Carhistory.gr Logo
  » airplanes » Fiat G.18
Fiat G.18
airplanes

Το δικινητήριο επιβατικό αεροσκάφος της Fiat, που εξαιτίας της έκρηξης του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου δεν είχε την ευκαιρία να σταδιοδρομήσει όσο του άξιζε...

Η Fiat SpA (Fabrica Italiana Automobili Torino) ιδρύθηκε στο Τορίνο το 1899, οπότε και δημιουργήθηκε το πρώτο αυτοκίνητό της, με το όνομα 3 1/2 HP, από το οποίο κατασκευάστηκαν 8 μονάδες. Το 1902 ανέλαβε την προεδρία της ο Giovani Agnelli, υπό την ηγεσία του οποίου σε λιγότερα από 10 χρόνια η Fiat έγινε η μεγαλύτερη βιομηχανία αυτοκινήτου της Ιταλίας. Οι δραστηριότητες της διευρύνθηκαν σταδιακά και σε άλλους τομείς των μεταφορών, που περιλάμβαναν τα τρένα, τα επαγγελματικά οχήματα, τα λεωφορεία, τα αγροτικά μηχανήματα, τις ναυτικές μηχανές και την αεροπλοΐα.

Fiat Aviazone: To ξεκίνημα
Το 1908 οι επικεφαλής της Fiat αποφάσισαν να σχεδιάσουν έναν αεροπορικό κινητήρα, τον Α.Ε. 8/75, ο οποίος προερχόταν από τα ιδιαίτερα επιτυχημένα εκείνη την εποχή αγωνιστικά τους αυτοκίνητα. Αυτή ήταν η αρχή μιας νέας ιστορίας για τον πολυπράγμονα κατασκευαστικό όμιλο, που συνεχίστηκε με την μαζική παραγωγή του κινητήρα Α10, που κατασκευάστηκε σε 1.070 μονάδες την περίοδο 1914-1915. Βοηθούντος και του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ο δρόμος ήταν πλέον ανοικτός για την παρουσίαση ενός δικού τους αεροσκάφους. Για τον σκοπό αυτό ιδρύθηκε το 1916 η Societa Italiana Aviazione, η οποία δύο χρόνια αργότερα μετονομάστηκε σε Fiat Aviazone. Kάπως έτσι, τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους, με συνέπεια μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '20 ο αεροπορικός τομέας της Fiat να έχει μετατραπεί σε έναν από τους εξειδικευμένους κατασκευαστές.

H παράπλευρη απώλεια ενός πολέμου

Το G.18 ήταν ένα δικινητήριο ελικοφόρο μονοπλάνο χαμηλής πτέρυγας, με μεταλλική άτρακτο, που αναπτύχθηκε από την Fiat στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στις 18 Μαρτίου 1935 και η καμπίνα του φιλοξενούσε 18 επιβάτες. Στις αρχές του 1936, τρία αεροπλάνα αυτού του τύπου τέθηκαν σε λειτουργία από την αεροπορική εταιρεία της Fiat, την Avio Linee Italiane (ALI). Σύντομα διαπιστώθηκε ότι ο κινητήρας Α.59 που χρησιμοποιούσαν ήταν μικρής ισχύος, με αποτέλεσμα τον επόμενο χρόνο η Fiat να λύσει το θέμα, παρουσιάζοντας μια αναθεωρημένη έκδοση, την G.18V. Τα έξι αεροσκάφη αυτού του τύπου που κατασκευάστηκαν διέθεταν τους ισχυρότερους κινητήρες Α.80, επανασχεδιασμένο πτερύγιο και μακρύτερο ραχιαίο έλασμα. Στη συνέχεια ανέλαβαν υπηρεσία, συνδέοντας αεροπορικά τις μεγαλύτερες ιταλικές πόλεις με τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Τον Ιούνιο του 1940, η Avio Linee Italiane τέθηκε υπό τον έλεγχο της ιταλικής πολεμικής αεροπορίας. Μεταξύ των άλλων αποστολών τους, ανέλαβαν την μεταφορά στρατευμάτων στην Αλβανία τον Νοέμβριο του 1940, όταν η φασιστική επίθεση εναντίον της Ελλάδας ήταν σε εξέλιξη. Μέχρι τη στιγμή της ιταλικής ανακωχής, μόνο ένα G.18 παρέμεινε σε λειτουργία, ενώ τρία από αυτά είχαν αιχμαλωτιστεί από τους Nazi. Όμως, το τελευταίο ελεύθερο αεροσκάφος είχε τραγική κατάληξη, καθώς στις 30 Απριλίου 1944 εξερράγη στον αεροδιάδρομο φορτωμένο με πυρομαχικά, λίγο πριν απογειωθεί για το Bresso. Η έκρηξη προκάλεσε σημαντικές ζημιές στο αεροδρόμιο.

