Carrera έκτισαν το δικό τους μύθο στα βουνά το 1966. Ο Μίτερ πήρε τον τίτλο, οδηγώντας μία από αυτές, εξοπλισμένη με τον κινητήρα των δύο λίτρων. Αντιστάθηκε ο Σκαρφιότι με τη Dinο, όμως τερμάτισε έπειτα από αυτόν στη βαθμολογία. Ο «Λούλου» νίκησε στη Σεστριέρε και τη Σιέρα Μοντάνα, ο Πέτερ Σέτι με το Ford «Shelby» εντυπωσίασε, κερδίζοντας δύο φορές την κατηγορία GT. Ο πρωταθλητής χρειάστηκε να δώσει μάχη με το Στόμελεν, για να διατηρήσει τα πρωτεία, το 1967. Οι δύο άσσοι απέσπασαν από τέσσερις νίκες, με τις Porsche «907» και «910». Ο τίτλος κρίθηκε στο τέλος, όπου ο Μίτερ, τερματίζοντας δεύτερος πίσω από το Στόμελεν, πήρε το στέμμα για δεύτερη φορά. Οι φίλαθλοι είχαν την ευκαιρία να δουν το Τζιούντι να κερδίζει το Γκρουπ 2, στο τιμόνι μιας Αlfa Romeo «GTA». Είδαν ακόμα τον Κβέστερ να οδηγεί μια BMW, σχεδιασμένη από το Μπράντλι, και αρκετές Lancia, Porsche «904 GTS», «911S» και Lotus Εlan. Παρακολουθούσαν τον Nτε Άνταμιτς να ανεβαίνει 2ος το Ρόσφελντ με Αlfa Romeo «T33», χωρίς να φαντάζονται πως εκεί θα χανόταν ο δεύτερος «βασιλιάς» Λουντοβίκο Σκαρφιότι το 1968, όταν η Porsche του τσακίστηκε στα δέντρα. Ο Μίτερ έμεινε μόνος και κατέκτησε τον τρίτο του τίτλο. Τους λόφους όργωναν και οι ΒΜW «2002», που σύντομα θα πρόσφεραν συγκινήσεις στους αγωνιζόμενους όλου του κόσμου.

Oι νίκες στα πρωτότυπα

Οι ύστατες δάφνες για τη Ferrari στα βουνά ήρθαν το 1969 με την «212Ε». Ο Σέτι, που οδηγούσε το αυτοκίνητο, στέφθηκε με ευκολία πρωταθλητής, αφού μόνο μία διαδρομή δεν κέρδισε. Ο Μερτζάριο, στο βολάν ενός Abarth, αναδείχθηκε δεύτερος και τροπαιούχος της κατηγορίας Sport. Τις ημέρες που ο Iξ νικoύσε στο Νίρμπουργκρινγκ, οι αναβάσεις έχαναν τον τελευταίο τους «βασιλιά»: ο Γκέραρντ Μίτερ σκοτωνόταν στις δοκιμές του γερμανικού GP. Το θαυμάσιο Γερμανό κανείς δε θα αντικαταστήσει στο θρόνο. Το 1970 ήταν η χρονιά των Abarth. Tα αυτοκίνητα κέρδισαν όλους τους αγώνες της περιόδου και ο Γιοχάνες Όρτνερ ήταν ο νέος πρωταθλητής. Ο Γιόχεν Μας με ένα Capri πήρε νίκες στην κατηγορία Special Turing, ενώ τους λόφους κοσμούσαν αυτοκίνητα που οι παλαιότεροι θυμούνται με νοσταλγία: BMW-Αlpine, Lancia Fulvia, Porsche «914», Μustang, Corvette, Μini Cooper, NSU TT. Ο πρωταθλητής από την Αυστρία επανέλαβε την επιτυχία του την επόμενη χρονιά και τα Abarth επικράτησαν ξανά. Oι εξατμίσεις των Ferrari «275», Lola «Τ70», Αlpine «Α110», Simca Abarth και Opel «Commodore» ακούγονται στις χαράδρες μαζί με των υπόλοιπων πρωταγωνιστών. To 1972 ο Ελβετός Περό, για να τελειώσει θριαμβευτικά τη σταδιοδρομία του, εξοπλίζεται με μία F2 Μarch-Cosworth «722» και κερδίζει το πρωτάθλημα. Ο Γάλλος Μπαγιάρ, οδηγώντας Surtees F1, ήταν ο 2ος της κατάταξης.

H παρακμή...

...ξεκίνησε το 1973, όταν τα εργοστάσια άρχισαν να αποσύρονται. Μαζί τους έφυγαν και οι οδηγοί πρώτης γραμμής, που, χωρίς ερεθίσματα, δεν είχαν λόγους να διακριθούν. Οι ιδιώτες σήκωναν πια το βάρος, χωρίς όμως τις εταιρείες να βοηθούν, οι δυνατότητές τους ήταν περιορισμένες. Έτσι, όποια ομάδα ξόδευε περισσότερα, μονοπωλούσε τις νίκες. Με αυτόν τον τρόπο μειώθηκε η αξία τους και υποβαθμίστηκαν οι τίτλοι. Όσοι έπαιρναν το τιμόνι στα υψώματα ήταν μεν άξιοι, αλλά δεν είχαν το ανάστημα για να αναβαθμίσουν τη διοργάνωση. Στις αρχές του ’80, από τις παλιές διαδρομές επιζούν μόνο το Trento Bondone και το Μοντ Ζενί. Ο Νέστι ήταν ένας από τους λίγους που διακρίνονταν για χρόνια, τη στιγμή που η διοίκηση του σπορ πήρε λάθος αποφάσεις για το θεσμό. Αυξάνοντας τους αγώνες, το μόνο που κατόρθωσε ήταν να πολλαπλασιάσει τα έξοδα, ενώ το τρόπαιο για τα εργοστάσια δε συγκίνησε κανέναν. Ωστόσο, η BMW κατέκτησε κάποιους τίτλους και, στις αρχές του ’90, στις εκκινήσεις υπήρχαν ακόμη ενδιαφέρουσες συμμετοχές. Όπως τα Quattro, τα Sierra, οι Οsella, οι Lola «T298», oι «M3» και τα Peugeot «405 Τ16».

1957-1972: ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ & ΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ

1972
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: XAVIER PERROT, MARCH

1971
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: JOHANNES ORTNER, ABARTH
2ος: Enno Bonomelli, Porsche
3ος: Peter Sturtz, Abarth

1970
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: JOHANNES ORTNER, ABARTH
2ος: Franco Pilone, Abarth
3ος: Claude Haldi, Porsche

1969
Montseny: Peter Schetty, Ferrari
Rossfeld: Peter Schetty, Ferrari
Mont Ventoux: Peter Schetty, Ferrari
Trento-Bondone: Peter Schetty, Ferrari
Freiburg-Schauinsland: Peter Schetty, Ferrari
Cesana-Sestriere: Peter Schetty, Ferrari
Ollon-Villars: Peter Schetty, Ferrari
Gaisberg: Arturo Merzario, Abarth

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: PETER SCHETTY, FERRARI
2oς: Johannes Ortner, Abarth
3oς: Sepp Greger, Porsche

1968
Montseny: Gerhard Mitter (Porsche
Rossfeld: Gerhard Mitter, Porsche
Trento-Bondone: Karl Federhofer, Abarth 1300
Cesana-Sestriere: Gerhard Mitter, Porsche
Freiburg-Schauinsland: Gerhard Mitter, Porsche
Sierre-Montana Crans: Gerhard Mitter, Porsche
Gaisberg: Gerhard Mitter, Porsche
Mont Ventoux: Gerhard Mitter, Porsche

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: GERHARD MITTER, PORSCHE
2oς: Rolf Stommelen, Porsche
3oς: Dieter Quester, BMW

1967
Rossfeld: Rolf Stommelen, Porsche
Mont Ventoux: Rolf Stommelen, Porsche
Trento-Bondone: Gerhard Mitter, Porsche
Cesana-Sestriere: Rolf Stommelen, Porsche
Freiburg-Schauinsland: Gerhard Mitter, Porsche
Ollon-Villars: Gerhard Mitter, Porsche
Gaisberg: Rolf Stommelen, Porsche

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: GERHARD MITTER, PORSCHE
2oς: Rolf Stommelen, Porsche
3oς: Peter Schetty, Abarth

1966
Rossfeld: Gerhard Mitter, Porsche
Mont Ventoux: Gerhard Mitter, Porsche
Trento-Bondone: Gerhard Mitter, Porsche
Cesana-Sestriere: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Freiburg-Schauinsland: Gerhard Mitter, Porsche
Sierre-Montana: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Gaisberg: Gerhard Mitter, Porsche

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: GERHARD MITTER, PORSCHE

1965
Mont Ventoux: Hans Herrmann, Abarth
Rossfeld: Gerhard Mitter, Porsche
Trento-Bondone: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Cesana-Sestriere: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Freiburg-Schauinsland: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Ollon-Villars: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Gaisberg: Michel Weber, Porsche GT

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: LUDOVICO SCARFIOTTI, FERRARI
2oς: Gerhard Mitter, Porsche
3oς: Hans Herrmann, Abarth

1964
Rossfeld: Edgar Barth, Elva-Porsche
Mont Ventoux: Edgar Barth, Porsche
Gaisberg: Edgar Barth, Porsche
Trento-Bondone: Edgar Barth, Porsche
Cesana-Sestriere: Edgar Barth, Porsche
Freiburg-Schauinsland: Edgar Barth, Porsche
Sierre-Montana-Crans: Herbert Muller, Elva-Porsche

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: EDGAR BARTH, PORSCHE
2oς: Herbert Müller, Elva-Porsche
3oς: Anton Fischaber, Lotus-BMW

1963
Rossfeld: Edgar Barth, Porsche
Mont Ventoux: Heini Walter, Porsche
Trento-Bondone: Edgar Barth, Porsche
Cesana-Sestriere: Edgar Barth, Porsche
Freiburg-Schauinsland: Edgar Barth, Porsche
Ollon-Villars: Edgar Barth, Porsche
Gaisberg: Edgar Barth, Porsche

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: EDGAR BARTH, PORSCHE
2oς: Heini Walter, Porsche
3oς: Hans Herrmann, Abarth

1962
La Faucille: Heini Walter, Porsche
Fornovo-Monte Cassio: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Mont Ventoux: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Trento-Bondone: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Freiburg-Schauinsland: Ludovico Scarfiotti, Ferrari
Ollon-Villars: Sepp Greger, Porsche
Gaisberg: Sepp Greger, Porsche

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: LUDOVICO SCARFIOTTI, FERRARI
2oς: Heini Walter, Porsche
3oς: Sepp Greger, Porsche

1961
La Faucille: Tommy Spychiger, Porsche RS 1600
Rossfeld: Heini Walter, Porsche RS 1600
Mont Ventoux: Heini Walter, Porsche RS 1600
Trento-Bondone: Sepp Greger, Porsche RSK 1600
Freiburg-Schauinsland: Heini Walter, Porsche RS 1600
Klosters-Davos: Gianni Balzarini, Cooper-Maserati
Gaisberg: Sepp Greger, Porsche RS
Pontedecimo-Giovi: Ludovico Scarfiotti, Osca 2000

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: HEINI WALTER, PORSCHE
2oς: Sepp Greger, Porsche
3oς: Tommy Spychiger, Porsche
3ος: Gianni Balzarini, Cooper-Maserati

1960
Mont Ventoux: Heini Walter, Porsche
Trento-Bondone: Odoardo Govoni, Maserati
Freiburg-Schauinsland: Heini Walter, Porsche
Ollon-Villars: Heini Walter, Porsche
Gaisberg: Sepp Greger, Porsche

 

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: HEINI WALTER, PORSCHE
2oς: Sepp Greger, Porsche
3oς: Mennato Boffa, Maserati

 

1959
Mont Ventoux: Edgar Barth, Porsche
Trento-Bondone: Edgar Barth, Porsche
Freiburg-Schauinsland: Edgar Barth, Porsche
Gaisberg: Ernst Vogel, Porsche
Klosters-Davos: Hans Herrmann, Porsche

 

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: EDGAR BARTH, PORSCHE
2oς: Heini Walter, Porsche
3oς: Ernst Vogel, Porsche

 

1958
Πάρνηθα: Wolfgang von Trips, Porsche
Mont Ventoux: Jean Behra, Porsche
Trento-Vareze: Wolfgang von Trips, Porsche
Freiburg-Schauinsland: Joachim Bonnier, Borgward
Gaisberg: Wolfgang von Trips, Porsche
Ollon-Villars: Edgar Barth, Porsche

 

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: WOLFGANG VON TRIPS, PORSCHE
2oς: Joachim Bonnier, Borgward
3oς: Hans Herrmann, Borgward

 

1957
Mont Ventoux: Willy Daetwyler, Maserati
Freiburg-Schauinsland: Edgar Barth, Porsche
Gaisberg: Willy Daetwyler, Maserati
Lenzerheide-St Cassian: von Trips, Porsche
Aosta-Gran San Bernardo: Willy Daetwyler, Maserati
Πάρνηθα: Wolfgang von Trips, Porsche

 

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: WILLY DAETWYLER, MASERATI
2oς: Hans Herrmann, Borgward
3oς: Richard von Frankenberg, Porsche

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας: Φωτογραφίες: