Carhistory.gr Logo
  » luxury » Delage D6
Delage D6
luxury
Το μακροβιότερο μοντέλο της άλλοτε ένδοξης Delage...

O Louis Delage, ακολουθώντας το παράδειγμα των περισσότερων από τους κατασκευαστές αυτοκινήτων υψηλού κύρους της εποχής του Μεσοπολέμου, υιοθετούσε την παραδοσιακή άποψη ως παραγωγός τους. Έτσι, παρέδιδε τα μοντέλα του γυμνά από αμάξωμα, μόνο με το πλαίσιο και τα μηχανικά μέρη, αφήνοντας τους αγοραστές να επιλέξουν ελεύθερα (και αναλόγως της οικονομικής τους επιφανείας) τον αναγνωρισμένο αμαξοποιό που θα τους έδινε την τελική τους μορφή. Ο κατάλογος με τους καροσερίστες που ασχολήθηκαν με τα Delage, περιλαμβάνει τους κορυφαίους επαγγελματίες της Γαλλίας: Letourneur & Marchand, Marius Franay, Autobineau, Henri Chapron, Carrosserie Brandone, Henri Labourdette και Alphonse Guillore (μετά την εξαγορά της εταιρείας από την Delahaye). Όλοι τους αρίστευσαν με την οκτακύλινδρη «D8», που θεωρείταιτο πιο σημαντικό αυτοκίνητο στην 48χρονη ιστορία της εταιρείας (1905-1953), αφήνοντάς μας κληρονομιά τετράτροχα σχήματα με μοναδική φινέτσα και αισθητική. Όμως, φρόντισαν να κάνουν το ίδιο και με την εξακύλινδρη «D6», που στη συνέχεια εξελίχθηκε στο μακροβιότερο μοντέλο της Delage.


Ο τελευταίος των Moϊκανών
Η Delage «D6»εμφανίστηκε στη γκάμα των πολυτελών αυτοκινήτων της γαλλικής εταιρείας το 1930, ως αντικαταστάτης της «DM», λόγω όμως της ευελιξίας στη διάθεση των εξακύλινδρων κινητήρων της ουσιαστικά διαδέχτηκε και αρκετές εκδόσεις της «DR». Ήταν δεξιοτίμονη, όπως και όλα τα γαλλικά αυτοκίνητα της πολυτελούς κατηγορίας μέχρι το 1950. Η χρονιά της άφιξής της ήταν δύσκολη, λόγω της οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε από την Αμερική, ενώ βρήκε το γαλλικό εργοστάσιο με τρία μοντέλα στην παραγωγή: Την οκτακύλινδρη «D8»που είχε ήδη εμφανιστεί, την «D6» και την επίσης εξακύλινδρη «DS». Στην ταραγμένη περίοδο που ακολούθησε, όπου η εταιρεία πέρασε στον έλεγχο της Delahaye, οι δύο πρώτες συνέχισαν να παράγονται ως την έναρξη του πολέμου. Με την επιστροφή της ειρήνης, το 1946, η «D6»ήταν το μοναδικό μοντέλο παραγωγής της Delage. Όμως, το εργοστάσιο έκλεισε οριστικά τις πύλες του το 1953, μαζί με την Delahaye, μη καταφέρνοντας να επιβιώσει. Τότε σταμάτησε και εκείνη να κατασκευάζεται, αν και οι παραδόσεις από τους αμαξοποιούς στους αγοραστές της συνεχίστηκαν για έναν ακόμη χρόνο. 


Με σταθερές αξίες
Ο εξακύλινδρος σε σειρά κινητήρας των 3.045 κυβικών εκατοστών, με τον οποίο παρουσιάστηκε, τοποθέτησε την D6 στην υψηλή για τα φορολογικά δεδομένα κατηγορία των 17 ίππων. Στη διάρκεια της μακρόχρονης παραγωγής της υποβλήθηκε σε διαδοχικές αλλαγές και τροποποιήσεις, πολλές από τις οποίες αφορούσαν αναβαθμίσεις και υποδιαιρέσεις του μηχανικού της συνόλου, προκειμένου να χαμηλώσει η φορολογική της κλίμακα. Παρά τις πολλές διαφορετικές εκδόσεις της, που κωδικοποιήθηκαν με την προσθήκη ενός αριθμού ως δεύτερου συνθετικού, η βασική αρχιτεκτονική του πλαισίου και του κινητήρα δεν διέφερε ριζικά μεταξύ τους.


DELAGE D6-75 Kινητήρας 6κύλινδρος σε σειρά Κυβισμός 2.798 κ.εκ. Διάμετρος x διαδρομή 81 mm x 90.5 mm Ισχύς 85 ίπποι στις 4.000 σ.α.λ. Μετάδοση κίνησης στους πίσω τροχούς Κιβώτιο ταχυτήτων χειροκίνητο 4 σχέσεων Μήκος 4.990 χλστ. Πλάτος 1.727 χλστ. Μεταξόνιο 3.150 χλστ. Μετατρόχιο εμπρός 1.372 χλστ. Μετατρόχιο πίσω 1.448 χλστ. Βάρος 1.490 κιλά Περίοδος παραγωγής 1939–1940

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Delage D6 (1930-1933)
H πρώτη D6 ήταν διαθέσιμη με δύο μήκη μεταξονίου (3.149 χλστ. και 3.289 χλστ.). Ο εξακύλινδρος σε σειρά κινητήρας της είχε χωρητικότητα 3.045 κ.εκ και απέδιδε 75 ίππους στις 3.600 σ.α.λ. Αρίθμησε 1.160 μονάδες παραγωγής. 

Delage D6-11 (1932–1934)
Παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 1932 και ο αριθμός 11 υποδήλωνε την υπαγωγή της στην κατηγορία των 11 φορολογήσιμων ίππων. Με διαθέσιμα δύο μήκη μεταξονίου και τη χωρητικότητα του κινητήρα μειωμένη στα δύο λίτρα, απέδιδε 55 ίππους, που γίνονταν 60 στην έκδοση Sport. 

Delage D6-65 (1934–1935)
Με τη χωρητικότητα του εξακύλινδρου σε σειρά κινητήρα αυξημένη στα 2.678 κ.εκ., έφτανε σε ισχύ τους 65 ίππους στις 4.000 σ.α.λ. (από εκεί προκύπτει και ο αριθμός που συνοδεύει την ονομασία της). 

Delage D6-60 (1935–1937)
Με την παραγωγή να έχει πια μεταφερθεί στις εγκαταστάσεις της νέας ιδιοκτήτριας της Delage, την Delahaye, η D6 συνέχισε τη σταδιοδρομία της μόνο με το μεταξόνιο των 3.150 χλστ. και τον κινητήρα μειωμένο στα 2.335 κ.εκ., να αποδίδει 56 ίππους. Τον Οκτώβριο του 1938 η χωρητικότητα ανέβηκε στα 2.528 κ.εκ. και η ισχύς στους 67 ίππους.

Delage D6-80 (1935–1937)
Με το μήκος του μεταξονίου της αυξημένο στα 3.350 χλστ. και τον εξακύλινδρο κινητήρα της να διαθέτει πλέον 3.227 κυβικά εκατοστά, η ισχύς της D6 έφτασε τους 72 ίππους. Κάποιες μονάδες της κυκλοφόρησαν και με εξακύλινδρο κινητήρα των 90 ίππων, χωρητικότητας 3.557 κ.εκ., που προερχόταν από τη Delahaye. 

Delage D6-70 (1937–1938)
Με τη χωρητικότητα του κινητήρα στα 2.729 κ.εκ., απέδιδε 78 ίππους. Λένε γι αυτήν πως ντύθηκε με τα κομψότερα αμαξώματα oλόκληρης της σειράς των D6. Χαρακτηριστικά αναφέρονται η saloon/sedan της Autobineau, η cabriolet του Charpon και η διθέσια sports saloon Coach Panoramique της Letourneur & Marchand. 

Delage D6-75 (1939–1940)
Ο εξακύλινδρος κινητήρας στα 2.798 κ.εκ., η ισχύς στους 95 ίππους. Όμως η παραγωγή της διακόπηκε απότομα, στις αρχές Ιουνίου του 1040, με την εισβολή των Nazi στη Γαλλία. Ακολούθησαν μερικά χρόνια αναγκαστικής σιωπής... 

Delage D6 3.0 (1946–1954)
Αυτή η έκδοση, η πρώτη μετά την απελευθέρωση και την επαναλειτουργία του εργοστασίου, ήταν ο τελευταίος των Μοϊκανών για τα χρώματα της Delage. Με το εξακύλινδρο μηχανικό σύνολο να έχει χωρητικότητα 2.984 κ.εκ. και απόδοση 90 ίππων, έδινε τη δυνατότητα στην D6 να κινείται με ταχύτητα 135 χλμ./ώρα. 

Delage D6 Olympic (1948–1949)
Η ισχυρότερη έκδοση στην ιστορία της D6 παρουσιάστηκε το 1948, χρονιά τέλεσης των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Με τον ίδιο κινητήρα, αλλά σύστημα τροφοδοσίας με τρία καρμπιρατέρ, έφτασε τους 100 ίππους σε απόδοση και τα 140 χιλιόμετρα την ώρα σε τελική ταχύτητα.

credits

Source & photos: http://petergiddings.com https://autorestorations.co.nz http://www.coachbuild.com https://www.favcars.com Κείμενο: Σπύρος Χατήρας