Carhistory.gr Logo
  » racing » ENDURANCE » Chaparral 2F
Chaparral 2F
ENDURANCE

Στις 24 ώρες της Daytona το 1967, ο κόσμος του αυτοκινήτου αντίκρισε για πρώτη φορά μία κατασκευή πρωτόγνωρη για τα μέτρα του, η οποία αποδείχθηκε προφητική για τους αγώνες...

Δεν ήταν το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων της Chevrolet που τον παραξένευε, την ύπαρξή του γνώριζε από χρόνια. Ο Jim Hall, πατέρας των Chaparrals, κρατούσε καλά το μυστικό και οι εικασίες για κιβώτιο δύο ταχυτήτων με μετατροπέα ροπής δεν μπόρεσαν ποτέ να επαληθευτούν. Ούτε οι διαιρούμενες ζάντες, ούτε ακόμα ο επτάλιτρος V8 κινητήρας της Ford τον ξένιζαν. Η έκπληξη γι αυτόν ήταν η ύπαρξη μιας τεράστιας υπερυψωμένης αεροτομής σε οριζόντια θέση στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Τα στηρίγματά της κατέληγαν κατευθείαν στην ανάρτηση. Ο προβληματισμός, που κατέληξε στην εφαρμογή μιας τέτοιας αεροδυναμικής λύσης, προέκυψε από την ελευθερία που είχε πλέον το αριστερό πόδι των πιλότων, μετά την απαλλαγή από το πεντάλ του συμπλέκτη. Μπορούσε τώρα ο οδηγός, πατώντας ένα μοχλό, να κρατά την αεροτομή ψηλά. Όταν τον άφηνε, εκείνη έπαιρνε την προβλεπόμενη κλίση προς τα κάτω. Με αυτόν τον απλό τρόπο, η συμπεριφορά του αυτοκινήτου στην πίστα βελτιωνόταν κατακόρυφα.

Οι νεωτερισμοί του «2F» δεν σταματούσαν εκεί: χρησιμοποιούσε υγρά φρένων για αεριωθούμενα, διέθετε μπαταρία νικελίου-καδμίου και ψαλίδια από τιτάνιο. Τα ψυγεία του ήταν τοποθετημένα στο πλάι και το αμάξωμα ήταν καμωμένο από πλαστικό υλικό. Ο Jim Hall δεν αιφνιδίαζε για πρώτη φορά τον κόσμο των αγώνων. Στο παλαιότερο «2D», με το οποίο έγινε η «απόβαση» στην Ευρώπη, υπήρχαν δύο σπόιλερ στο κάτω μέρος της μάσκας που όλοι ήξεραν με το προσωνύμιο «μουστάκια». Στο ίδιο μοντέλο, είχε τοποθετηθεί για πρώτη φορά μεγάλη εισαγωγή αέρα για την καλύτερη ψύξη του κινητήρα, 4 χρόνια πριν από τα αυτοκίνητα της F1. Στο «2Ε» που αγωνίστηκε στο Can-Am και αποτέλεσε τον «πρόγονο» της «2F» υπήρχε μια ακίνητη αεροτομή χαμηλά στο πίσω μέρος. Ο αγώνας στην Daytona έδωσε την ευκαιρία στους θεατές να καταλάβουν ότι το νέο πρωτότυπο ήταν πάρα πολύ γρήγορο. Εγκατέλειψε από κιβώτιο, αφού η Chevrolet δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα για ένα καινούργιο, αλλά απλώς βελτίωσε το υπάρχον. Οι επόμενες τρεις κούρσες χάθηκαν από την ίδια αιτία, ενώ το «2F» γινόταν όλο και ταχύτερο. Στα 1.000 χλμ. του Brands Hatch οι Mike Spence, Phil Hill τερμάτισαν πρώτοι γενικής, χωρίς κανένα απρόοπτο να τους απασχολήσει. Ήταν μια μεγάλη νίκη, που άνοιξε μια νέα εποχή στη σχεδίαση των αγωνιστικών. Το «2F» δεν έτρεξε το 1968, γιατί οι κανονισμοί πρόλαβαν να αλλάξουν και να ορίσουν ως όριο για τους κινητήρες τα 3 λίτρα. Ο Jim Hall θα τάραζε τα νερά της Αυτοκίνησης ακόμη μια φορά, ύστερα από δύο χρόνια.

 

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

CHAPARRAL 2F
Kινητήρας: Chevrolet V8 90o
Κυβισμός: 6.997 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 107.9 mm x 95.2 mm
Σχέση συμπίεσης: 11:1
Καρμπιρατέρ: Weber 58 IDM
Ισχύς: 525 ίπποι στις 6.000 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Αυτόματο 3 σχέσεων GM
Μήκος: 3.940 χλστ.
Πλάτος: 1.780 χλστ.
Ύψος: 990 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.310 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.400 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.470 χλστ.
Βάρος: 795 κιλά

carhistory

Photos: Chevrolet