Carhistory.gr Logo
  » racing » RALLY » Datsun Violet 160J PA 10
Datsun Violet 160J PA 10
RALLY
H 8βάλβιδη «Βιολέτα» του Group 2 κέρδισε το Safari και έδωσε στη Datsun τη δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών για δύο συνεχόμενες χρονιές.

Στο Safari του 1978 η Datsun παρουσιάστηκε με ένα νέο αγωνιστικό, που παρά το γεγονός ότι έφερε κοινή κωδική ονομασία με τον προκάτοχό του, είχε σημαντικές διαφορές: Το τετράθυρο saloon ΡΑ 10, που λόγω της αλλαγής των κανονισμών της FIA διαδέχθηκε στις ειδικές διαδρομές το 16βάλβιδο «160J» του Group 4 με το κυρτό αμάξωμα (ΚΡ 710), είχε περίπου 70 ίππους λιγότερους από το αυτοκίνητο που κέρδισε το Aκρόπολις του 1976, φέρνοντας στην εταιρεία την πρώτη της ευρωπαϊκή νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ. Τα αγωνιστικά που έδωσαν το «παρών» στην Αφρική είχαν πιστοποιηθεί με βάση τις αμερικανικές προδιαγραφές του 8βάλβιδου κινητήρα, τα οποία διέθεταν μεγαλύτερες βαλβίδες, ενώ οι ημι-υστερούντες βραχίονες της πίσω ανάρτησης του ΚΡ 710 έδωσαν τη θέση τους σε έναν άκαμπτο άξονα.

Οι πρώτες επιτυχίες

Η τρίτη θέση στο βάθρο των νικητών του αφρικανικού αγώνα, με πλήρωμα τους Rauno Aaltonen και Lofty Drews, ήταν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα για το δεξιοτίμονο Datsun. Οι 190 ίπποι από τον κινητήρα των 1.952 κ.εκ. ήταν αρκετοί για να διατηρήσουν το αυτοκίνητο εντός των στόχων που είχαν τεθεί, με δεδομένο ότι απώλειες ιπποδύναμης λόγω των νέων κανονισμών υπέστησαν και οι περισσότεροι από τους ανταγωνιστές του. Ακόμη μια τρίτη θέση στη γενική κατάταξη ήρθε στο Ακρόπολις, από το ζεύγος Mehta, ενώ ο νικητής του 1976 Harry Kallstrom τερμάτισε αμέσως μετά τους Κενυάτες. Μια όγδοη θέση στη λάσπη του RAC ολοκλήρωσε αγωνιστικά το 1978, που ήταν η πρώτη «αναγνωριστική» χρονιά του ΡΑ 10.

Οι νίκες στο Safari

Στο 27ο rally Safari η Datsun επέστρεψε στις νίκες στον αφρικανικό αγώνα, ύστερα από έξι χρόνια αποχής από την πρώτη θέση, με πλήρωμα τους Shekhar Mehta και Mike Doughty. Ο ανταγωνισμός του 1979 ήταν πολύ σκληρός κι αυτό έκανε ακόμη μεγαλύτερη την επιτυχία του αυτοκινήτου, αφού είχε να αντιμετωπίσει τη Mercedes Benz 450 SLC, το Peugeot 504 και το Fiat 131 Abarth. Ωστόσο όχι μόνο άντεξε περισσότερο από τους αντιπάλους του και έφτασε μέχρι τη νίκη, αλλά επιπλέον τα υπόλοιπα αγωνιστικά της ομάδας κατέλαβαν την πέμπτη, την έβδομη και την ένατη θέση στον τερματισμό. Πέμπτος ολοκλήρωσε ο Rauno Aaltonen, που εκείνο τον καιρό είχε μεγάλη αντιμαχία με τον Shekhar Mehta για την πρωτοκαθεδρία της ομάδας. Ο Φινλανδός πρωταθλητής Ευρώπης του 1965 πίστευε, όχι άδικα όπως φάνηκε εκ των υστέρων, ότι οι Ιάπωνες μεροληπτούσαν υπέρ του Κενυάτη. Η «κόντρα» των δύο οδηγών κορυφώθηκε την επόμενη χρονιά, με τον Aaltonen να προσπαθεί πάλι χωρίς επιτυχία να κερδίσει μια νίκη στο Safari που τόσο ήθελε και να μένει δεύτερος στον τερματισμό, πίσω από τον «μισητό» αντίπαλό του. Το «1-2» βέβαια ήταν ένα θριαμβευτικό αποτέλεσμα για την εταιρεία, ενώ για τον Κενυάτη ήταν η τρίτη νίκη του στο Safari, συνάμα όμως και η τελευταία με την 8βάλβιδη «Βιολέτα». Θα ακολουθήσουν άλλες δύο τα αμέσως επόμενα χρόνια, που κατέστησαν τον Shekhar Mehta πολυνίκη του αγώνα, με όπλο του όμως πλέον το Violet GT των 220 ίππων του Group 4.

H «Βιολέτα» στο Ακρόπολις

Η τρίτη θέση στα σκληρά χώματα του ελληνικού αγώνα δεν ήταν τυχαία, όπως αποδείχθηκε το 1979, με τα ιαπωνικά αγωνιστικά να τερματίζουν στη δεύτερη και στην τρίτη θέση του βάθρου των νικητών. Η προσθήκη του Τimo Salonen στο team των οδηγών ήταν ένα ακόμη «συν» στην ομάδα, καθώς ο ταχύς και αξιόπιστος Φινλανδός πρόσθεσε τη δική του «αρχοντιά» δίπλα σε εκείνη του Kallstrom, ιδιαίτερα στις ευρωπαϊκούς γύρους του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Στο Ακρόπολις της χρονιάς εκείνης σημείωσαν επιτυχημένους τερματισμούς και τα ελληνικά πληρώματα που αγωνίζονταν με το 160J PA 10, ολοκληρώνοντας το rally στην έκτη θέση με τους Γιώργο Μοσχού-«Σιμετρά ΙΙ» και στην έβδομη θέση με τους Γκάλο-Πετρόπουλο. Το 1979 ήταν άλλωστε και η πρώτη χρονιά που ο Γιώργος Μοσχούς κατακτούσε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ράλλυ με την αγωνιστική ομάδα της «Νικ. Ι. Θεοχαράκης», πραγματοποιώντας εξαιρετική εμφάνιση στον Εθνικό μας Αγώνα και ξεσηκώνοντας όπως συνήθως το κοινό. Το 27ο Ακρόπολις του 1980 ήταν επίσης επιτυχημένο για την Datsun, με τις προσπάθειές της να καταλήγουν στη δεύτερη θέση της τελικής κατάταξης, ξανά με τους Timo Salonen και Sepo Harjanne. O Harry Kallstrom ήταν αυτή τη φορά έβδομος και όχι τρίτος όπως πέρισυ, ενώ ο Γιώργος Μοσχούς με αρκετά προβλήματα τερμάτισε τον αγώνα στη 13η θέση. Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδισε στη συνέχεια να αναδειχθεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά Πρωταθλητής Ελλάδος. Θα ακολουθήσουν άλλοι έξι τίτλοι για τον Έλληνα οδηγό με τα αυτοκίνητα της Nissan, αυτός όμως ήταν ο τελευταίος του με το ΡΑ 10.

Δευτεραθλητής

Το 4θυρο ιαπωνικό αγωνιστικό σημείωσε και άλλους διακεκριμένους τερματισμούς, κυρίως με τον Timo Salonen, με τον οποίο το αυτοκίνητο κέρδισε την τρίτη και τελευταία νίκη του, στο rally Νέας Ζηλανδίας το 1980. Το Violet του Group 2 είχε καλύψει 1.010 χιλιόμετρα ειδικών διαδρομών σε εκείνο τον αγώνα, τερματίζοντας πρώτο με διαφορά τριών λεπτών από το Fiat Abarth 131 των Rohrl-Geistdorfer και είκοσι τριών λεπτών από τη Mercedes 500 SLC των Mikkola-Hertz. Mε τρεις νίκες και επτά τερματισμούς στο βάθρο σε δύο χρόνια, το 8βάλβιδο δίλιτρο αγωνιστικό έδωσε στη Datsun τη δεύτερη θέση στην τελική βαθμολογία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κατασκευαστών Ράλλυ το 1979 και το 1980. Τον επόμενο χρόνο το αυτοκίνητο έδωσε τη θέση του στο 16βάλβιδο Violet GT των 230 ίππων του Group 4, ενώ στο Safari του 1980 έκανε την πρώτη της εμφάνιση η Silvia S110, από την οποία προέκυψε τρία χρόνια αργότερα το Nissan 240 RS του Group B.

ΟΙ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ
1979 Safari Mehta-Doughty 1η θέση
1980 Safari Mehta-Doughty 1η θέση
1980 Νew Zealand Salonen-Hajanne 1η θέση
1979 Αcropolis Salonen-Hajanne 2η θέση
1980 Αcropolis Salonen-Hajanne 2η θέση
1980 Safari Aaltonen-Drews 2η θέση
1978 Safari Aaltonen-Drews 3η θέση
1978 Acropolis Mehta-Mehta 3η θέση
1979 Acropolis Kallstrom-Billstam 3η θέση
1979 RAC Salonen-Pegg 3η θέση

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

FIA Group: 2

Αμάξωμα: 4θυρο saloon

Πρώτος αγώνας: Rally Safari 1978

Kινητήρας: 4κύλινδρος σε σειρά L20B

Κυβισμός: 1.952 κ.εκ.

Διάμετρος x διαδρομή: 85 mmx 76 mm

Σχέση συμπίεσης: 11.2:1

Καρμπιρατέρ: 2 διπλά Solex 50 ΡΗΗ

Ισχύς: 190 ίπποι στις 7.200 σ.α.λ.

Ροπή: 20,4 χλγμ. στις 5.600 σ.α.λ.

Μετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς

Κιβώτιο ταχυτήτων: Χειροκίνητο 5 σχέσεων

Μήκος: 4.080 χλστ.

Πλάτος: 1.600 χλστ.

Ύψος: 1.389 χλστ.

Μεταξόνιο: 2.400 χλστ.

Μετατρόχιο εμπρός: 1.335 χλστ.

Μετατρόχιο πίσω: 1.330 χλστ.

Βάρος: 980 κιλά

Περίοδος δράσης: 1978-1980

carhistory

Photos:Nissan