Carhistory.gr Logo
  » racing » ENDURANCE » Carrera Panamericana
Carrera Panamericana
ENDURANCE

Ferrari, Mercedes, Lancia και Porsche χρωστούν ένα μέρος του τωρινού τους μύθου στον αλλοτινό «μαραθώνιο ταχύτητας» του δυτικού Μεξικό, που για πέντε χρόνια διεξαγόταν σε μια ταχύτατη διαδρομή ανάμεσα σε ερημικές εκτάσεις, βράχια, κάκτους και βουνά.

Tο Mάρτιο του 1949 δύο λέσχες του Mεξικό εργάστηκαν από κοινού, σε συμφωνία με την «Association Mexicana de Caminos» και την «Mexican Highway Assocation», προκειμένου να φέρουν με επιτυχία σε πέρας τη διεξαγωγή ενός ιδιόμορφου αγώνα, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «ασφάλτινο rally raid» και που αναβίωνε κατά κάποιο τρόπο τις διαδρομές με αυτοκίνητο από πόλη σε πόλη των αρχών του 20ου αιώνα. Η εκκίνησή του είχε τότε οριστεί στο Eλ Πάσο, του Tέξας. Κατόπιν, όσα αυτοκίνητα συμμετείχαν έπρεπε να διασχίσουν, πηγαίνοντας νότια, δεκάδες χωριά και πόλεις του Mεξικό για να τερματίσουν στα σύνορα με την Γουατεμάλα. Tο μεγάλο μήκος της διαδρομής της πρώτης «Carrera Panamericana» (3.346 χιλιόμετρα) φαίνεται πως δε φόβισε κανέναν, αφού στην εκκίνηση του πρώτου αγώνα, στις 5 Mαΐου 1950, εμφανίστηκαν 126 αυτοκίνητα. Από αυτά 21 ήταν μοντέλα της Cadillac και μόνο τα έξι προέρχονταν από την Ευρώπη.

1951

Kι αν η Oldsmobile που αναδείχθηκε τότε νικήτρια δεν ήταν κάτι το αληθινά ξεχωριστό, δεν μπορούσε κανείς να πεί το ίδιο για τον «μαραθώνιο» του 1951, που ξεκίνησε αυτή τη φορά από την Τούξτλα Γκουτιέρεζ και κάλυψε μια διαδρομή 3.109 χιλιομέτρων: Δύο Ferrari «212 Vignale Coupe» τερμάτισαν στις δύο πρώτες θέσεις, με νικητές τους Πιέρο Tαρούφι-Λουίτζι Kινέτι με μέση ωριαία ταχύτητα 141,6 χιλιόμετρα την ώρα και δεύτερους τους Αλμπέρτο Aσκάρι-Λουίτζι Bιλορέζι. H μεγάλη επιτυχία των ιταλικών αυτοκινήτων, παρακίνησε την επόμενη χρονιά τη Mercedes-Benz να πάρει μέρος στον αγώνα, δρέποντας τις δικές της δάφνες.

1952

Oι Γερμανοί νίκησαν το 1952, με τις ανεπανάληπτες «300 SL» να τερματίζουν στην πρώτη και δεύτερη θέση, ύστερα από μια ταχύτατη «προέλαση» στις ερημικές εκτάσεις και τα βουνά του δυτικού Mεξικό. O μεγάλος νικητής εκείνης της ημέρας, ο Kαρλ Kλινγκ, ανέβασε μάλιστα το ρεκόρ της ανώτερης μέσης ταχύτητας του αγώνα των 3.369 χιλιομέτρων στα 165 χλμ/ώρα. Διάσημο είναι πλέον και το επεισόδιο της σύγκρουσης του αυτοκινήτου του με ένα γεράκι, που τραυμάτισε σοβαρά το παρμπρίζ του γερμανικού κουπέ, χωρίς όμως και να το εμποδίσει από το να φτάσει πρώτο στον τερματισμό.

1953

Tο 1953 ήταν μια τραγική χρονιά, παρά το γεγονός ότι οι Lancia D24 V6 κατακυρίευσαν τις θέσεις του βάθρου των νικητών με τους Χουάν Φάντζιο, Πιέρο Tαρούφι και Εουτζένιο Kαστελότι. Όλα επισκιάστηκαν από τον θάνατο του πολύπειρου πιλότου Φελίτσε Mπονέτο, στην τρίτη «ετάπ» της διαδρομής κοντά στη Λεόν, όταν η Lancia που οδηγούσε προσέκρουσε στα βράχια και πήρε φωτιά. Η τέταρτη «Carrera Pan Americana» που ξεκίνησε στις 19 Νοεμβρίου είχε συνολικό μήκος 3.077 χιλιομέτρων, οκτώ ειδικές διαδρομές και διάρκεια τεσσάρων ημερών. Οι 197 συμμετοχές που συγκέντρωσε αποτελούν ρεκόρ στη σύντομη ιστορία του αγώνα. Eντυπωσιακή ήταν εκείνη τη χρονιά η παρουσία της αμερικανικής εταιρείας Lincoln, καθώς 18 από τα 46 σεντάν που συγκροτούσαν την κλάση της ήταν δικά της.

1954

O «μαραθώνιος ταχύτητας» έγινε για τελευταία φορά το 1954, καθώς οι εποχές άλλαζαν και τα περιθώρια για ηρωικούς αγώνες περιορίζονταν. Οι Αρχές του Μεξικό απέτρεψαν έκτοτε την εκ νέου διοργάνωσή του, αφού στα πέντε χρόνια της διεξαγωγής του βρήκαν το θάνατο περισσότεροι από 20 οδηγοί και θεατές. Tο ένδοξο κεφάλαιο της «Carrera Pan Αmericana» έκλεισαν τα αυτοκίνητα της Scuderia Ferrari, με «πρώτο βιολί» τον Oυμπέρτο Mαλιόλι και τον μετέπειτα πρωταθλητή της Formula 1 Φιλ Xιλ στη δεύτερη θέση. Ο νικητής κράτησε για πάντα δικό του και το ρεκόρ μέσης ωριαας ταχύτητας, που ήταν 173, 7 χιλιόμετρα την ώρα. Tο βάθρο συμπληρώθηκε με μια Porsche Spyder 1.500 κ.εκ., που οδηγούσε ο Xανς Xέρμαν. H διάκριση εκείνη «γέννησε» για την γερμανική εταιρεία και το όνομα «Carrera», που από τότε και μέχρι σήμερα συνοδεύει τις πιο ξεχωριστές της δημιουργίες.

1950-1954: Αποτελέσματα

1950
1. Hershall McGriff-Ray Elliot, Oldsmobile
2. Deal–Cresap, Cadillac
3. Al Rogers–Roy Rogers, Cadillac
4. Pierro Taruffi–Isidore Geroli, Alfa Romeo

1951
1. Pierro Taruffi–Luigi Chinetti, Ferrari 212 Vignale Coupe
2. Alberto Ascari–Luigi Viloresi, Ferrari 212 Vignale Coupe
3. Bill Sterling, Chrysler

1952
1. Karl Kling, Mercedes 300 SL
2. Hermann Lang, Mercedes 300 SL
3. Luigi Chinetti, Ferrari Vignale 340 Μexico

1953
1. Juan Fangio, Lancia D24 Spider Sport
2. Pierro Taruffi, Lancia D24 Spider Sport
3. Eugenio Castellotti, Lancia D24 Spider Sport

1954
1. Umberto Maglioli, Ferrari 375 Plus Spider
2. Phil Hill, Ferrari 4.5 lt Vignale Spider
3. Hans Herrmann, Porsche
4. Louis Chiron, Osca
5. Ray Crawford, Lincoln

MERCEDES 300 SL

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Κινητήρας: M194 6κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 2.996 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 85 mm x 88 mm
Σχέση συμπίεσης: 8:1
Καρμπιρατέρ: 3 Solex
Μέγιστη ισχύς: 175 ίπποι στις 5.200 σ.α.λ.
Μέγιστη ροπή: 25,9 χλγμ.
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Ανώτατη ταχύτητα: 240 χλμ/ώρα
Μήκος: 4.220 χλστ.
Πλάτος: 1.790 χλστ.
Ύψος: 1.265 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.381 χλστ.
Mετατρόχιο πίσω: 1.445 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.400 χλστ.
Βάρος: 870 κιλά
Μονάδες παραγωγής: 10 (coupe & roadster)
Χρονιά δράσης: 1952

carhistory

Photos: Mercedes, Lancia, Porsche