Carhistory.gr Logo
  » racing » GRAND PRIX » 1959: Πρωτάθλημα στην Cooper
1959: Πρωτάθλημα στην Cooper
GRAND PRIX

Το 1959 ήταν μια ιστορική σεζόν για την F1, αφού για πρώτη φορά από το ξεκίνημα του θεσμού ο παγκόσμιος τίτλος των κατασκευαστών κερδήθηκε από μονοθέσια με τον κινητήρα εγκατεστημένο πίσω από τον οδηγό.

Οι προπαρασκευές...
Η Coventry-Climax ετοίμασε για την ομάδα της Cooper κινητήρες των 2,5 λίτρων, των οποίων η ισχύς έφθανε τους 240 ίππους. Το μονοθέσιο με κωδικό Τ51 ΜΚ ΙV φορούσε λάστιχα Dunlop διαστάσεων 6.50-15 για τους πίσω τροχούς και 5.00-15 για τους εμπρός. Ανάμεσα σε αυτούς που θα το οδηγούσαν βρίσκονται οι Masten Gregory, Maurice Trintignant. To Cooper του Rob Walker κλήθηκε να κυβερνήσει ο Stirling Moss, που συμμετείχε σε δύο εκκινήσεις με BRM.Στην ομάδα επέλεξαν να μη χρησιμοποιήσουν το κιβώτιο ταχυτήτων της Citroen, με το οποίο ήταν εφοδιασμένα τα εργοστασιακά Cooper, αναθέτοντας στον Valerio Colotti να της σχεδιάσει ένα καινούριο, πέντε σχέσεων. Στους 270 ίππους της Ferrari 246 μεταπήδησαν ο γρηγορότερος οδοντογιατρός στον κόσμο Τony Brooks, ο αξεπέραστος Jean Behra κι ο ταλαντούχος Cliff Allison. Από τη Vanwall δεν υπήρχε κανένα νέο και καμία πληροφορία για την υλοποίηση αγωνιστικών σχεδίων της χρονιάς που ξεκινούσε. Για το πρωτάθλημα οδηγών θα μετρούσαν τα πέντε καλύτερα αποτελέσματα.

O Brabham κερδίζει το Μοnaco
O Mοss ήταν πρώτος στην παράταξη για τον αγώνα του Monaco, όπου είχαν πάρει θέση η Porsche F2 του von Trips και ο Allison με Ferrari F2. O Behra προηγήθηκε στην κούρσα τα τριανταπέντε πρώτα λεπτά, αλλά στον 25ο γύρο μηχανικό πρόβλημα τον ανάγκασε να εγκαταλείψει. Το Cooper του Mοss ανέλαβε την πρωτοβουλία μέχρι τον 82ο γύρο, που βλάβη στο κιβώτιο ταχυτήτων του στέρησε τη νίκη, βγάζοντάς τον εκτός αγώνα. Ο επερχόμενος Jack Brabham, κάνοντας τον ταχύτερο χρόνο διατήρησε την κορυφή ως τη λήξη, παρά το πρόβλημα υπερθέρμανσης των ποδοστηρίων του. O Brooks προσπέρασε στον 37ο γύρο τον Phil Hill και κατέκτησε τη δεύτερη θέση, ενώ 15 λεπτά αργότερα ο Shell, που ήταν τέταρτος, έχασε το BRM σε μία έξοδο και αποσύρθηκε.

H πρώτη νίκη της BRM

Μεγάλο αγώνα παρακολούθησαν οι Ολλανδοί θεατές στο Zandvoort, όπου είδαν και έζησαν πράγματα που έμειναν στη μνήμη τους για πολλά χρόνια. Ύστερα από μια σύντομη πρωτοβουλία του Bonnier, το Cooper του Gregory τοποθετήθηκε στην κορυφή ώς τον 11ο γύρο, όταν το BRM επέστρεψε στην πρώτη θέση. Ύστερα από πέντε λεπτά ο Brabham αφαίρεσε από τον Μ. Gregory τη δεύτερη θέση και άρχισε να κυνηγά τον Bonnier. Κατάφερε να τον ξεπεράσει στον 29ο γύρο, αλλά σε έξι λεπτά το BRM P25 επιβλήθηκε του Αυστραλού και τον άφησε πίσω. Ο ταχύτατος Mοss κάνοντας τον καλύτερο χρόνο πλησίασε απειλητικά τον Brabham και στον 48ο γύρο τον νικά με τη σειρά του. Ξεκίνησε τότε την καταδίωξη του BRM και σε δεκατρία λεπτά έβλεπαν όλοι τις εξατμίσεις του. Το κιβώτιο ταχυτήτων όμως τον πρόδωσε και πάλι στον 64ο γύρο και ο Mοss έφυγε από τη μάχη. Ο Bonnier κράτησε την αρχηγία ώς την πτώση της σημαίας, δίνοντας στην BRM τη χαρά της πρώτης νίκης.

 

GP Γαλλίας και Μεγάλης Βρετανίας

O Tony Brooks ταχύτερος όλων στα δοκιμαστικά της Reims, κέρδισε τη νίκη στον αγώνα χωρίς καμία ιδιαίτερη δυσκολία. Είχε πίσω του τον Trintignant ως το 19ο γύρο, μέχρι εκείνος να οπισθοχωρήσει. Και για τον Behra ήταν μία άτυχη κούρσα, καθώς στον 24ο γύρο έχασε από σπασμένο πιστόνι μια σίγουρη τρίτη θέση. Πέντε λεπτά αργότερα ο Phil Hill επιβλήθηκε του Brabham και οι δυο τους οδήγησαν, ακολουθώντας το νικητή μέχρι να ανέβουν στο βάθρο. O Moss δεν μπόρεσε να τους εμποδίσει κι ας έκανε τον ταχύτερο γύρο με χρόνο 2.22.8, αφού το BRM του δεν τερμάτισε τον αγώνα. Σε αυτό το σιρκουί έκανε την πρώτη του εμφάνιση ο Αμερικανός Dan Gurney. Οι κλιματικές συνθήκες του αγώνα ήταν οδυνηρές για όλους, λόγω της υπερβολικής ζέστης που ταλαιπώρησε άσφαλτο, οδηγούς και μονοθέσια. Ο νικητής της Γαλλίας εμφανίστηκε για τον αγώνα του Aintree στο βολάν ενός Vanwall, ενώ στην παράταξη βρισκόταν και ο Jack Fairman στο πιλοτήριο ενός Cooper-Climax. Έκπληξη προκάλεσε η πρώτη θέση, που μοιράστηκε με τον Brabham στην εκκίνηση η Aston Martin του Salvadori. Για το Cooper του Αυστραλού, ήταν μια εύκολη μέρα που τελείωσε με χαρά για τη νίκη μέσα στην πατρίδα της ομάδας. O Moss τερμάτισε δεύτερος με το BRM του, έχοντας ξεπεράσει από τον 8ο γύρο τα εμπόδια των Trintignant και Salvadori. Μέχρι τον 20ο γύρο τους ίδιους οδηγούς είχε νικήσει και ο Bruce McLaren κατακτώντας την τρίτη θέση. Ταχύτεροι της ημέρας, οι Mοss και ΜcLaren.

O θάνατος του Jean Behra στο τελευταίο Avus

O Jean Behra, ακούραστος κυνηγός της νίκης που ποτέ δεν κέρδισε σε επίσημο αγώνα της Formula 1, έχασε τη ζωή του την 1η Αυγούστου στο αυτοκινητοδρόμιο του Αvus, μία ημέρα πριν από τη διεξαγωγή του Grand Prix. Κανείς δε θα ξεχάσει την απαράμμιλη τεχνική του, όταν λίγα χρόνια πριν τοποθέτησε στον «καταπέλτη» αυτής της πίστας το μικροσκοπικό Gordini πίσω από τις επιβλητικές Mercedes. Ο αγώνας του Αvus θα γινόταν σε δύο σκέλη των 30 γύρων. Στην πρώτη κούρσα o Brabham έμεινε αμέσως από συμπλέκτη και δεν κατόρθωσε να ξεκινήσει το δεύτερο σκέλος. Στον 3ο γύρο ο κινητήρας του Gregory παρέδωσε το πνεύμα και λίγο μετά το Cooper του Moss προδόθηκε πάλι, αυτή τη φορά από το κιβώτιο ταχυτήτων. Τρεις Ferrari με πρώτη εκείνη του Brooks κέρδισαν το πρώτο μέρος. Οι βολίδες της Scuderia επανέλαβαν την επιτυχία τους και στο δεύτερο σκέλος, με τον ίδιο πάλι πρωτοπόρο. Μέχρι το 2ο γύρο άντεξε να τις ακολουθεί ο McLaren, ώσπου το κιβώτιο ταχυτήτων Citroen που χρησιμοποιούσε να τον προδώσει. Στο συμψηφισμό, μετά τον νικητή Brooks, πήραν κατάταξη οι Ferrari των Dan Gurney και Phil Hill. Ο νικητής με χρόνο 2.04.5 παρέλαβε και το βαθμό του ταχύτερου γύρου. Τα μονοθέσια της F1 δεν αγωνίστηκαν ξανά σε αυτό το αυτοκινητοδρόμιο.

Κατάκτηση του τίτλου στην Πορτογαλία

Τρία Cooper ήταν επικεφαλής στη γραμμή εκκίνησης του Monsanto, όπου ο Moss που αυτή τη φορά δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα κέρδισε τη νίκη, έχοντας δικό του και τον ταχύτερο γύρο. O Brabham τον ακολουθούσε ώς τον 23ο γύρο, που ενεπλάκη σε ατύχημα φεύγοντας από τον αγώνα. Ο επερχόμενος Gregory κράτησε ως το τέλος το δεύτερο σκαλί του βάθρου. Ο επόμενος της κατάταξης Gurney ευνοήθηκε από την εγκατάλειψη στον 39ο γύρο του McLaren, που είχε πρόβλημα με το συμπλέκτη του. O John Cooper πανηγύρισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο κατασκευαστών.

