Carhistory.gr Logo
  » airplanes » Douglas DC-3
Douglas DC-3
airplanes

Το αεροσκάφος που επηρέασε όσο ελάχιστα τα αεροπορικά ταξίδια και έδιωξε τους φόβους του μεγάλου κοινού για τις πτήσεις μέσα ή πάνω από τα σύννεφα.

Όλες οι δυνατές ιστορίες, που έχουν το προνόμιο να πηγαίνουν την ανθρωπότητα πολλά βήματα μπροστά, ξεκινούν από κάτι που φαινομενικά μοιάζει απλό. Αυτό ακριβώς συνέβη και με το Douglas DC-3. Στη δική του περίπτωση, ήταν ένα πολύωρο τηλεφώνημα που δρομολόγησε τις εξελίξεις: Στη μιά άκρη της γραμμής ήταν ο πρόεδρος της American Airlines Cyrus Smith, που ζητούσε να προσθέσει στο ιπτάμενο δυναμικό της εταιρείας του ένα αεροπλάνο πιο βελτιωμένο από το DC-2. Ο λόγος που το ήθελε δεν είχε να κάνει με την αμφισβήτηση της αξίας του συγκεκριμένου αεροσκάφους, που δημιούργησε νέα δεδομένα και ήταν πρωτοπόρο για την εποχή του, παρά το γεγονός ότι επισκιάστηκε από την αξία του διαδόχου του. Απλά ο πρόεδρος, που έβλεπε μπροστά, κατάλαβε πως αν είχε στη διάθεσή του κάτι ακόμη καλύτερο θα κατάφερνε να φέρει πιο πολλούς επιβάτες στα αεροπλάνα του και να αποκομίσει μεγαλύτερα κέρδη. Την εποχή εκείνη, στα μέσα της δεκαετίας του '30, η αεροπλοΐα βρισκόταν σε ένα μεταίχμιο. Τα επιβατικά αεροσκάφη με την ξύλινη άτρακτο ετοιμάζονταν να μπούν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, αφού ο Hugo Junkers και όσοι τον μιμήθηκαν υιοθέτησαν ως κατασκευαστές τα πολύ πιο ανθεκτικά κράματα μετάλλου, ενώ στο έδαφος χαράσσονταν οι πρώτοι αεροδιάδρομοι και οι σταθμοί επιβατών. Στην άλλη άκρη της γραμμής ο Donald Douglas άκουγε υπομονετικά τον επικεφαλής της American Airlines, ενώ παράλληλα το μυαλό του δούλευε σε γρήγορους ρυθμούς. Το ένα και μοναδικό DC-1 που είχε κατασκευάσει άνοιξε το δρόμο στα σχεδόν 200 DC-2, με τα οποία επιβεβαίωσε πως οι επιχειρηματικές κινήσεις του στον κλάδο της κατασκευής αεροσκαφών ήταν σωστές. Ώρα λοιπόν για το επόμενο βήμα, που δεν θα ήταν άλλο από το πληρέστερο και ωριμότερο DC-3...

Coast to coast
Η πρώτη πτήση του νέου αεροσκάφους έγινε πραγματικότητα στις 17 Δεκεμβρίου 1935, τριανταδύο ακριβώς χρόνια μετά το πρώτο πέταγμα του Kitty Hawk των αδελφών Wright. Το ελικοφόρο χαμηλής πτέρυγας DC-3 εξελίχθηκε και κατασκευάστηκε από μια ομάδα ικανότατων μηχανικών, που είχε επικεφαλής της τον αεροναυπηγό Arthur E. Raymond. Το αεροπλάνο, που μπορούσε να μεταφέρει από 21 έως 32 επιβάτες, διέθετε ευκολίες που έδιωχναν τον φόβο κι έκαναν πιο άνετη την παραμονή τους μέσα σε αυτό, όπως οι κουκέτες ύπνου (στις πρώτες του εκδόσεις) και η κουζίνα. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι μπορούσε να ενώσει τις δύο ακτές των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής σε χρόνο από 15 έως 17,5 ωρών, με τρεις μόνο στάσεις ανεφοδιασμού, γεγονός που του έδινε πλεονέκτημα έναντι του ανταγωνιστικού και εξίσου σημαντικού Boeing 247. Mέχρι τότε το ταξίδι από ακτή σε ακτή απαιτούσε σύντομες πτήσεις στη διάρκεια της ημέρας και επιβίβαση στο τραίνο μόλις έπεφτε το σκοτάδι και ώσπου να ξημερώσει ξανά. Χάρις στο DC-3, ο σιδηρόδρομος έπαψε να έχει το πάνω χέρι στις ΗΠΑ και αργότερα σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο. Κι αυτό ήταν μόνο η αρχή.

Παγκοσμιοποίηση

Περισσότερα από 400 αεροσκάφη αυτού του τύπου εντάχθηκαν στον στόλο των εταιρειών TWA, Eastern, American Airlines και United, ανοίγοντας διάπλατα το δρόμο για την οριστική καθιέρωση των αεροπορικών ταξιδιών. Οι περισσότερες τα χρησιμοποίησαν για αρκετές δεκαετίες, ενώ ακόμη και σήμερα αερομεταφορείς όπως η Continental Airlines και η Delta διατηρούν μερικά DC-3 σε λειτουργική κατάσταση. Ασφαλώς, ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, έπαιξε τον δικό του ρόλο στην επιβολή και την περαιτέρω εξάπλωση του αεροπλάνου: Δεν ήταν λίγα τα επιβατικά αεροσκάφη του επιτυχημένου μοντέλου που επιτάχθηκαν για να καλύψουν τις ανάγκες του, ενώ και οι στρατιωτικές εκδόσεις που κατασκευάστηκαν με τις ονομασίες Dakota, C-47, C-53 και R4D έδειξαν την αξία τους, τόσο στη διάρκειά του όσο και μετά από αυτόν. Φορτία, στρατιώτες και τραυματίες μεταφέρθηκαν με αυτές από κάθε γωνιά της Γης, δημιουργώντας απλησίαστα ρεκόρ παραγωγής (μόνο το 1944, αναφέρεται η παράδοση 4.855 αεροσκαφών). Όταν οι ένοπλες συρράξεις επιτέλους σταμάτησαν, χιλιάδες από αυτές τις εκδόσεις τροποποιήθηκαν χωρίς πολλά έξοδα σε επιβατικές, που στη συνέχεια αποτέλεσαν το βασικό εργαλείο όλων σχεδόν των αεροπορικών εταιρειών του κόσμου. Εύκολο στη συντήρησή του και ταχύ για τις αναλογίες της εποχής, παρέμεινε σε υπηρεσία για πολλά ακόμη χρόνια μετά τον πόλεμο, με μεγάλη συμμετοχή στην παγκοσμιοποίηση και στην βιομηχανοποίηση των αερομεταφορών.

Κινητήρες

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, το Douglas DC-3 εφοδιάστηκε με μια μεγάλη γκάμα κινητήρων, αρχής γενομένης από τους Wright R-1820 Cyclone 9. Μετά τα πρώτα χρόνια της παραγωγής του ανέλαβαν δράση οι Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp, λόγω των καλύτερων επιδόσεών τους σε μεγάλα ύψη, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν και από τη μεγάλη πλειοψηφία των στρατιωτικών εκδόσεων. Πιο περιορισμένη ήταν η χρήση των μηχανικών συνόλων Pratt & Whitney R-2000, Pratt & Whitney PT6A, Rolls-Royce Dart και Armstrong Siddeley Mamba.

Αριθμοί παραγωγής

Στη Santa Monica και το Long Beach της Πολιτείας της California κατασκευάστηκαν συνολικά 10.660 Douglas DC-3, για επιβατική ή στρατιωτική χρήση. Περισσότερα από δύο χιλιάδες αεροσκάφη αυτού του τύπου παρήχθησαν κατόπιν αδείας στη Σοβιετική Ένωση, με την ονομασία Lisunov Li-2. Τέλος, 485 κατασκευάστηκαν στην Ιαπωνία, ακούγοντας στο όνομα L2D Type 0.

Πολύ σκληρό για να πεθάνει...

Παρά τις προσπάθειες για να βρεθεί ικανός αντικαταστάτης του, κανένα αεροπλάνο δεν μπορούσε να συνδυάσει τόσο καλά την αξιοπιστία, την ευελιξία και την οικονομία του, με συνέπεια το Douglas DC-3 να παραμείνει σε υπηρεσία διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στις αερομεταφορές κάθε είδους μέχρι και τη δεκαετία του 1970. Μπορείτε ακόμη να το δείτε να πετά, με τα χρώματα μικρών εταιρειών και με επιβατική ή μεταφορική ιδιότητα. Η δυνατότητά του να προσγειώνεται ή να απογειώνεται στο χώμα ή στο χόρτο το κάνει εξαιρετικά βολικό στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου οι αεροδιάδρομοι δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις ασφάλτινοι. Φυσικά, τα περισσότερα από αυτά που ακόμη επιβιώνουν στις ημέρες μας, είναι υπερήφανα εκθέματα-πρεσβευτές των αεροπορικών εταιρειών που τα προτίμησαν πριν αρκετές δεκαετίες και στο πέρασμα του χρόνου δικαιώθηκαν για την επιλογή τους.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

DOUGLAS DC-3
Κατασκευαστής: Douglas Aircraft Company
Πλήρωμα: 2 (πιλότος, συγκυβερνήτης)
Επιβάτες: 21-32
Μήκος: 19,7 μ.
Εκπέτασμα: 29 μ.
Ύψος: 5,16 μ.
Εμβαδόν φτερών: 91,7 m2
Βάρος κενό: 7.650 κιλά
Βάρος με φορτίο: 11.430 κιλά
Κινητήρες: Δύο 9κύλινδροι αστεροειδείς Wright R-1820 Cyclone, 1.100 ίππων έκαστος
Κινητήρες μεταγενέστερων εκδόσεων: Δύο 14κύλινδροι Pratt & Whitney R-1830-S1C3G Twin Wasp, 1.200 ίππων έκαστος
Ανώτατη ταχύτητα: 370 χλμ./ώραστα 2.590 μέτρα
Ταχύτητα ταξιδίου: 333 χλμ./ώρα
Ταχύτητα απώλειας στήριξης: 108 χλμ./ώρα
Αυτονομία καυσίμων: 1.650 χλμ.
Xωρητικότητα σε καύσιμα: 3.736 λίτρα
Ανώτατο ύψος πτήσης: 7.100 μ.
Ρυθμός ανόδου: 5,7 μέτρα ανά δλ.

 

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας