Carhistory.gr Logo
  » america » Dodge Challenger
Dodge Challenger
america
Στις αρχές του 1970 η Dodge πρόσθεσε ένα ακόμη 8κύλινδρο μοντέλο, μετά το επιτυχημένο Charger, στο δημοφιλές club των muscle cars του «Big Three» (Chrysler, GM, Ford)…

To Challenger πρώτης γενιάς βασίστηκε στην πλατφόρμα «Ε-Βody» της Chrysler, την οποία χρησιμοποίησε και η τρίτη γενιά της Plymouth Barracuda, με τη διαφορά ότι είχε αυξημένο μεταξόνιο έναντι εκείνης, για μεγαλύτερους εσωτερικούς χώρους. Προσφερόταν στην αμερικανική αγορά με δύο τύπους αμαξωμάτων, hardtop (ως τον Απρίλιο του 1974, που σταμάτησε η παραγωγή του αριθμώντας συνολικά 188.600 μονάδες) και convertible (έως το 1972). Το 1971, το μοντέλο υποβλήθηκε από την Dodge σε μια επέμβαση αισθητικού χαρακτήρα, που είχε ως αποτέλεσμα ορισμένες επιμέρους αλλαγές στις γρίλιες και στη μάσκα του (οι υποχρεωτικές παρεμβάσεις που έγιναν αργότερα, είχαν σχέση με τα νέα πρότυπα παθητικής ασφάλειας για τους προφυλακτήρες των αυτοκινήτων).

Ο υποψήφιος αγοραστής του Challenger μπορούσε να το επιλέξει σε τρεις εκδόσεις, εκτός της βασικής: SE (Special Edition), R/T (Road/Track) και T/A (Trans-Am). Σε αυτές προστέθηκε αργότερα και η Rallye, που αφορούσε προαιρετικές διαφοροποιήσεις, κυρίως στην εξωτερική του εμφάνιση, αλλά και στην επένδυση του εσωτερικού.

 

Κινητήρες

Η Dodge, επιδιώκοντας την υπεροχή έναντι των μοντέλων που αποτελούσαν τον ανταγωνισμό του, φρόντισε να εφοδιάσει το Challenger με τους καλύτερους κινητήρες της Chrysler. Κάτω από το καπό του αυτοκινήτου, με την τριψήφια κωδική τους ονομασία να δηλώνει τις κυβικές ίντσες (έτσι μετράνε τη χωρητικότητα οι Αμερικανοί), βρήκανε θέση έξι πολύ καλά για την εποχή τους μηχανικά σύνολα. O 6κύλινδρος σε σειρά (Slant Six) «225» των 145 ίππων, ήταν ο βασικός του μοντέλου, ενώ οι υπόλοιποι πέντε ήταν όλοι τους V8: Ο «318» των 230 ίππων, ο «340» των 275 ίππων (290 στην έκδοση Τ/Α), ο «383» σε τρεις εκδόσεις ισχύος (290,330 και 335 ίππων), ο «426» (Hemi) των 425 ίππων και ο «440» στις εκδόσεις ισχύος των 375 και 390 ίππων. Οι προαναφερόμενοι κινητήρες συνδυάζονταν είτε με το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων «TorqueFlite» της Chrysler, είτε με χειροκίνητο των τριών ή τεσσάρων σχέσεων. To 1972 άλλαξε η νομοθεσία στις ΗΠΑ για τις εκπομπές καυσαερίων, με αποτέλεσμα τη μείωση της ιπποδύναμης των κινητήρων, που σε πολλές περιπτώσεις ήταν δραστική. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την αποδέσμευση του «340» των 275 ίππων και του «440» των 375-390 ίππων, αλλά και τη μείωση της ισχύος του «383» στους 300 ίππους. Ωστόσο, ο «426» παρέμεινε «ανώλεθρος» και διατηρήθηκε ως η ισχυρότερη έκδοση του αυτοκινήτου μέχρι τα τέλη της επόμενης χρονιάς. Μετέπειτα, το Challenger κινούσαν μόνο ο «225» Slant Six των 110 ίππων, ο «318» των 150 και ο «340» των 240 ίππων. Πολύ σύντομα βασικός κινητήρας έγινε ο δεύτερος, ενώ στους τελευταίους μήνες της ζωής του μοντέλου προστέθηκε στη γκάμα του και ο «360» των 245 ίππων.

Dodge Brothers Motor Company

Ιδρυτές της εταιρείας ήταν οι δραστήριοι αδελφοί John και Ηοrace Dodge, μηχανουργοί μοτοσικλετών αρχικά, οι οποίοι το 1901 επινόησαν ένα επιτυχημένο σύστημα μετάδοσης για τα αυτοκίνητα της Oldsmobile. Στη συνέχεια κατασκεύαζαν πλαίσια και κινητήρες για τον Henry Ford, με αντάλλαγμα το 10% των μετοχών της εταιρείας του. To 1914 πούλησαν το μερίδιό τους στη Ford έναντι 25.000 δολαρίων, τα οποία αποτέλεσαν το αρχικό κεφάλαιο της δικής τους εταιρείας. Δύο χρόνια αργότερα η Dodge ήταν η τέταρτη σε πωλήσεις αυτοκινητοβιομηχανία των ΗΠΑ, χάρις στο 4κύλινδρο «Dependable» των 3,5 λίτρων. Οι αδελφοί Dodge απεβίωσαν το 1920 και οκτώ χρόνια αργότερα η εταιρεία τους πέρασε στον έλεγχο της Chrysler, με αντίτιμο 126 εκατομμύρια δολάρια. Τα μοντέλα της Dodge δεν υιοθέτησαν ποτέ το αεροδυναμικό στιλ των Chrysler, διατηρώντας το δικό τους χαρακτήρα, με ιδιαίτερο γνώρισμα τους 6κύλινδρους κινητήρες και τα προωθημένα για την εποχή τους αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων. Διασημότερο προπολεμικά μοντέλο της ήταν το «Senior Six», ενώ το 1949 παρουσίασε τα κορυφαία για την τεχνολογία που χρησιμοποιούσαν «Wayfarer» και «Coronet» των 3,8 λίτρων. Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 το ιδιαίτερο στιλ της Dodge εκπροσωπούσε το μοντέλο «Dart», σε σεντάν και κονβέρτιμπλ εκδόσεις. Δημοφιλέστερο όλων όμως αποδείχτηκε το 8κύλινδρο muscle car «Charger», που εμφανίστηκε το 1966 και λίγο αργότερα πλαισιώθηκε από το ανάλογων ιδιοτήτων Challenger. To 1976 παρουσιάστηκε το 6κύλινδρο «Αspen», που πλαισίωσε την μακρόχρονη και επιτυχημένη εμπορικά σταδιοδρομία του «Dart». Επιφανέστερο από τα μετέπειτα μοντέλα της είναι το 8λιτρο supercar «Viper V10», που εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1992.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

DODGE CHALLENGER R/T 340 (1971)
Kινητήρας: Chrysler 90º V8 
Κυβισμός: 5.562 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 102.6 mm x 84.1 mm
Σχέση συμπίεσης: 10.5:1
Καρμπιρατέρ: Carter
Ισχύς: 275 ίπποιστις 5.000 σ.α.λ.
Ροπή: 36,7 χλγμ. στις 3.200 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: Στουςπίσωτροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Αυτόματο 4 σχέσεων
Μήκος: 4.858 χλστ.
Πλάτος: 1.943 χλστ.
Ύψος: 1.308 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.794 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.518 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.492 χλστ.
Βάρος: 1.540 κιλά
Μονάδες παραγωγής: 3.907

DODGE CHALLENGER T/A 340 (1970)
Kινητήρας: Chrysler 90º V8 
Κυβισμός: 5.562 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 102.6 mm x 84.1 mm
Σχέση συμπίεσης: 10.5:1
Καρμπιρατέρ: 3 Holley
Ισχύς: 290 ίπποι στις 5.000 σ.α.λ.
Ροπή: 47,7 χλγμ. στις 3.400 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Αυτόματο 4 σχέσεων
Μήκος: 4.860 χλστ.
Πλάτος: 1.933 χλστ.
Ύψος: 1.285 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.794 χλστ.
Βάρος: 1.540 κιλά
Μονάδες παραγωγής: 2.700

carhistory

Photos: Dodge