Το πρωτάθλημα οδηγών στον Brabham

Ενώ η Ferrari 246 του Brooks έμενε από συμπλέκτη αμέσως μόλις άρχισε ο αγώνας στη Monza, εκείνη του Phil Hill ανταγωνίστηκε τους Gurney, Moss κρατώντας για λίγο την κορυφή. Στον 5ο γύρο ο Moss οδήγησε το Cooper στην πρώτη θέση, ύστερα όμως από δεκαπέντε λεπτά ο Phil Hill τον εκτόπισε από εκεί. Ο Αμερικανός ηγεμόνευσε την κούρσα ώς τον 32ο γύρο, που ο Moss προσπερνώντας τον έφθασε στη 12η νίκη της καριέρας του. O Phil Hill οπισθοχώρησε προσωρινά στην κατάταξη, αλλά μέσα σε οκτώ λεπτά κατάφερε να ξαναβρεί τη δεύτερη θέση, την οποία διατήρησε ώς το τέλος. Δικός του ήταν και ο ταχύτερος γύρος, με χρόνο 1.40.4. Πριν από την τελευταία κούρσα της περιόδου στην Αμερική, ο Brabham είχε 5,5 βαθμούς περισσότερους από τον Moss και 8 πιο πολλούς από τον Brooks. Όλα πλέον θα κρίνονταν εκεί.

Τα Cooper των Moss, Brabham, Schell δέσποζαν στην εκκίνηση του Sebring, όπου οι θεατές έβλεπαν ένα Connaught και ένα Cooper-OSCA να περιμένουν τον αλυτάρχη. O Moss οδήγησε εντυπωσιακά τον αγώνα ώς το τέλος του 6ου γύρου, αλλά ακόμη μια φορά το κιβώτιο ταχυτήτων Colotti παρουσίασε πρόβλημα στερώντας του κάθε ελπίδα. O Brabham είχε τώρα την πρωτοπορία με τον McLaren να τον ακολουθεί και τον Trintignant, που είχε περάσει τον von Trips στον 23ο γύρο. Λίγο πριν από το τέλος του αγώνα το μονοθέσιο του Brabham μένει από βενζίνη και τον προσπερνούν ο McLaren που φθάνει πρώτος στο τέρμα με 0,9 δλ. πίσω του τον Trintignant και η Ferrari του Brooks. Ο Γάλλος είχε ήδη κάνει τον ταχύτερο γύρο. Όμως ο Brabham δίνοντας ένα φωτεινό παράδειγμα επιμονής έκανε ό,τι και ο Consalvo Sanesi το 1951 με την Alfetta. Έσπρωξε το μονοθέσιό του ώς τη γραμμή τερματισμού μέσα στη ζέστη. Το τέλος της προσπάθειας τον βρήκε τέταρτο και οι βαθμοί που κέρδισε στο πρωτάθλημα οδηγών γι αυτή τη θέση του έδωσαν τον παγκόσμιο τίτλο.

O σπουδαίος Αυστραλός με τις απίστευτες μηχανικές γνώσεις κατέκτησε με την Cooper και το πρωτάθλημα οδηγών του 1960. Ύστερα ακολούθησε το δικό του δρόμο ως πιλότος των αγωνιστικών της δικής του ομάδας, κερδίζοντας ένα ακόμη παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1966, με την οκτακύλινδρη Brabham-Repco.  

 

ΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ 1959

Monaco: Jack Brabham, Cooper-Climax T51
Zandvoort: Joachim Bonnier, BRM P25
Reims: Toni Brooks, Ferrari D246
Aintree: Jack Brabham, Cooper-Climax T51
Avus: Toni Brooks, Ferrari D246
Monsanto Park: Stirling Moss, Cooper-Climax T51
Monza: Stirling Moss, Cooper-Climax T51
Sebring: Bruce McLaren, Cooper-Climax T51

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΟΔΗΓΩΝ

1 Jack Brabham 31
2 Tony Brooks 27
3 Stirling Moss 25.5
4 Phil Hill 20
5 Maurice Trintignant 19
6 Bruce McLaren 16.5
7 Dan Gurney 13
8 Joakim Bonnier 10
9 Masten Gregory 10
10 Rodger Ward 8
11 Jim Rathmann 6
12 Johnny Thomson 5
13 Harry Schell 5
14 Innes Ireland 5
15 Olivier Gendebien 3
16 Tony Bettenhausen 3
17 Cliff Allison 2
18 Jean Behra 2
19 Paul Goldsmith 2

 

BAΘΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΩΝ

1 Cooper-Climax 40
2 Ferrari 32
3 BRM 18
4 Lotus-Climax 5

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας