Carhistory.gr Logo
  » racing » SPEED » Colt F2000
Colt F2000
SPEED
Το δίλιτρο μονοθέσιο των 280 ίππων, που κέρδισε για λογαριασμό της Mitsubishi το Ιαπωνικό Grand Prix του 1971, σε μια διαφορετική για τους αγώνες εποχή...

Η ιαπωνική εταιρεία είχε επανεκκινήσει τη δραστηριότητά της ως κατασκευαστής αυτοκινήτων το 1962, για πρώτη φορά μετά τη λήξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, με το μικρό οικογενειακό Colt. Με την ονομασία του πρώτου της μοντέλου, που ξεκίνησε τη ζωή του με κινητήρες των 500 κ.εκ., έγινε αρχικά γνωστή στις χώρες των οποίων προσπαθούσε να ανοίξει τις αγορές. Ως Colt τη γνωρίσαμε και στην Ελλάδα, στα τέλη της δεκαετίας του '60, πριν επικρατήσει οριστικά το Mitsubishi. Aυτός είναι και ένας από τους λόγους που το compact sedan των Ιαπώνων, στα έξι χρόνια της εμπορικής του σταδιοδρομίας, διανεμήθηκε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ως Colt Lancer. Αυτονόητο ήταν πως το συνθετικό «Colt» συνόδευε και όλες τις αγωνιστικές δημιουργίες της εταιρείας, αρχής γενομένης από τα μονοθέσια της περιόδου 1966-1971, εποχής που γεννήθηκαν και ανδρώθηκαν οι εμβληματικές πίστες της μεγάλης ασιατικής χώρας στο Fuji και στη Suzuka. Kι όλα αυτά, πριν ακόμη τα δύο ιστορικά αυτοκινητοδρόμια φιλοξενήσουν αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Formula 1.

F3A
H παρθενική εμφάνιση της Mitsubishi Μοtors στους αγώνες αυτοκινήτου μας πηγαίνει πίσω στο 1962, χρονιά που η εταιρεία με ένα καλά προετοιμασμένο «500» παραγωγής έλαβε μέρος για πρώτη φορά στο διεθνούς ενδιαφέροντος Grand Prix του Macao. Τέσσερα χρόνια αργότερα, παρακινούμενο και από την επιτυχία της Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula 1, το ιαπωνικό εργοστάσιο παρουσίασε ένα μονοθέσιο για τις εγχώριες διοργανώσεις. Το «F3A», που εμφανίστηκε στον αγώνα επίδειξης του Grand Prix Ιαπωνίας εκείνου του έτους, ήταν χτισμένο σε ένα από τα πολλά καλά σασί της Brabham. Ο τετρακύλινδρος σε σειρά κινητήρας του, ο «ΚΕ43» των 998 κυβικών εκατοστών, προερχόταν από το Colt «1000». Με τις κατάλληλες τροποποιήσεις, η αρχική απόδοση των 57 ίππων του μοντέλου παραγωγής ανέβηκε στους 90 στις 8.000 στροφές ανά λεπτό. Το συγκεκριμένο μηχανικό σύνολο συνδυαζόταν με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων της Hewland, ενώ τα τύπου Solex καρμπιρατέρ ήταν ιαπωνικής κατασκευής. Το μονοθέσιο, που επί της ουσίας αντέγραφε τα αγωνιστικά της Brabham και της Lotus, νίκησε την κατηγορία του στο Ιαπωνικό Grand Prix του 1967.

