Carhistory.gr Logo
  » portraits » Ernst Henne
Ernst Henne
portraits

To «λευκό φάντασμα» της αγωνιστικής μοτοσικλέτας, ο άνθρωπος που κατέκτησε 76 ρεκόρ ταχύτητας σε οκτώ χρόνια...

O Ernst Jakob Henne γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1904 στο Weiler, ένα μικρό χωριό κοντά στα σύνορα της Γερμανίας με την Ελβετία. Στην ηλικία των 15 ετών δούλεψε για πρώτη φορά ως μαθητευόμενος μηχανικός, σύντομα όμως τον κατέκτησε ο κόσμος της ταχύτητας και τον έκανε ολοκληρωτικά δικό του. Το 1923 στο Mühldorf έλαβε για πρώτη φορά μέρος σε αγώνα με μοτοσικλέτες, όπου εντυπωσίασε το κοινό στη σέλα μιας Megola, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στο βάθρο των νικητών. Δύο χρόνια αργότερα βρέθηκε στη Monza, στον πρώτο του διεθνή αγώνα εκτός Γερμανίας, στον οποίο τερμάτισε στην έκτη θέση της κατάταξης των 350 κ.εκ. Γρήγορα, έγινε ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες της χώρας του, κερδίζοντας το εθνικό πρωτάθλημα των 500 κ.εκ. το 1926 με την εργοστασιακή ομάδα της BMW. Tον επόμενο χρόνο έκανε το ίδιο και στην κατηγορία των 750 κ.εκ., ενώ το 1928 κέρδισε το Targa Florio στην Σικελία. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1929 άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στη σταδιοδρομία του, όταν στο τιμόνι μιας BMW WR των 750 κ.εκ. με μηχανικό υπερσυμπιεστή κατέρριψε το ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά με μοτοσικλέτα, φθάνοντας τα 216,6 χιλιόμετρα την ώρα (την ημέρα εκείνη κατέρριψε συνολικά οκτώ παγκόσμια ρεκόρ, όμως μόνο τα μισά αναγνωρίστηκαν επίσημα). Αυτό ήταν το πρώτο από τα συνολικά 76 ρεκόρ του, στα οκτώ χρόνια που επιδόθηκε στο κυνήγι της απόλυτης ταχύτητας με δύο τροχούς. Χάρις σε αυτές τις επιτυχίες κληρονόμησε το παρατσούκλι «λευκό φάντασμα», εξαιτίας του γεγονότος ότι στους αγώνες εμφανιζόταν πάντα με την αψεγάδιαστη λευκή στολή του, ενώ η ταχύτητά του τον καθιστούσε σχεδόν «αόρατο». Η αλήθεια είναι ότι πρόσεχε την κάθε λεπτομέρεια για να κερδίζει λίγα χιλιόμετρα παραπάνω σε τελική ταχύτητα, ενώ με βάση τις δικές του υποδείξεις το κράνος του ήταν ειδικά σχεδιασμένο να καταβάλει τη μικρότερη αντίσταση στον αέρα, όταν εφορμούσε ακάθεκτος για ένα ακόμη ρεκόρ.


Η τελευταία του επιτυχημένη προσπάθεια σημειώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1937, με την υπερτροφοδοτούμενη BMW WR 500 με το ολόσωμο αεροδυναμικό φέρινγκ, στον αυτοκινητόδρομο Α3 που συνδέει την Φρανκφούρτη με το Μόναχο. Η επίδοσή του (279,5 χλμ./ώρα) έμεινε ακατάρριπτη για 14 ολόκληρα χρόνια, βοηθούντων βέβαια και των καθυστερήσεων που επέφερε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας ήταν φυσικά μέλος και της εθνικής ομάδας της Γερμανίας στο International Six Days Trial (1933, 1934, 1935), ενώ δεν έχανε την ευκαιρία να συμμετέχει και σε αγώνες αυτοκινήτων.


Αξίζει να σημειωθεί η νίκη του στην κατηγορία των δύο λίτρων στο Eifelrennen το 1936, στο τιμόνι της πρωτοεμφανιζόμενης εξακύλινδρης BMW 328. Στο ξεκίνημα του πολέμου επιστρατεύτηκε από την Luftwaffe, έχοντας άδεια πιλότου από το 1932, στη συνέχεια όμως κρίθηκε ακατάλληλος να πολεμήσει, λόγω των διάφορων καταγμάτων που είχε συγκεντρώσει στη διάρκεια της αγωνιστικής του καριέρας. Μετά τον πόλεμο ανέπτυξε ένα τεχνολογικό εργαστήριο, αξιοποιώντας μια σύμβαση με τη Mercedes-Benz. Το 1991 εγκαινίασε ένα κοινωφελές ίδρυμα με το όνομά του και πέντε χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκε μαζί με τη γυναίκα του στις Κανάριες νήσους, όπου και πέθανε το 2005 σε ηλικία 101 ετών.

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: BMW