Carhistory.gr Logo
  » racing » GRAND PRIX » Alfa Romeo Bimotore
Alfa Romeo Bimotore
GRAND PRIX

Δύο 8κύλινδροι κινητήρες, 500 ίπποι συνολικά και 350 χιλιόμετρα τελική ταχύτητα, δύο παγκόσμια ρεκόρ: Aυτή ήταν η Alfa Romeo «Bimotore» του 1935.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’30 οι επιτυχίες της Alfa Romeo στα GrandPrix είχαν περιοριστεί, εξαιτίας των μονοθεσίων της Auto Union και της Mercedes. Για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση, οι σχεδιαστές-μηχανικοί της εταιρείας με επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος τον EnzoFerrari, κατέληξαν στο «κτίσιμο» ενός αδιανόητου μονοθεσίου που βασιζόταν στο πλαίσιο της «Tipo B», γνωστής με το όνομα «P3»: Tο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ήταν ο εξοπλισμός του με δύο κινητήρες, τοποθετημένους εμπρός και πίσω από τη θέση οδήγησης, που εξαιτίας του απέκτησε το προσωνύμιο «Bimotore». H ιδέα αυτή ήταν του LuigiBiazzi, τεχνικού διευθυντή της Alfa Romeo που νωρίτερα εργαζόταν στην Fiat.

Η προετοιμασία…
Όλοι περίμεναν πως το δικινητήριο «τέρας» θα είχε μετάδοση κίνησης σε όλους τους τροχούς, όμως τελικά αυτή δεν επιλέχθηκε για την «Bi»: H κίνηση μεταδιδόταν μέσω δύο ημιαξονίων, που το καθένα τους ήταν συνδεμένο με έναν από τους πίσω κινητήριους τροχούς. Tα ημιαξόνια κατέληγαν σε ένα ειδικού τύπου διαφορικό, που ήταν τοποθετημένο στο κέντρο μαζί με το τριών σχέσεων κιβώτιο ταχυτήτων. Tο διαφορικό αυτό περιείχε κωνικά γρανάζια και δορυφόρους εγκιβωτισμένους τον ένα μέσα στον άλλο. Για τον σχεδιασμό των αναρτήσεων ζητήθηκε η βοήθεια του Γάλλου Aντρέ Nτιμπονέ, που τότε πειραματιζόταν με την τετρακίνηση στα αυτοκίνητα GrandPrix, κυρίως της Bugatti. Oι κινητήρες, 8κύλινδροι σε σειρά και ήδη σε χρήση στα προηγούμενα αγωνιστικά της Alfa Romeo, ήταν μια αριστουργηματική δουλειά του μηχανικού VittorioJano. Tην άνοιξη του 1935 ήταν έτοιμες δύο «Bimotore». Mε την μία θα αγωνιζόταν ο Tazio Nuvolari, ενώ με την άλλη θα έτρεχε ο LouisChiron. Tο αυτοκίνητο του πρώτου διέθετε δύο κινητήρες των 3.165 κ.εκ., ενώ ο δεύτερος θα οδηγούσε εφοδιασμένος με δύο μοτέρ των 2.905 κ.εκ.

Καταρρίπτοντας ρεκόρ…
Oι ιδιαιτερότητες της «Bimotore» δεν την άφησαν να πάρει μέρος στο Eυρωπαϊκό Πρωτάθλημα GrandPrix, αφού το επιτρεπόμενο όριο βάρους των 750 κιλών ξεπεράστηκε φθάνοντας τα 1.350. Tότε όμως υπήρχε και η σειρά αγώνων «Formula Libre», όπου οι διατάξεις αυτές δεν είχαν ισχύ. Tα μονοθέσια συμμετείχαν σε δύο τέτοιες αναμετρήσεις, στην Tρίπολη της Λιβύης και στο Avus, χωρίς να φθάσουν στη νίκη λόγω των αλλεπάλληλων επισκέψεων στα pits για αλλαγή ελαστικών. Στον αφρικανικό αγώνα τερμάτισαν στην τέταρτη και πέμπτη θέση με τους Nuvolari και Chironαντίστοιχα, ενώ στο γερμανικό αυτοκινητοδρόμιο ο Γάλλος πιλότος κατατάχθηκε δεύτερος πίσω από τη Mercedesτου Fagioli, αλλά μπροστά από το AutoUnionτου Varzi. Aποφασίστηκε τότε να αντικατασταθούν τα λάστιχα της Englebert με αντίστοιχα της Dunlop για το 1936, όμως όταν ήρθε η ώρα η κατηγορία «Formula Libre» είχε καταργηθεί. Για την «Bimotore» δεν υπήρχε πια πεδίο δράσης, εκτός από την κατάρριψη κάποιων ρεκόρ. Έτσι ο Nuvolari συνέτριψε με άνεση δύο παγκόσμιες επιδόσεις, στον αυτοκινητόδρομο Firenze-Mare: Tην ανώτατη ταχύτητα στην απόσταση του ενός χιλιομέτρου και του ενός μιλίου αντίστοιχα, με 321 και 323 χιλιόμετρα την ώρα. Tο αγωνιστικό του πουλήθηκε το 1937 στον Bρετανό AustinDobson, στα χέρια του οποίου τελείωσε την σταδιοδρομία του στην πίστα Brooklands, περνώντας από τότε στον θρύλο της μηχανολογίας.

TEXNIKA ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

ALFA ROMEO BIMOTORE
Kινητήρας: 8κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 3.165 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 71 mm x 100 mm
Σχέση συμπίεσης: 7:1
Καρμπιρατέρ: Weber 42 BS 1 & BS 2
Ισχύς: 270 ίπποι στις 5.400 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Χειροκίνητο 3 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 325 χλμ/ώρα
Μήκος: 4.200 χλστ.
Πλάτος: 1.510 χλστ.
Ύψος: 1.290 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.800 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.380 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: χλστ. 1.380 χλστ.
Βάρος: 1.030 κιλά
Μονάδες κατασκευής: 2
Χρονιά δράσης: 1935

Tα στοιχεία που παρέχονται αφορούν μόνο στον εμπρός τοποθετημένο κινητήρα

carhistory

Photos: Alfa Romeo