Carhistory.gr Logo
  » lost names » Framo Stromer
Framo Stromer
lost names
Το ελκυστικό τρίτροχο coupe της εταιρείας που δεν συμπεριλήφθηκε στους τέσσερις κύκλους της Auto Union...

Το εργοστάσιο της DKW (ιδιοκτησίας του Δανού επιχειρηματία και μηχανικού Jorgen Skafte Rasmussen) ήταν από την αρχή της ίδρυσής του ένας παραδοσιακός κατασκευαστής ποδηλάτων αρχικά και ύστερα μοτοσικλετών, χωρίς ιστορία στον χώρο του αυτοκινήτου. Στα τέλη της δεκαετίας του ’20 η DKW εξακολουθούσε να παράγει 60.000 περίπου δίκυκλα το χρόνο, παραμένοντας η πρώτη δύναμη για τα τότε δεδομένα του κόσμου των δύο τροχών. Το 1919 ήταν σίγουρα μια σημαδιακή χρονιά για την εταιρεία, άσχετα αν αυτό δεν έγινε τότε αντιληπτό, αφού ο πάντα ανήσυχος Rasmussen έδωσε το έναυσμα για την κατασκευή του πρώτου τετράτροχου πρωτοτύπου της DKW. Δέκα σχεδόν χρόνια αργότερα ο Δανός, που ζούσε κι εργαζόταν στην Γερμανία, είχε καταφέρει να επεκταθεί και να γίνει ο βασικότερος μέτοχος της Αudi. Η διετία 1928-1929 ήταν πολύ δύσκολη για την παγκόσμια οικονομία κι ο αντίκτυπος στις τότε αυτοκινητοβιομηχανίες ήταν τρομερός: Kάποιες έκλεισαν για πάντα, άλλες συγχωνεύθηκαν ή συνασπίστηκαν για να διασωθούν και μερικές πουλήθηκαν σε τρίτους για να συνεχίσουν να υπάρχουν. Το 1932 ήταν ορόσημο για την εμπορική πολιτική και την επιχειρηματική πορεία της DKW, καθορίζοντας και τις περαιτέρω εξελίξεις για τα χρόνια που έρχονταν: Η εταιρεία του Rasmussen συγκρότησε τον όμιλο της Αuto Union ΑG (ένωση αυτοκινήτων) με συμμέτοχους στην κίνηση αυτή την Wanderer, την Audi και την Horch. Όμως, ο Δανός επιχειρηματίας είχε και άλλη μια εταιρεία, που δεν συμπεριλήφθηκε στους τέσσερις κύκλους της Ένωσης...

Metall-Werke Frankenberg
Το 1923 ο Jorgen Skafte Rasmussen με τη συνδρομή των συνεργατών του Paul Figura και Richard Blau είχε ιδρύσει ακόμη μία εταιρεία, αντικείμενο της οποίας ήταν η παραγωγή εξαρτημάτων για τις μοτοσικλέτες της DKW. H Metall-Werke GmbH, όπως ήταν η αρχική της ονομασία, είχε έδρα το Frankenberg της Σαξωνίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα το μικρό εργοστάσιο κατασκευής ανταλλακτικών επέκτεινε τις δραστηριότητές του, παρουσιάζοντας το τρίκυκλο μοντέλο TV 300, που στην ουσία ήταν μια μοτοσικλέτα με χώρο φόρτωσης. Μηχανική του καρδιά ήταν (τί άλλο;) ένας κινητήρας της DKW, δίχρονος και μονοκύλινδρος. Η ιδέα ήταν καλή και βρήκε ανταπόκριση στις τάξεις των βιοτεχνών και των εμπόρων, με αποτέλεσμα να υπάρξει και συνέχεια από μια σειρά μοντέλων, βασισμένων σε αυτή την επιτυχία (ZW 200, LT 200, LTH 200, LTH 300).

FRΑnkenberg MOtorenwerk 
Το 1934 η έδρα της Metall-Werke GmbH μεταφέρθηκε στο Hainichen της Σαξωνίας και με την ευκαιρία αυτή η επωνυμία της άλλαξε σε FRAMO-Werke GmbH (η νέα ονομασία προέκυψε από τη χρήση των πρώτων γραμμάτων των λέξεων FRΑnkenberg MΟtorenwerk). Την εποχή εκείνη, η εταιρεία απασχολούσε 700 εργαζόμενους. Ένα χρόνο νωρίτερα, η γκάμα της είχε πλαισιωθεί και με ένα τρίκυκλο επιβατικό μοντέλο, μικρών διαστάσεων. Το Stromer FP 200, όπως κωδικοποιήθηκε, χρησιμοποιούσε τον προαναφερόμενο αερόψυκτο δίχρονο κινητήρα των 192 κυβικών εκατοστών. Η ισχύς του ανερχόταν στους έξι ίππους, ικανούς να δώσουν στο αυτοκίνητο με το κυρτό coupe αμάξωμα τελική ταχύτητα εξήντα χιλιομέτρων την ώρα. Το όμορφο τρίτροχο μοντέλο που κυκλοφόρησε και με κινητήρες 300, 400 και 600 κυβικών εκατοστών παρήχθη συνολικά σε 350 μονάδες και ύστερα από δύο περίπου χρόνια έδωσε τη θέση στα πιο συμβατικής εμφάνισης Piccolo VH 200 και Piccolo VH 300, που αυτή τη φορά ήταν τετράτροχα. Όμως, ο ρυθμός πωλήσεων των επιβατικών αυτοκινήτων δεν ήταν αυτός που επιθυμούσαν οι διοικούντες της Framo, γεγονός που είχε ως συνέπεια τη διακοπή της παραγωγής τους το 1937. Στη συνέχεια, το εργοστάσιο έριξε το βάρος του στο τετράτροχο minivan V500, που παρουσιάστηκε το 1938. Όμως, λίγους μήνες αργότερα, το ξεκίνημα του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου ανέτρεψε τα δεδομένα...

Μετά τον πόλεμο

Tο 1943, οι εγκαταστάσεις της Framo χρησιμοποιήθηκαν από το ναζιστικό καθεστώς και για την παραγωγή πολεμικού υλικού. Από τον Σεπτέμβριο του 1944 έως την κατάρρευση των χιτλερικών τον Απρίλιο του 1945, περισσότερες από 500 γυναίκες που προέρχονταν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Flossenbürg, εξαναγκάστηκαν να δουλέψουν εκεί. Ύστερα από την παράδοση της Γερμανίας η περιοχή πέρασε στον έλεγχο του σοβιετικού στρατού και ο εξοπλισμός του εργοστασίου κατασχέθηκε από τους νικητές, ως πολεμική αποζημίωση. Το 1947 και προκειμένου να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες σε μέσα μεταφοράς η παραγωγή επανεκκίνησε, βασισμένη στο προπολεμικό ελαφρύ φορτηγό V 501/2. Σύντομα, ο συγκεκριμένος τύπος επανασχεδιάστηκε και το 1949 με αυξημένη χωρητικότητα κινητήρα έκανε την είσοδό του στην αγορά. Το 1961 η ονομασία Framo εγκαταλείφθηκε οριστικά και μια νέα έκανε την εμφάνισή της, που δεν ήταν άλλη από την Barkas.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

FRAMO STROMER FP 200
Αμάξωμα: διθέσιο coupe
Kινητήρας: αερόψυκτος δίχρονος μονοκύλινδρος της DKW
Κυβισμός: 192 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 60 mm x 68 mm
Σχέση συμπίεσης: 5.8:1
Ισχύς: 6 ίπποι στις 3.500 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους εμπρός τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 3 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 60 χλμ/ώρα
Πλάτος: 1.400 χλστ.
Ύψος: 1.270 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.170 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.250 χλστ.
Xωρητικότητα ρεζερβουάρ: 20 λίτρα
Βάρος: 320 κιλά 

FRAMO STROMER FP 400
Kινητήρας: αερόψυκτος δίχρονος δικύλινδρος σε σειρά της DKW
Κυβισμός: 385 κ.εκ.
Ισχύς: 10,5 ίπποι
Ανώτατη ταχύτητα: 80 χλμ/ώρα

FRAMO STROMER FP 600
Kινητήρας: αερόψυκτος δίχρονος δικύλινδρος σε σειρά της DKW
Κυβισμός: 585 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 74 mm x 68 mm
Ισχύς: 14,3 ίπποι
Ανώτατη ταχύτητα: 100 χλμ/ώρα

carhistory

Kείμενο: Σπύρος Χατήρας. Source: The Complete Encyclopaedia of Motorcars (1968), Fahrzeugmuseum Frankenberg, carfolio.com