Πιο κοντά στον Cosworth...
Με βελτιωμένο σωληνωτό πλαίσιο, αλλά και με μεγαλύτερο κινητήρα προερχόμενο από το Colt «1500» παραγωγής, το «F2A» με τα καρμπιρατέρ της Mikuni και το χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των πέντε σχέσεων της Hewland, οδηγήθηκε σε σημαντικές επιτυχίες από τους Ιάπωνες πιλότους Osamu Mochizuki και Osamu Masuko. Η αρχική αγωνιστκή ισχύς των 160 ίππων του έφτασε με τις σχετικές αναβαθμίσεις τους 200 και στην έκδοση «F2B» τους 220 ίππους, ισοφαρίζοντας σε απόδοση μέσα στην πίστα τους περίφημους Cosworth, που τότε νικούσαν σχεδόν παντού στην Formula 2 και με όποιο πλαίσιο. Γι αυτήν έλεγαν μάλιστα ότι μπορούσε να φτάσει σε τελική ταχύτητα τα 260 χιλιόμετρα την ώρα. Tέσσερα Mitsubishi «F2B» έλαβαν μέρος στο Grand Prix της Ιαπωνίας το 1968, ενώ τρία τροποποιημένα «F2C» αγωνίστηκαν σε αυτό την επόμενη χρονιά. Η κορύφωση της ισχύος ήρθε το 1969, στην έκδοση «F2D» με τον αγωνιστικό κινητήρα «R39B», όπου η απόδοση του δουλεμένου από τον αεροδυναμιστή Toshiro Honjo μονοθεσίου της Mitsubishi άγγιζε πια τους 240 ίππους. Το αυτοκίνητο έφτασε στη μεγαλύτερη επιτυχία του το 1970, στο Grand Prix της JAF για τα αγωνιστικά της Formula Libre, που έλαβε χώρα στο Fuji. Στην εκκίνηση έδωσε το παρών το μεγαλύτερο όνομα της εποχής, ο παγκόσμιος πρωταθλητής της F1 Jackie Stewart, στο cockpit μιας Brabham με κινητήρα Ford. O Σκοτσέζος είδε πρώτος τη σημαία του τερματισμού, όμως στην τρίτη θέση του βάθρου του νικητών ανέβηκε ο Kuniomi Nagamatsu οδηγώντας ένα από τα εργοστασιακά «F2D». Και τα καλύτερα, δεν είχαν έρθει ακόμα...

F2000

Το μονοθέσιο του 1971 εξελίχθηκε με βάση το επιτυχημένο «F2D». Με βελτιωμένη αεροδυναμική και τα ψυγεία τοποθετημένα στα πλαϊνά του αμαξώματος, όπως η παγκόσμια πρωταθλήτρια της F1 Lotus 72, διέθετε επιπλέον και μεγαλύτερο κινητήρα. Με τη χωρητικότητα του τετρακύλινδρου σε σειρά «R39B» αυξημένη στα 1.994 κυβικά εκατοστά, η ισχύς του εκτοξευόταν στους 280 ίππους, ικανούς να ανεβάσουν την τελική ταχύτητα του αυτοκινήτου στα 290 χιλιόμετρα την ώρα. Συνδυαζόταν με το κιβώτιο ταχυτήτων «FT200» των πέντε σχέσεων της Hewland, το οποίο έστελνε την κίνηση στους πίσω τροχούς. Με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά να συνεργάζονται αρμονικά μεταξύ τους, η μεγάλη επιτυχία δεν άργησε να έρθει, στο Grand Prix Ιαπωνίας της ίδιας χρονιάς και ενώπιον 75.000 ενθουσιασμένων θεατών. Τα αγωνιστικά της Mitsubishi έφτασαν σε ένα επιβλητικό «1-2», με τους Kuniomi Nagamatsu και Osamu Masuko να ολοκληρώνουν την προσπάθειά τους στις δύο πρώτες θέσεις της γενικής κατάταξης. Παράλληλα, η εταιρεία κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της στα Grand Prix. Όντας πια στην κορυφή και θεωρώντας ότι εκπλήρωσε τους στόχους της, ύστερα από πέντε χρόνια πλήρους δραστηριότητας στις πίστες της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, η Mitsubishi αποφάσισε να αποχωρήσει. Το 1973 πήρε το «βάπτισμα του πυρός» στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ, συμμετέχοντας στο αφρικανικό Safari με ένα Colt Galant. Η πρώτη νίκη στο WRC ήρθε στην επόμενη διοργάνωση του αγώνα, όπου ένα Colt Lancer τερμάτισε πρώτο στα χέρια του Κενυάτη οδηγού Joginder Singh. Για τα ακόμη καλύτερα, με τα ξεχωριστά Lancer Evo να κερδίζουν νίκες και πρωταθλήματα στις ειδικές διαδρομές, χρειάστηκε να περιμένουμε πολλά χρόνια. Άξιζε, όμως, τον κόπο!

credits

Source & photos: mitsubishi-motors.co.jp, racecar-engineering.com, automobiles-japonaises.com, freelibrary.org, Dodge Public Relations

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας