Carhistory.gr Logo
  » microcars » Felber Autoroller T400
Felber Autoroller T400
microcars
Σχεδόν αστείο και ασφαλώς χαριτωμένο, το «τετρακοσαράκι» της Felber σταδιοδρόμησε στην αγορά για μόλις δύο χρόνια, δίνοντας με την παρουσία του μια ευχάριστη νότα στην Αυτοκίνηση.

Πριν παρουσιάσει το παράξενο αυτοκινητάκι της, η αυστριακή εταιρεία «Α. Felber & Co» με έδρα τη Βιέννη, ήταν ήδη γνωστή στον κλάδο της μοτοσικλέτας. Ειδίκευσή της η κατασκευή «καλαθιών» (sidecars), σχεδόν για κάθε είδος δικύκλου που κυκλοφορούσε στην Ευρώπη. Το 1952 οι διοικούντες της αποφάσισαν να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους και στον χώρο των microcars, βλέποντας την άνθηση των πωλήσεών τους και εκτιμώντας παράλληλα πως αυτή θα διαρκέσει για σημαντικό χρονικό διάστημα. Την ίδια χρονιά παρουσίασαν το τρίτροχο «Autoroller T400», με τοποθετημένο πίσω ένα δίχρονο δικύλινδρο κινητήρα της Rotax, χωρητικότητας 398 κυβικών εκατοστών και ισχύος 15 ίππων. Το λιλιπούτειο μοντέλο είχε μια ασυνήθιστη διάταξη καθισμάτων, με ένα μικρό παιδικό κάθισμα πίσω από τον οδηγό στα αριστερά και ένα συμβατικό για τους επιβάτες διαγώνια πίσω και δεξιά. H οροφή του αυτοκινήτου ήταν υφασμάτινη, σε μαύρο χρώμα, ενώ οι πόρτες άνοιγαν προς τα πίσω μαζί με τα πλευρικά παράθυρα σε ένα ενιαίο κομμάτι, αποκαλύπτοντας ολόκληρη την καμπίνα. Κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις, αμφότερες βαμμένες σε ανοιχτό πράσινο χρώμα. Το πισωκίνητο αυστριακό microcar σχεδιάστηκε από τον Ernst Marold, τον οποίο συνόδευσε σε ένα ευάριθμο convoy ως την «Karlskirche» στο κέντρο της Βιέννης, όπου τέλεσε τον γάμο του.



Το 1954 η κυβέρνηση της Αυστρίας απελευθέρωσε τις εισαγωγές αυτοκινήτων, οι οποίες είχαν μέχρι τότε πολλούς περιορισμούς, εξαιτίας των επιπτώσεων από τα οικονομικά πλήγματα που δέχτηκε η χώρα στη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Για το «Autoroller T400» αυτό ήταν ουσιαστικά το τέλος, καθώς η περαιτέρω παραγωγή του κρίθηκε μη ανταγωνιστική και τερματίστηκε στις 400 μονάδες. Ύστερα από όλα αυτά η «Α. Felber & Co» ασχολήθηκε με την παραγωγή πλυντηρίων ρούχων, που διανέμονταν στην αγορά με την εμπορική ονομασία «Austromat». Επίσης, ανέλαβε την πώληση και την διανομή των oμοειδών μοντέλων της Heinkel, της Trojan, της Spatz και της Reliant. Δώδεκα πλαίσια του αυτοκινήτου της δόθηκαν στην εξειδικευμένη αμαξοποιΐα «Hofmann & Moldrich» της Βιέννης, η οποία έχτισε επάνω τους ένα αμάξωμα από αλουμίνιο σε σχήμα αυγού, δημιουργώντας μια νέα έκδοση με το όνομα «Möve 101». Στις ημέρες μας επιζούν μόνο δύο «Autoroller T400» σε κατάσταση πλήρους λειτουργίας, ως μόνιμα εκθέματα ενός μουσείου για scooters και microcars, που βρίσκεται στο Eggenburg (βόρεια της Βιέννης και κοντά στα σύνορα με την Τσεχία). Ακόμη δύο σώζωνται στη Βαυαρία και στην Σερβία, περιμένοντας την αποκατάστασή τους. Από τα «Möve 101» υπάρχει μόνο ένα, στο μουσείο αυτοκινήτων του Aspang στην Κάτω Αυστρία.

credits

Source: G.N. Georgano «Complete Encyclopedia of Motorcars». Photos:
voz.co.at, autopasion18.com, oppositelock.kinja.com

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας