Carhistory.gr Logo
  » EVs » Bersey cab
Bersey cab
EVs
Τo πρώτο ηλεκτρικό ταξί στο Λονδίνο εμφανίστηκε στις όχθες του Τάμεση περισσότερα από εκατό χρόνια πριν...

Όπως είναι πια γνωστό στους πάντες, στην αυγή της Αυτοκίνησης κυκλοφόρησαν αρκετά ηλεκτρικά αυτοκίνητα, όπως και πολλά ατμοκίνητα, πριν νικηθούν από τα ορυκτά καύσιμα και εξαφανιστούν από τον βιομηχανικό χάρτη μέχρι την κήρυξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Πριν συμβούν όλα αυτά, υπήρχαν επιχειρηματίες που είχαν σκεφτεί σοβαρά και είχαν άποψη επί του θέματος, όπως ο διορατικός Λονδρέζος Walter Bersey. Για εκείνον, «το πετρέλαιο θα γινόταν η κινητήρια δύναμη στις επαρχίες και ο ατμός πιθανότατα θα έβρισκε πεδίο δράσης στα πολύ βαριά οχήματα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ηλεκτρισμός θα ήταν σε πολύ πλεονεκτική θέση, όταν οι πόλεις γεμίσουν αυτοκίνητα, με την κυκλοφορία να επιβαρύνεται σημαντικά.Άλλωστε, με αυτόν δεν υπάρχει οσμή, θόρυβος, θερμότητα και κραδασμοί που γίνονται αντιληπτοί».

Electrical Cab
Tο 1897 ο Walter Bersey αποφάσισε να επενδύσει στην ηλεκτροκίνηση, κατασκευάζοντας ταξί που θα εξυπηρετούσαν τις μετακινήσεις στην πόλη του Λονδίνου, τα οποία για την κίνησή τους χρησιμοποιούσαν ηλεκτρική ενέργεια. Το εγχείρημα αυτό έγινε μέσω της νεοϊδρυθείσας για τον σκοπό αυτό εταιρείας «London Electrical Cab Company», στην οποία εκτός των άλλων ανέλαβε και καθήκοντα γενικού διευθυντή. Το όχημα ήταν δικής του σχεδίασης, τύπου «Brougham», εμπνευσμένο φυσικά από τις τρέχουσες στιλιστικές τάσεις των ιππήλατων αμαξών. Το αμάξωμά του προερχόταν από τον διακεκριμένο οίκο Mulliner, που σύντομα επρόκειτο να μεταπηδήσει οριστικά από τις άμαξες στα αυτοκίνητα, ενώ η όλη κατασκευή κτίστηκε στις εγκαταστάσεις της «Great Horseriage Carriage Company». Το όχημα τροφοδοτήθηκε από δοκιμασμένες για τις αντοχή τους μπαταρίες τύπου Lundell, χωρητικότητας 2.2 kW, μέσω των οποίων εξασφάλιζε ισχύ 3,5 ίππων, αυτονομία 48 χιλιομέτρων και ανώτατη ταχύτητα 19 χιλιομέτρων την ώρα. Λόγω των μπαταριών κυρίως, που μπορούσαν να επαναφορτιστούν ή να αλλαχτούν μέσα σε λίγα λεπτά μέσω ενός υδραυλικού συστήματος ανύψωσης μόνο στο σταθμό Lambeth, το βάρος του προσέγγιζε τους δύο τόνους. Μια βελτιωμένη έκδοση, με μεγαλύτερες μπαταρίες, κατασκευάστηκε από την σιδηροδρομική εταιρεία «Gloucester Railway Waggon Company». Το ηλεκτρικό ταξί πατούσε σε ελαφρούς τροχούς, με λεπτές ακτίνες, ενώ για την επαφή του με το οδόστρωμα διέθετε στενά ελαστικά από καουτσούκ.

Άλλοι καιροί, άλλα ήθη...
Στους δρόμους του Λονδίνου, το αυτοκίνητο υπάκουε σε ένα ιδιότυπο καθεστώς, που πέρασε στην ιστορία με το όνομα «κόκκινη σημαία». Σύμφωνα με αυτό, μπροστά από κάθε όχημα που δεν είχε σχεδιαστεί να το σέρνει άλογο προηγείτο ένας άνδρας με μια κόκκινη σημαία, ως προειδοποίηση στους άλλους χρήστες του οδικού δικτύου. Αυτό ίσχυε τότε ως πρόσθετο μέτρο ασφάλειας, όταν ακόμα τα αυτοκίνητα τρόμαζαν τον κόσμο, υποκινήθηκε όμως και από αμαξάδες που δεν ήθελαν να βλέπουν τα ταξί να τους παίρνουν τις δουλειές.

Το χρονικό της πτώσης
Παρά το γεγονός ότι οι δουλειές πήγαιναν καλά και η πελατεία ήταν σταθερή, η εταιρεία έκλεισε την πρώτη χρονιά της λειτουργίας της εμφανίζοντας ζημιά ύψους 6.200 λιρών. Κυριότερες αιτίες του αρνητικού αποτελέσματος ήταν το υψηλό κόστος των μπαταριών και συχνές ζημιές στα ελαστικά, που δεν άντεχαν το βάρος του αυτοκινήτου. Παράλληλα, δεν εξελίχθηκε όπως θα έπρεπε η προσπάθεια της «London Electrical Cab Company» να παράγει το δικό της ηλεκτρικό ρεύμα, με σημαντικό μάλιστα οικονομικό κόστος. Κατόπιν ακολούθησαν τα δημοσιεύματα του Τύπου της πόλης του Λονδίνου, που επικεντρώθηκαν σε μια σειρά από ζημιές και ατυχήματα, σχετικά πάντα με τα ηλεκτρικά taxi του Bersey. Όλα τελείωσαν τον Αύγουστο του 1899, που ο Walter έβαλε «λουκέτο» στην επιχείρηση. Συνολικά έβγαλε στο δρόμο 77 ηλεκτρικά ταξί, ορισμένα από τα οποία επιβιώνουν σε άψογη κατάσταση έως τις ημέρες μας.

credits

Sources & photos: http://collection.sciencemuseum.org.uk http://www.wired.co.uk Κείμενο: Σπύρος Χατήρας