Carhistory.gr Logo
  » iron curtain » FSO & FSM Syrena 105
FSO & FSM Syrena 105
iron curtain
Το ταπεινό δίθυρο sedan από την Πολωνία, που στο διάβα του χρόνου αποδείχτηκε ένα από τα μακροβιότερα μοντέλα παραγωγής του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Το Syrena ήταν ένα συμπαθητικό αυτοκίνητο πόλης από την Πολωνία, το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1955, στην Έκθεση Εμπορίου του Poznan. Έμεινε στην παραγωγή, με ελάχιστες αλλαγές, για περισσότερα από 25 χρόνια. Από το 1957 μέχρι το 1972 κατασκευαζόταν στην Βαρσοβία, στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της «Fabryka Samochodow Osobowych» (FSO), στη συνέχεια όμως και ως το 1983 η παραγωγή μεταφέρθηκε στο Bielsko-Biała, όπου βρέθηκε υπό την εποπτεία της «Fabryka Samochodow Małolitrazowych» (FSM). Συνολικά κυκλοφόρησαν 521.311 Syrena, από τα οποία τα 177.234 κατασκευάστηκαν από την FSO και τα 344.077 από την FSM. Το μικρό δίθυρο sedan αρχικά είχε δίχρονο δικύλινδρο κινητήρα, ο οποίος το 1965 έδωσε τη θέση του σε έναν μεγαλύτερο τρικύλινδρο. Η γκάμα του αρίθμησε έξι εκδόσεις («100», «101», «102», «103», «104» και «105»), με πιο δημοφιλή την τελευταία.

Από το «100» ως το «104»
Το αυτοκίνητο που παρουσιάστηκε στο Poznan, κωδικοποιημένο με τον τριψήφιο αριθμό «100», σχεδιάστηκε από τους μηχανικούς Stanislaw Lukasiewicz, Stanislaw Panczakiewicz και Fryderyk Bluemke. Προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον, γεγονός που ώθησε την κυβέρνηση να το θέσει σε παραγωγή. H αρχική πρόβλεψη για την παραγωγή του σε ετήσια βάση, ήταν 10.000 μονάδες. Για οικονομικούς λόγους, το μοντέλο μοιράστηκε πολλά μηχανικά μέρη από το προγενέστερο «Warszawa». Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το βάρος του να ξεπεράσει κατά πολύ το προβλεπόμενο και να φτάσει τα 950 κιλά. Το 1960 υποβλήθηκε σε μια μικρής έκτασης ανανέωση και ως «101» πλέον ήταν διαθέσιμο με νέους δίδυμους υαλοκαθαριστήρες, βελτιωμένη ανάρτηση και διαφορετικού τύπου καρμπιρατέρ. Την περίοδο 1962-1963 αναβαθμίστηκε ελαφρά σε μικρολεπτομέρειες του αμαξώματος, ενώ απέκτησε και έκδοση «102 S» με τον κινητήρα του Wartburg «312» των 991 κυβικών εκατοστών, η οποία αρίθμησε συνολικά 150 μονάδες. Aπό το 1963 μέχρι το 1966 το αυτοκίνητο κυκλοφόρησε στην αγορά με τον κωδικό «103» με αλλαγές στο εμπρός μέρος του, αλλά και με διαφορετικό κινητήρα. Την εξαετία που ακολούθησε, το μικρό δίθυρο sedan με αύξοντα αριθμό «104» πλέον, διέθετε νέο τρικύλινδρο κινητήρα, συγχρονισμένο κιβώτιο ταχυτήτων και διαφορετικά πίσω φώτα.

«105»
Το δημοφιλέστερο όλων των Syrena παρέμεινε στη γκάμα των μοντέλων της πολωνικής εταιρείας ένδεκα χρόνια, από το 1972 έως το 1983. Σε αντίθεση με τις προγενέστερες μορφές του, οι πόρτες του άνοιγαν κανονικά και όχι με την αντίστροφη φορά. Το 1974, στην έκδοση «Lux», ο επιλογέας ταχυτήτων και το χειρόφρενο τοποθετήθηκαν στον χώρο ανάμεσα στα εμπρός καθίσματα. Το «105» χρησίμευσε ως βάση για άλλες δύο παραλλαγές του μοντέλου, το pick-up «R-20» και το μικρό φορτηγό «Bosto», που παρήχθη σε 135.000 μονάδες από το 1972 μέχρι το 1983.

Επίλογος...
To μικρό πολωνικό μοντέλο δεν είχε την ευκαιρία να ενισχυθεί με άλλους τύπους αμαξωμάτων, στη διάρκεια της μακρόχρονης σταδιοδρομίας του, πλην αυτών που προαναφέρθηκαν και ενός πανέμορφου coupe που δεν έφτασε ποτέ στη γραμμή παραγωγής. Η αλήθεια είναι ότι έγιναν δύο πολύ αξιόλογες προσπάθειες προς την κατεύθυνση αυτή, με την δεύτερη να καταλήγει το 1966 σε ένα hatchback πρωτότυπο, που λόγω των οικονομικών και των πολιτικών συγκυριών της εποχής δεν βρήκε τον δρόμο για τη μαζικοποίηση.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

FSM SYRENA 105
Αμάξωμα: δίθυρο sedan
Kινητήρας: δίχρονος δικύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 842 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 70 mm x 73 mm
Σχέση συμπίεσης: 7.2:1
Καρμπιρατέρ: 1 Jikov 36POH/048
Ισχύς: 39 ίπποι στις 4.300 σ.α.λ.
Ροπή: 78 Nm στις 2.750 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους εμπρός τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 120 χλμ./ώρα
0-80 χλμ./ώρα: 21 δλ.
Μήκος: 4.040 χλστ.
Πλάτος: 1.560 χλστ.
Ύψος: 1.510 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.300 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.200 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.240 χλστ.
Ελαστικά εμπρός: 5.60 x 15
Ελαστικά πίσω: 5.60 x 15
Βάρος: 867 κιλά
Περίοδος παραγωγής: 1972-1983

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας