Carhistory.gr Logo
  » iron curtain » GAZ M21 Volga
GAZ M21 Volga
iron curtain

Tο GAZ M-21 Volga ήταν μαζί με τον απόγονό του το αυτοκίνητο-σφραγίδα της Σοβιετικής Ένωσης, με ρόλο ταυτόσημο με εκείνον που διαδραμάτισε το ανατολικογερμανικό Trabant, ως ένα από τα πιο δημοφιλή σύμβολα του Ψυχρού Πολέμου.

H ιστορία μας αρχίζει το 1946, λίγο μετά τη λήξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, όπως ονομάστηκε η νικηφόρα πορεία του Κόκκινου Στρατού από τη βιομηχανική περιοχή του Στάλινγκραντ έως την πύλη του Βραδεμβούργου και την κατάληψη της Καγκελαρίας στο Βερολίνο. Εκείνη τη χρονιά, μια ομάδα σχεδιαστών υπό τις οδηγίες του Andrei Lipgart εξέλιξε ένα νέο αυτοκίνητο με ανεξάρτητη εμπρός ανάρτηση και άκαμπτο πίσω άξονα, το οποίο κινούσε ένα 4κύλινδρο μηχανικό σύνολο χωρητικότητας 2.1 λίτρων, που παρήγαγε 50 ίππους και συνεργαζόταν με συγχρονισμένο κιβώτιο ταχυτήτων των τριών σχέσεων. Όπως ήταν φυσικό, σε συνάρτηση με το κλίμα εκείνων των ημερών, το μοντέλο ονομάστηκε Pobieda (λέξη που στη ρωσική γλώσσα σημαίνει νίκη). Οι αυξημένες μεταφορικές ανάγκες μιας χώρας που είχε μόλις βγει από μια πολυετή ένοπλη σύρραξη γιγαντιαίων διαστάσεων επέβαλαν την άμεση έναρξη της μαγικής παραγωγής ενός στιβαρού αυτοκινήτου, όπως αυτό έμοιαζε να είναι το Pobeda. Οι τεράστιες βιομηχανικές εγκαταστάσεις του Γκόρκι, αποτελούσαν το καταλληλότερο περιβάλλον γι αυτή τη δουλειά, όπερ και εγένετο. Η νέα κρατική εταιρεία που θα αναλάμβανε το εγχείρημα ονομάστηκε GAZ, από τα αρχικά των λέξεων Gorky Automobile Works.


Μ-21 Volga

Δέκα χρόνια μετά την ίδρυσή της και με το αδιάφορο Warzava να έχει διαδεχθεί το Povieda, η GAZ παρουσίασε τις sedan εκδόσεις του Μ-21, του μοντέλου που αποδείχθηκε το σημαντικότερο στην ιστορία της, σε βαθμό που τα αρχικά της σχεδόν να ξεχαστούν και όλοι να την αναγνωρίζουν από το δεύτερο συνθετικό της κωδικής ονομασίας εκείνου: Volga. To M-21 παρέμεινε στη γκάμα της εταιρείας από τον Οκτώβριο του 1956 έως τον Ιούλιο του 1970, αριθμώντας στις τρεις σειρές παραγωγής του και σε όλες του τις εκδόσεις 334.812 μονάδες. Αναγνωρίσιμο από την τόσο χαρακτηριστική κι αμφιλεγόμενη συνάμα αισθητική του για τα δυτικά πρότυπα, το Volga ταυτίστηκε με την οροφή του επιπέδου άνεσης και τεχνολογίας που πρόσφερε η Σοβιετική Ένωση στους λαούς της υπό μορφή επιβατικού αυτοκινήτου, σε συνάρτηση πάντα με τον αυστηρό τρόπο που εκείνη αντιλαμβανόταν τα πράγματα. Ξεπερασμένο, ίσως άσχημο, βαρύ, λιτό ή σπαρτιάτικο, το Volga ήταν ό,τι θέλετε: Μεταφορικό μέσο και της μέσης βαθμίδας της Σοβιετικής νομενγκλατούρας, χρησιμοποιήθηκε πολύ και από την KGB (σε μαύρο χρώμα, ήταν το αυτοκίνητο που κανείς δεν ήθελε να βλέπει από τους καθρέφτες του δικού του). Φυσικά, ήταν και εργαλείο των πρακτόρων του Σιδηρού Παραπετάσματος σε μια πλειάδα από ταινίες κατασκοπευτικού χαρακτήρα, το αμάξι των κακών που συνήθως καταστρεφόταν σε κάποια καταδίωξη με ανταλλαγή πυροβολισμών. Πάνω από όλα, ήταν το αυτοκίνητο-σφραγίδα της Σοβιετικής Ένωσης, στον ίδιο βαθμό που το Trabant ήταν το αυτοκίνητο-σφραγίδα του Ψυχρού Πολέμου. Το οδήγησαν όλες οι μεγάλες μετέπειτα προσωπικότητες του κρατικού μηχανισμού, όπως επίσης κι ο εθνικός ήρωας της χώρας Γιούρι Γκαγκάριν. Eξήχθη και στις εκτός Σοβιετικού συνασπισμού χώρες, σε ευάριθμες ποσότητες, ενώ κυκλοφόρησε και στην πατρίδα μας.

1956-1958: I Series

To πρόγραμμα σχεδιασμού και εξέλιξης του GAZ Μ-21 ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1953, με τον Alexander Nevzorov να ηγείται της ομάδας εργασίας. Φυσιογνωμικά, το αυτοκίνητο δανειζόταν άφθονα στοιχεία από τα δημοφιλή αμερικάνικα μοντέλα της εποχής όπως η Chevrolet Bel Air, η Plymouth Savoy και το Ford Customline. Λίγους μήνες αργότερα, το πρωτότυπο έκανε τις πρώτες του δοκιμές. Με τον νέο κινητήρα που προοριζόταν για το μοντέλο παραγωγής να μην είναι ακόμη έτοιμος, τα πρώτα M-21 φόρεσαν έναν 4κύλινδρο των 2.432 κ.εκ. με πλευρικές βαλβίδες και ισχύ 65 ίππων, ο οποίος είχε τις ρίζες του στη δεκαετία του '20. Το 1955 έλαβε χώρα η πρώτη δημόσια παρουσίαση του αυτοκινήτου, με τρία Volga να ταξιδεύουν από τη Μόσχα στην Κριμαία (τα δύο με αυτόματο κιβώτιο των ταχυτήτων των τριών σχέσεων, το τρίτο με μηχανικό των επίσης τριών). Ωστόσο, ο δρόμος για την μαζική παραγωγή ήταν ακόμη μακριά: Αυτή ξεκίνησε πολύ αργότερα, στις 10 Οκτωβρίου 1956, με μόλις πέντε μονάδες να κατασκευάζονται ως το τέλος του έτους. Το 1957 ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη χρονιά για το μοντέλο, με την τιμή πώλησης της βασικής του έκδοσης να ανέρχεται στα 5.400 ρούβλια. Την ίδια περίοδο άρχισε και ο εφοδιασμός του με τον νέο 4κύλινδρο κινητήρα των 2.445 κ.εκ., με ισχύ 70 ίππων στις 4.000 σ.α.λ. και 17 κιλά ροπής, διαθέσιμα από τις 2.200 σ.α.λ. Το συγκεκριμένο μηχανικό σύνολο ήταν το πρώτο που η εταιρεία προμηθευόταν από την Zavolzhye Motorni Zavod (ZMZ). Οι εκδόσεις με το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων δεν μακροημέρευσαν, αριθμώντας μόλις 700 μονάδες. Το 1958 το χειροκίνητο κιβώτιο προσφερόταν με ασυγχρόνιστη μόνο την πρώτη σχέση, ενώ τα προς εξαγωγή αυτοκίνητα είχαν είχαν υψηλότερη σχέση συμπίεσης και απόδοση 80 ίππων. Στο βασικό εξοπλισμό του μοντέλου που παραγόταν και σε έκδοση taxi έβρισκες αναπτήρα και ραδιόφωνο, όταν αυτό ακόμη δεν υπήρχε στα περισσότερα αμερικάνικα αυτοκίνητα της εποχής.

1958-1962: IΙ Series

Η δεύτερη σειρά του GAZ M-21 άρχισε να κατασκευάζεται το δεύτερο εξάμηνο του 1958, ενώ την ίδια χρονιά ταξίδεψε μέχρι την έκθεση των Bρυξελλών, για να γνωριστεί καλύτερα με το ευρωπαϊκό κοινό. Τη χαρακτήριζαν νέα χρώματα, περισσότερο χρώμιο και νέες γρίλιες, σε ένα πακέτο που η τιμή αγοράς του δεν ξεπερνούσε τα 5.100 ρούβλια το 1961. Στους κινητήρες της δεν υπήρχε καμία αλλαγή, με τις εκδόσεις εξαγωγής (Μ21Κ & Μ21Η) να εξακολουθούν να προσφέρονται με ισχύ 80 ίππων. Υπήρχαν ακόμη δύο εκδόσεις (Μ21Ι & Μ21 taxi) για την εγχώρια αγορά, απόδοσης 70 ίππων. Το 1959 το αυτοκίνητο πρόσθεσε στο palmares του και αγωνιστικές διακρίσεις στις ειδικές διαδρομές, κερδίζοντας την κλάση του στις 1.000 Λίμνες της Φινλανδίας και την τρίτη θέση της κατηγορίας Α/10 στο Ράλλυ Ακρόπολις, όπου το οδήγησαν οι Έλληνες «Γιάννης» και Π. Γιαννικώστας.

1962-1970: IΙΙ Series

Η τρίτη σειρά ενός από τα πιο εμβληματικά μοντέλα για τον τότε υπαρκτό σοσιαλισμό παρουσιάστηκε το 1962, με τις κάθετες γραμμές στις γρίλιες της μάσκας να έχουν αυξηθεί στις 34 και να δίνουν στο αυτοκίνητο το υποκοριστικό «whalebones». Με τη σχέση συμπίεσης στο 6.7:1 η ισχύς είχε αυξηθεί στους 75 ίππους, ενώ προαιρετικά αυτή μπορούσε να φτάσει στο 7.65:1 και να δώσει στο Volga απόδοση 80 ίππων (προαιρετικό όμως ήταν πλέον και το ραδιόφωνο). Οι διαθέσμες εκδόσεις ήταν και πάλι τρεις (M21L, M21T taxi, M21N για εξαγωγή). Το 1962 η GAZ παρουσίασε για πρώτη φορά και τη station-wagon εκδοχή του μοντέλου, η οποία ήταν διαθέσιμη από την επόμενη χρονιά, κωδικοποιημένη ως Μ22. Προς εξαγωγή προορίζονταν οι εκδόσεις M22G (75 ίπποι) και M22T (85 ίπποι), ενώ υπήρχαν και οι νοσοκομειακές Μ22Β και Μ22ΒΚ, 75 και 85 ίππων αντίστοιχα.

Tips..

-Volga V12 coupe: Το αυτοκίνητο δεν απέκτησε ποτέ coupe έκδοση όσο ήταν στην παραγωγή. Ωστόσο, ποτέ δεν είναι αργά. Το 1997 χάρις σε μια όμορφη ιδιωτική πρωτοβουλία και χρησιμοποιώντας το πάτωμα, το κιβώτιο ταχυτήτων και τον V12 κινητήρα της BMW 850CSi, μεταμορφώθηκε σε ένα τέρας των 380 ίππων που μπορούσε να αναπτύξει τελική ταχύτητα 245 χιλιομέτρων την ώρα και να επιταχύνει από στάση έως τα 100 χιλιόμετρα την ώρα σε 6,4 δευτερόλεπτα. Έστω και με μη εργοστασιακό τρόπο, ξεπέρασε έτσι σε επιδόσεις την ειδική έκδοση της KGB, με κωδικό Μ23 και τον V8 κινητήρα των 195 ίππων, που η τελική της ταχύτητα έφθανε τα 170 χιλιόμετρα την ώρα και παρήχθη συνολικά σε 603 μονάδες.

-Κάθε σειρά είχε το δικό της υποκοριστικό. Η I Series (1956-1958) λεγόταν «αστέρι», καθώς ένα τέτοιο υπήρχε στο κέντρο των τριών μεγάλων οριζόντιων γραμμών της μάσκας. Στη δεύτερη σειρά, οι 16 κάθετες γραμμές στις γρίλιες της μάσκας ήταν η αιτία που στην αργκό το αυτοκίνητο άκουγε στο χαρακτηριστικό όνομα «στόμα καρχαρία».

-Η εμπορική σταδιοδρομία του GAZ M-21 Volga διήρκεσε όσο και εκείνη της Citroen DS.

To 1970 η πλατφόρμα του Μ-21 παροπλίστηκε από την GAZ.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

GAZ M-21 VOLGA (1960)
Kινητήρας: 4κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 2.445 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 92 mm x 92 mm
Σχέση συμπίεσης: 7.65:1
Ισχύς: 80 ίπποι στις 4.000 σ.α.λ.
Ροπή: 17 χλγμ. στις 2.200 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Χειροκίνητο 3 σχέσεων
Μήκος: 4.826 χλστ.
Πλάτος: 1.803 χλστ.
Ύψος: 1.619 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.700 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.410 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.422 χλστ.
Απόσταση από το έδαφος: 191 χλστ.
Βάρος: 1.422 κιλά

carhistory

.