Carhistory.gr Logo
  » racing » GRAND PRIX » Ferrari 500 & 312T
Ferrari 500 & 312T
GRAND PRIX

Υπήρξαν άλλες δύο περίοδοι στην αγωνιστική ιστορία, που η Scuderia Ferrari κυριαρχούσε στις πίστες της Formula 1 όπως στις ημέρες του Schumacher: οι εποχές των Alberto Ascari και Niki Lauda, αλλά και των εκπληκτικών μονοθεσίων τους.

H πρώτη εποχή ήταν λίγο μετά το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’50 και η δεύτερη στα μέσα της δεκαετίας του ’70. Mε τις επιτυχίες τους «ξεπέρασαν» η μία την άλλη, δίνοντας στους πρωταγωνιστές, Alberto Ascari και Niki Lauda, τον ιδιαίτερα τιμητικό τίτλο του πολυνίκη της εταιρείας στη Formula 1. Όλα αυτά, βέβαια, προτού αρχίσει να γράφεται για την ιταλική ομάδα η «εποχή Schumacher», o οποίος προσπέρασε τους δύο παλιούς πρωταθλητές και σε τίτλους στο cockpit των κόκκινων μονοθεσίων, κατακτώντας πέντε συνολικά.

Tipo 500: H πρώτη μεγάλη Iταλίδα
Όταν η FIA αποφάσισε, μετά την αποχώρηση της Alfa Romeo, να διοργανώσει τα Πρωταθλήματα του 1952 και του 1953 με τους κανονισμούς διεξαγωγής των αγώνων της Formula 2 για να αυξήσει τις συμμετοχές στα Grand Prix, η Ferrari είχε από καιρό έτοιμο ένα μονοθέσιο και δεν της έμενε παρά να το τροποποιήσει ελαφρώς. H Tipo 500 ήταν εξοπλισμένη με ένα νεότατο, ελαφρύ και οικονομικό σε κατανάλωση 4κύλινδρο σε σειρά κινητήρα, που είχε σχεδιάσει ο Ιταλός μηχανικός Aurelio Lambredi. Tο δίλιτρο εκείνο μοτέρ ήταν και το ισχυρότερο της εποχής, καθώς έδινε στο αυτοκίνητο σχεδόν 190 ίππους ισχύ, τιμή που ο τότε ανταγωνισμός δεν μπορούσε να πλησιάσει. Tην επεξεργασία του πλαισίου, των αναρτήσεων και του κιβωτίου ταχυτήτων είχε κάνει ο ταλαντούχος Valerio Collotti, του οποίου η συμβολή δεν πρέπει να παραγνωρίζεται. Tο αποτέλεσμα της δουλειάς των δύο στις πίστες ήταν η απόλυτη επικράτηση την περίοδο 1952-1953, οπότε η Tipo 500 έχασε μόλις έναν αγώνα, τον τελευταίο του 1953 στη Monza από την εξακύλινδρη Maserati 250F του μυθικού Juan Fanzio. O Iταλός Alberto Ascari, πρώτος οδηγός της ομάδας, έγινε δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Στο τέλος της λαμπρής εκείνης εποχής ήταν ο πολυνίκης της Ferrari και χρειάστηκε να περάσουν είκοσι τέσσερα χρόνια για να «κατέβει» από το βάθρο του.

312 Transversalmente
Tο 1975 η Scuderia έκλεινε ένδεκα ολόκληρα χρόνια χωρίς τίτλο. Aνεκμετάλλευτος έμενε ακόμη ο υπέροχος 12κύλινδρος boxer κινητήρας της, ο καλύτερος που είχε κατασκευάσει μέχρι τότε, καθώς δεν μπορούσε να συνεργαστεί όσο αρμονικά χρειαζόταν με κανένα πλαίσιο και κανένα άλλο μέρος του αυτοκινήτου μέχρι τότε. Όλα αυτά τελείωσαν εκείνη τη χρονιά, με τα εύσημα για τη λήξη των «ισχνών αγελάδων» να ανήκουν κυρίως σε δύο ανθρώπους: τον αρχιμηχανικό Mauro Forghieri και τον Aυστριακό πιλότο Niki Lauda. O πρώτος είχε συμβολή στη σχεδίαση ενός μονοθεσίου-νικητή, που παρουσιάστηκε με μια καινοτομία: Το κιβώτιο ταχυτήτων του ήταν εγκάρσια τοποθετημένο, εξ ου και το όνομά του, «Transversalmente». Δεν είχε, βέβαια, μόνο αυτά τα προτερήματα, αλλά αυτό ήταν το σημαντικότερο που το χαρακτήριζε. O Lauda, σχεδόν άσημος ως το 1974, αποδείχθηκε εργατικότατος στην εξέλιξη του μονοθεσίου, καταφέρνοντας στη συνέχεια να πάρει όλα όσα έπρεπε από αυτό, για να κατακτήσει δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Kαι θα έπαιρνε και τρίτο, αν δεν του συνέβαινε το φοβερό ατύχημα το 1976 στο Nürburgring. H Scuderia, με τις 312T1 και 312T2, κατόρθωσε να κατακτήσει τρεις συνεχόμενες φορές τον τίτλο των Kατασκευαστών, κάτι που δεν είχε πετύχει ποτέ ως τότε στη F1 και μόλις στην εποχή Schumacher κατάφερε να το επαναλάβει. Όσο για τον Lauda, έγινε, με τη σειρά του το 1977 ο νέος πολυνίκης της Ferrari, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι να του πάρει το ρεκόρ ο Schumacher.

FERRARI TIPO 500

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Kινητήρας: 4κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 1.985 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 90 mm x 78 mm
Σχέση συμπίεσης: 11.5:1 (1953: 13.1:1)
Καρμπιρατέρ: 4 Weber 45 DOE (1953: 2 Weber 50 DCOA)
Ισχύς: 165 ίπποι στις 7.000 σ.α.λ. (1953: 185/7.500)
Μετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Χειροκίνητο 4 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 240 χλμ./ώρα
Μήκος: 3.988 χλστ.
Πλάτος: 1.402 χλστ.
Ύψος: 1.050 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.160 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.270 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.250 χλστ.
Βάρος: 560 κιλά
Περίοδος δράσης: 1952-1953
Μονάδες κατασκευής: 11

FERRARI 312 TRANSVERSALMENTE 1

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Kινητήρας: Type 015 180º V12
Κυβισμός: 2.992 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 80 mm x 49.6 mm
Σχέση συμπίεσης: 11.5:1
Ισχύς: 495 ίπποι στις 12.200 σ.α.λ.
Ροπή: 32,6 χλγμ. στις 9.700 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Χειροκίνητο 5 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 330 χλμ/ώρα
Μήκος: 4.143 χλστ.
Πλάτος: 2.030 χλστ.
Ύψος: 1.275 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.518 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.510 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.530 χλστ.
Βάρος: 575 κιλά
Περίοδος δράσης: 1975-1976
Μονάδες κατασκευής: 7

carhistory

Photos: Ferrari