Carhistory.gr Logo
  » motorbikes » Ducati Cruiser
Ducati Cruiser
motorbikes
Παρά το ξεχωριστό στιλ και τις τεχνολογικές του καινοτομίες, το πρώτο scooter της Ducati δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί στην αγορά τα καταξιωμένα μοντέλα της Vespa και της Lambretta.

Η διάσημη στις ημέρες μας για τα επιτεύγματά της στους αγώνες και στον παγκόσμιο στίβο των πωλήσεων ιταλική εταιρεία παραγωγής μοτοσικλετών ιδρύθηκε το 1926 στην Bologna, με αρχική επωνυμία «Societa Scientifica Radio Brevetti Ducati» και κατασκευαστική δραστηριότητα την δημιουργία βιομηχανικών εξαρτημάτων που απευθύνονταν στην αναπτυσσόμενη βιομηχανία της ραδιομετάδοσης. Το πρώτο επιτυχημένο εμπορικά προϊόν της ήταν ένας ηλεκτρολυτικός πυκνωτής για τη ραδιοφωνία, με την ονομασία «Manens». Το 1935 ξεκίνησε η παραγωγή μεταβλητών πυκνωτών, επίσης για τη ραδιοφωνία, αυξάνοντας τη φήμη της Ducati. Όμως, ο καταστροφικός δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος έφερε σε όλα αυτά ένα άδοξο τέλος. Η λήξη του βρήκε την εταιρεία σχεδόν κατεστραμμένη, με τις εγκαταστάσεις του Borgo Panigale να έχουν γκρεμιστεί από τους ανελέητους βομβαρδισμούς των συμμαχικών δυνάμεων το 1944.

Από τη ραδιοφωνία στον κόσμο των δύο τροχών
Στα σκοτεινά χρόνια του πολέμου ο δικηγόρος Aldo Farinelli σχεδίασε και εξέλιξε, με τη βοήθεια του μηχανικού Aldo Leoni, έναν μικρό μονοκύλινδρο, τετράχρονο και αερόψυκτο κινητήρα. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με την εταιρεία Siata («Societa Italiana per Applicazioni Tecniche Auto Aviatorie»), έχοντας την άποψη πως το εφεύρημά του θα μπορούσε να τοποθετηθεί σε ένα ποδήλατο και να το μετατρέψει σε μηχανάκι. Τον Ιούλιο του 1944, ένα μήνα μετά την απελευθέρωση της Ιταλίας από τους Nazi, η Siata ανακοίνωσε την πρόθεσή της να πουλήσει τον κινητήρα στο κοινό. Το πρωτότυπο των Farinelli και Leoni κυκλοφόρησε στους δρόμους του Τορίνο, το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς. Το μηχανικό τους σύνολο ζύγιζε 7,8 κιλά και κατανάλωνε ένα λίτρο καυσίμου ανά 80 χιλιόμετρα, όταν ήταν τοποθετημένος σε ποδήλατο. Το όνομά του («Cucciolo», που ερμηνεύεται στα ελληνικά ως «μικρό κουτάβι») το οφείλει στον ιδιαίτερο ήχο του, που θύμιζε γαύγισμα νεαρού σκύλου. Το προϊόν επωλείτο αρχικά σε συσκευασία, προκειμένου να συναρμολογηθεί. Μερικοί επιχειρηματίες το αγόραζαν σε ποσότητες και κατόπιν το εγκαθιστούσαν σε ποδήλατα, προσφέροντας προς πώληση τις πρώτες πλήρεις μονάδες. Σύντομα η ζήτηση ξεπέρασε τις περιορισμένες δυνατότητες παραγωγής της Siata, με αποτέλεσμα η μικρή εταιρεία από το Τορίνο να αναζητήσει συνεργάτη. Αυτός δεν ήταν άλλος από τη Ducati, που αναζητούσε νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες για να επιβιώσει. Η παραγωγή αυξήθηκε από τις 15 μονάδες του 1946 σε περισσότερες από 25.000 τα επόμενα χρόνια, όταν το εργοστάσιο του Borgo Panigale πήρε την αποκλειστικότητα κατασκευής του «Cucciolo». Στη συνέχεια ο κινητήρας των 48 κ.εκ. απέκτησε και πλαίσιο. Σταδιακά το σύνολο εξελίχτηκε σε μια πραγματική μέσα στην απλότητά της μοτοσικλέτα, με τη δεξαμενή καυσίμου να ενσωματώνεται στο πλαίσιο, ενώ ενισχύθηκε και με πίσω ανάρτηση για τους πιο απαιτητικούς. Έτσι, χωρίς σχεδόν να γίνει αντιληπτό, η Ducati πέρασε από τα επιτυχημένα ραδιοφωνικά προϊόντα του παρελθόντος στην γοητευτική κοινωνία των δύο τροχών...

Το «καταδρομικό» των 175 κ.εκ.
Τον Ιανουάριο του 1952 η Ducati εισήλθε στην αγορά των scooters, παρουσιάζοντας στην Έκθεση Μοτοσικλέτας του Μιλάνο το Cruiser. Με το δίτροχο αυτό, παρά το νεαρό της ηλικίας της, η εταιρεία έφερε στο χώρο τρία νέα δεδομένα: Το «καταδρομικό» της ήταν το πρώτο scooter στη γκάμα της, το πρώτο τετράχρονο ιταλικό μοντέλο του είδους του, αλλά και το πρώτο ιταλικό μοντέλο αυτής της κατηγορίας με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Το πλαίσιο του Cruiser υπέγραψε ο μηχανικός Giovanni Florio, ενώ ο σχεδιασμός του κινητήρα ήταν προϊόν συνεργασίας της Ducati και της Ghia, μιας εταιρείας γνωστής μας από τις επιτυχίες της στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Αρχικά, το μηχανικό σύνολο σχεδιάστηκε να αποδίδει 12 ίππους, όμως η ισχύς αργότερα μειώθηκε στους 7,5 ίππους, εξαιτίας ενός νέου κυβερνητικού κανονισμού που περιόριζε την ανώτατη ταχύτητα των scooters στα 50 χιλιόμετρα την ώρα. Το Cruiser ήταν κομψό και με στοιχεία πολυτέλειας, καθώς απευθυνόταν στα μεσαία στρώματα της ιταλικής κοινωνίας, ενώ ασφαλώς κοιτούσε και υψηλότερα. Το αδιαμφισβήτητο στιλ του ήταν η απάντηση της Ducati στην ολοένα αυξανόμενη εισβολή αυτής της ιδιαίτερης κατηγορίας διτρόχων στην αγορά των μοτοσικλετών. Όμως, το Borgo Panigale δεν ήταν σε θέση να ανταγωνιστεί ήδη επιτυχημένα και καταξιωμένα μοντέλα, όπως η Vespa ή η Lambretta. Μετά από μόλις δύο χρόνια και περίπου χίλια Cruisers, η παραγωγή σταμάτησε οριστικά. Στους καιρούς μας, το scooter της Ducati είναι περιζήτητο στον πάντοτε απαιτητικό κύκλο των συλλεκτών...

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

DUCATI CRUISER
Kινητήρας: αερόψυκτος τετράχρονος μονοκύλινδρος
Κυβισμός: 175 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 62 mm x 58 mm
Σχέση συμπίεσης: 7.5:1
Καρμπιρατέρ: Dell'Orto
Ισχύς: 7,5 ίπποι στις 5.600 σ.α.λ.
Τελική μετάδοση: άξονας
Κιβώτιο ταχυτήτων: αυτόματο
Ανώτατη ταχύτητα: 80 χλμ./ώρα
Ελαστικό εμπρός: Pirelli 2.45 x 10
Ελαστικό πίσω: Pirelli 2.45 x 10
Φρένα: ταμπούρα
Βάρος: 175 κιλά
Περίοδος παραγωγής: 1952-1954

credits

Source & photos: ducati.com

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας