Carhistory.gr Logo
  » concept & prototypes » Ferrari GG50
Ferrari GG50
concept & prototypes

Το 2005 ο Ιταλός πρωτοπόρος του σχεδιασμού Giorgetto Giugiaro γιόρτασε τα πεντηκοστά του γενέθλια στο χώρο του αυτοκινήτου, δημιουργώντας ένα ακόμη αριστούργημα.

Το «ταξίδι» του άρχισε τον Σεπτέμβριο του 1955, όταν τον ανακάλυψε ο Dante Giacosa και τον ενέταξε στην ομάδα της Fiat. Στις αρχές της δεκαετίας του '60 ο ταλαντούχος Giorgetto έδωσε νέα πνοή στα σχέδια του γραφείου Bertone, ενώ προς το τέλος της άνοιξε τα φτερά του και ίδρυσε την Ital Design. Από τότε μέχρι και σήμερα η πένα του έχει δημιουργήσει μοντέλα που σημάδεψαν τον κόσμο του αυτοκινήτου, όπως τη BMW M1 και το Panda. H πρωτότυπη Ferrari «GG50» που παρουσιάστηκε το 2005 στο Τόκιο, δημιουργήθηκε για να τιμήσει και να ευχαριστήσει τον μεγάλο σχεδιαστή, όπως άλλωστε φαίνεται από την ονομασία της. Ο Giugiaro στη διάρκεια του σχεδιασμού χρησιμοποίησε το αγαπημένο του μέσο έκφρασης, που δεν είναι άλλο από το μολύβι, αφήνοντας στο περιθώριο την τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αφετηρία του ήταν η «612 Scaglietti», με το τελικό αποτέλεσμα να έχει όμως μικρότερο μήκος από εκείνη, παραπέμποντας σε αναλογίες στην Ferrari «575». Αντίστοιχα, το εμπρός μέρος της έχει επίδραση από την «Enzo». Η «GG50» παρέμεινε μια one-off κατασκευή, όπως ήταν αναμενόμενο, δανείζοντας σημαντικά σχεδιαστικά στοιχεία στα μοντέλα που παρουσίασε η ξεχωριστή ιταλική εταιρεία τα επόμενα χρόνια.



Τα πρώτα χρόνια της Ital Design
Tο 1968, στα προάστια του Τορίνο, οι Giorgetto Giugiaro και Aldo Mantovani ίδρυσαν, με πολλές φιλοδοξίες για το μέλλον, την Ital Design. Το πρώτο αυτοκίνητο που ολοκλήρωσαν ήταν το Manta της Bizzarini και το 1969 παρουσίασαν ένα ακόμη «concept car», το Iguana της Alfa Romeo. Η πρώτη μεγάλη παραγγελία ήρθε από το Μιλάνο, που ζητούσε να βάλει στην παραγωγή ένα μικρότερο μοντέλο, με στόχο τις πωλήσεις στο ευρύ κοινό. Στο Σαλόνι του Τορίνο το 1971 δέσποζε στο περίπτερο της Ital Design το πρωτότυπο Caimano, που χρησιμοποιούσε το δάπεδο του αυτοκινήτου που είχε ετοιμάσει για την Αlfa και που δεν ήταν άλλο από τη δημοφιλέστατη Alfasud.

Over the top

Στη δεκαετία του ’70, τα σχεδιαστήρια της εταιρείας δημιούργησαν σειρά επιτυχημένων μοντέλων. H συνεργασία με τη VW έφερε το 1974 τo Golf και τα Scirocco πρώτης γενιάς, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα κύλησε στους δρόμους η δεύτερη έκδοση του Audi 80. Το 1979 ολοκληρώθηκε, για λογαριασμό της Lancia, η 4θυρη Delta, που κέρδισε τότε τον τίτλο του «Aυτοκινήτου της Xρονιάς». Ακολούθησε το Panda της Fiat, που αγαπήθηκε κι έκανε καριέρα για χρόνια. Το 1983 ήρθε η σειρά του πρώτου Uno, που επίσης αναδείχθηκε σε «Aυτοκίνητο της Xρονιάς», και το 1984 έφτασε η ώρα των Seat Ibiza, Lancia Thema και Saab 9000. Tρία χρόνια αργότερα, ολοκληρώθηκαν, ύστερα από παραγγελία της Renault, τα 19 και 21 και το 1991 εμφανίστηκε στην Eυρώπη το Seat Toledo. Το 1993 ήταν ακόμη μία χρονιά διακρίσεων, αφού το σχεδιασμένο στην Ital Design Fiat Punto ανακηρύχθηκε πρώτο στο διαγωνισμό του «Car of the Year». Συνάμα, δημιούργησε, ύστερα από εντολή της Τoyota, το Lexus GS 300 κι ως το 1998 έδωσε μορφή σε τρία μοντέλα της Daewoo, ανάμεσα στα οποία και το νεανικό Matiz. Τη χρονιά εκείνη παρουσιάστηκε και η πανέμορφη Maserati 3200 GT, που ήταν μία ακόμα δουλειά του σχεδιαστηρίου.

Ο ονειρεμένος κόσμος

Το πεδίο δημιουργίας για τους στιλίστες δεν είναι, βέβαια, τα οχήματα παραγωγής, που υπακούουν σε εμπορικούς κανόνες, αλλά τα πρωτότυπα, που παρουσιάζονται στις εκθέσεις. Με βάση τις εντυπώσεις που αφήνουν, έρχονται οι παραγγελίες για τα νέα μοντέλα από τις βιομηχανίες. Tην περίοδο 1971-1972, οι «καροτσερίες» είχαν εγκαταλείψει τις καμπύλες των σπορ αυτοκινήτων της δεκαετίας του ’60, που προσέδιδαν, μέσω της διακριτικότητας, δυναμικά χαρακτηριστικά. Βρίσκονταν πια σε χρόνια δυνατών συγκινήσεων, όπου οι καινοτομίες έπρεπε να φαίνονται περισσότερο. H Ital Design έφερε το καινούριο στο χώρο, με το σχεδιασμό του εσωτερικού των πρωτοτύπων της. Επαναστατικά ταμπλό, με τα χειριστήρια των οργάνων επάνω στο τιμόνι (Boomerang), διαμόρφωση του χώρου των επιβατών σε νέα πρότυπα, χωρίς να θυσιάζεται η αεροδυναμική (VW W12). Αμαξώματα με σχεδίαση «step-down» σε όλο της το μεγαλείο (Bizzarini), γυάλινα ανοικτά κουβούκλια για τον οδηγό και το συνοδηγό αντί για οροφή (Aztec) και καθίσματα μοτοσικλέτας στο εσωτερικό (Machimoto). Πιο πρόσφατη εντύπωση οι διαιρούμενες πόρτες, με τη δεύτερη, που είναι ουσιαστικά το πλευρικό παράθυρο, να ανοίγει ταυτόχρονα με ηλεκτρικό μηχανισμό, για ευκολότερη πρόσβαση (Alfa Romeo Scighera). To ίδιο σύστημα χρησιμοποιεί και το πολυμορφικό Colombus, που, απλώς, μας έδειξε πώς θα κατασκευάζονται κάποια αυτοκίνητα τον 22ο αιώνα...

FERRARI GG50 (2005)

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Πρώτη εμφάνιση: Τοkyo Motor Show
Kινητήρας: V12 60o
Κυβισμός: 5.748 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 89 mm x 77 mm
Σχέση συμπίεσης: 11.2:1
Ισχύς: 532ίπποι στις 5.750 σ.α.λ.
Ροπή: 59,9 χλγμ. στις 5.250 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Ημιαυτόματο 6 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 326 χλμ/ώρα
0-100 χλμ./ώρα: 4,2 δλ.
Μήκος: 4.810 χλστ.
Πλάτος: 1.950 χλστ.
Ύψος: 1.347 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.950 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.677 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.643 χλστ.
Βάρος: 1900 κιλά

carhistory

Photos: Ital Design