Κινητήρες

Όπως προαναφέραμε, στο διάστημα που ήταν σε ενεργό δράση, το αεροπλάνο χρησιμοποίησε δύο κινητήρες. Πρώτος χρονολογικά ήταν ο Α.59, που δεν ήταν άλλος από τον 9κύλινδρο αστεροειδή R-1690 Hornet των 27,7 λίτρων και κατασκευαζόταν από τη Fiat κατόπιν αδείας της Pratt & Whitney. Επρόκειτο για ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο μηχανικό σύνολο για αεροσκάφη, που από το 1926 μέχρι το 1942 αρίθμησε συνολικά 2.944 μονάδες παραγωγής και πέταξε για πρώτη φορά το 1927. Ο Α.80, που τοποθετήθηκε στα έξι G.18V και προερχόταν από τον 14κύλινδρο Α.74, ήταν αστεροειδής, αερόψυκτος και 18κύλινδρος, με ονομαστική ισχύ 1.000 ίππων. Χρησιμοποιήθηκε σε μερικά από τα σημαντικότερα ιταλικά μαχητικά αεροσκάφη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

Λίγα λόγια για τον Giuseppe Gabrielli

Το G.18 φέρει την υπογραφή του Giuseppe Gabrielli, διάσημου ως σχεδιαστή πολλών ιταλικών μαχητικών αεροσκαφών του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, με σημαντικότερα από αυτά τα Fiat G.50 και G.55. Γεννημένος τον Φεβρουάριο του 1903 στο Caltanissetta της Σικελίας, σπούδασε στο Πολυτεχνείο του Τορίνο και στο Άαχεν της Γερμανίας, όπου είχε καθηγητή τον φημισμένο Theodore von Karman. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στον χώρο της αεροναυπηγικής στην Piaggio, σύντομα όμως τον κάλεσε ο Giovanni Agnelli στην Fiat, για να ηγηθεί στο τμήμα σχεδιασμού των αεροπλάνων του. Σχεδίασε 142 αεροσκάφη, ενώ στις σημαντικότερες δουλειές του συμπεριλαμβάνονται το G.80 (ένα από τα πρώτα ιταλικά αεριωθούμενα), το Aeritalia G 0.91 (με το οποίο κέρδισε ένα διαγωνισμό του ΝΑΤΟ τη δεκαετία του '50) και το στρατιωτικό αεροπλάνο μεταφοράς G.222, που αργότερα εξελίχθηκε στο C-27J Spartan (με την προσθήκη νέων κινητήρων και ηλεκτρονικής τεχνολογίας αιχμής). Πέθανε στο Τορίνο το 1987, έχοντας προηγούμενα τιμηθεί με πολλά βραβεία για την προσφορά του στον κόσμο της αεροπορίας.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

G.18 με τον κινητήρα A.59 (3 αεροσκάφη)
G.18V με τον κινητήρα A.80 (6 αεροσκάφη)

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

FIAT G.18V
Σχεδιαστής: Giuseppe Gabrielli
Πλήρωμα: 3 (πιλότος, συγκυβερνήτης, αεροσυνοδός)
Επιβάτες: 18
Μήκος: 18,81 μ.
Εκπέτασμα: 25 μ.
Εμβαδόν φτερών: 88,3 m2
Ύψος: 5,01 μ.
Βάρος κενό: 7.200 κιλά
Βάρος με φορτίο: 10.800 κιλά
Κινητήρες: Δύο 18κύλινδροι αστεροειδείς Fiat A.80, 1.000 ίππων έκαστος
Ανώτατη ταχύτητα: 400 χλμ./ώρα
Αυτονομία καυσίμων: 1.675 χλμ.
Ανώτατο ύψος πτήσης: 8.700 μ.
Ρυθμός ανόδου: 4,8 μέτρα ανά δλ.

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας