Carhistory.gr Logo
  » sportscars » Bianco S Coupe
Bianco S Coupe
sportscars
To άγνωστο στη γηραιά ήπειρο και βασισμένο στα μηχανικά μέρη της VW βραζιλιάνικο coupe της δεκαετίας του '70, με το ευρωπαϊκό design και την ιταλική προσωπικότητα, που έμεινε στην αγορά για τρία μόλις χρόνια.

H Bianco ιδρύθηκε το 1976 από τον 35χρονο τότε Ottorino «Toni» Βianco, ιταλικής καταγωγής σχεδιαστή αγωνιστικών αυτοκινήτων, στον οποίο αποδίδεται η δημιουργία του πρώτου βραζιλιάνικου μονοθεσίου της κατηγορίας Formula 3. Στόχος του Toni ήταν να παρουσιάσει ξεχωριστά sport μοντέλα, χρησιμοποιώντας αξιόπιστα και φθηνά σε κόστος υλικά, που θα μπορούσαν να συγκινήσουν μια μερίδα φίλων του αυτοκινήτου στη μεγαλύτερη χώρα της Νότιας Αμερικής. Στο διεθνές Σαλόνι της ίδιας χρονιάς στο Sao Paulo, όπου η νεοφώτιστη εταιρεία εμφανίστηκε με το «S Coupe», o Ottorino έκλεψε τις εντυπώσεις: το ύψους μόλις 1,16 μέτρων δίθυρο δημιούργημά του ακολουθούσε τα πιο τολμηρά για την εποχή στοιχεία του ευρωπαϊκού design, με κυρίαρχο όμως το ιταλικό στιλ των ύστερων χρόνων της δεκαετίας του '60. «Οδηγοί» του για τις ρέουσες γραμμές και το μεγάλο παρμπρίζ υπήρξαν εμβληματικά μοντέλα -λιγότερο ή περισσότερο γνωστά- όπως το ATS «2500 GT», το A/C «Frua Coupe», η Maserati «Mistral» και, φυσικά, η «Dino». Ωστόσο, δεν έλλειψαν και σχεδιαστικά «τολμήματα» που τελικά πέτυχαν το σκοπό τους, όπως τα χαμηλά τοποθετημένα ζεύγη των φωτιστικών σωμάτων. Tα έξι φανάρια συνολικά -σε ζευγάρια των τριών- που χρησιμοποιήθηκαν πίσω, προέρχονταν από την Chevrolet «Opala». Για τη διαμόρφωση του αμαξώματος, ο Bianco χρησιμοποίησε ενισχυμένα πλαστικά υλικά και fiberglass, τα οποία κράτησαν χαμηλά το συνολικό βάρος της κατασκευής.

VW base...
Το πισωκίνητο δίθυρο coupe «από κάτω» -όπως θα λέγαμε στην αργκό του αυτοκινήτου- ήταν Volkswagen, αφού τα μηχανικά μέρη του προέρχονταν κατά κύριο λόγο από τα μοντέλα της γερμανικής εταιρείας που κατασκευάζονταν κατόπιν αδείας στη Βραζιλία. O επίπεδος και εγκατεστημένος πολύ πίσω κινητήρας του -ακόμη και η ρεζέρβα είχε τη θέση της πιο μπροστά- ανήκε επίσης στη VW και δεν ήταν άλλος από τον ξεπερασμένο αερόψυκτο τετρακύλινδρο των 1.6 λίτρων, ισχύος 65 ίππων. Το συγκεκριμένο μηχανικό σύνολο που συνδυαζόταν με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των τεσσάρων σχέσεων κινούσε εκείνα τα χρόνια και το VW «SP2», ένα μοντέλο αποκλειστικά για την αγορά της Βραζιλίας, που αδικήθηκε ιδιαίτερα από αυτή την επιλογή. Για το coupe της Bianco, αυτό θα ήταν επίσης ένα πρόβλημα, εναλλακτική λύση όμως δεν υπήρχε.



Ξαφνικός θάνατος
Το «S Coupe» πραγματοποίησε πολλές δημόσιες εμφανίσεις στις εγχώριες εκδηλώσεις αυτοκινήτου, ενώ ταξίδεψε και μέχρι την Έκθεση της Νέας Υόρκης, αποσπώντας κολακευτικά σχόλια και εκεί. Άλλωστε, ήταν ένα περιποιημένο μοντέλο, δουλεμένο κατά μεγάλο μέρος του με το χέρι, με ζάντες αλουμινίου και ηλεκτρικά παράθυρα. Τα τύπου μπάκετ καθίσματα, η δερμάτινη ταπετσαρία και το ξύλινο τιμόνι πρόσθεταν κύρος στο εσωτερικό του, στο οποίο δέσποζε η ευμεγέθης κεντρική κονσόλα. Όλα αυτά συνέβαλαν ώστε το μοντέλο να γνωρίσει μια λογική -για το μικρό σε αναλογία εύρος του εγχειρήματος- επιτυχία, φτάνοντας να παράγεται με ρυθμό 20 μονάδων το μήνα. Εκεί που τα πράγματα φαίνονταν να μπαίνουν σε μια σειρά, παρά τα προβλήματα συναρμογής και τα κάποια εργονομικά που παρουσιάστηκαν, οι κύριοι μέτοχοι της εταιρείας διαφώνησαν ριζικά σε ορισμένα ζητήματα και κατέβασαν τα ρολά. Άδικο τέλος για το Bianco «S Coupe», του οποίου η συνολική παραγωγή αρίθμησε 80 περίπου αυτοκίνητα...

credits

Source: auctionsamerica.com. Photos: Fabio Aro

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας