Carhistory.gr Logo
  » concept & prototypes » Ghia Selene
Ghia Selene
concept & prototypes
Η τέλεια εφαρμογή της οφθαλμαπάτης σε τέσσερις τροχούς, αφού αυτό που βλέπεις δεν είναι τελικά αυτό που νομίζεις...

Για την Carrozzeria Ghia δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς έχει δώσει στην Αυτοκίνηση ένα πλήθος από γοητευτικές τετράτροχες δημιουργίες, από τις οποίες δεν μπορείς να ξεχωρίσεις την καλύτερη. Γνωστές είναι επίσης και οι πολύ καλές σχέσεις του ιταλικού οίκου με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπου ευδοκιμούσαν ευάριθμα μοντέλα με τη διάσημη υπογραφή του, συνδυάζοντας το ευρωπαϊκό με το αμερικανικό στιλ. Στην περίπτωση όμως της Σελήνης (Selene) η Ghia έδειξε μια καθαρά ανατρεπτική διάθεση, ευνοημένη προφανώς από το γεγονός ότι αυτό το concept του 1959 ήταν πάνω από όλα ένα design study. Άλλωστε, ούτε καν κινητήρα δεν είχε, ενώ κανένας δεν βρέθηκε να πει επίσημα αν θα αποκτούσε στο άμεσο μέλλον, ούτε και ποιος θα ήταν αυτός. Σχεδιαστής του εξαθέσιας διάταξης πρωτοτύπου με το όνομα του δορυφόρου της Γης ήταν ο Tom Tjaarda, ένας αμερικανοτραφής ταλαντούχος με πολύ καλές σπουδές και ολλανδικές ρίζες.

Εκτός πραγματικότητας...
Στο Selene οι εκπλήξεις ξεκινούν αμέσως. Αυτό που νομίζεις πως βλέπεις είναι μια μάσκα πλαισιωμένη από προβολείς, λίγο παράξενους για το μάτι σου, αλλά από αισθητικής πλευράς διατυπώνουν μια άποψη. Όμως, έχεις λάθος, αφού πρόκειται για τον πίσω προφυλακτήρα με τα αντίστοιχα φανάρια. Κάνεις λοιπόν το γύρο του αυτοκινήτου και πηγαίνεις εκεί που αληθινά βρίσκεται το εμπρός μέρος. Η μετωπική του επιφάνεια είναι στρογγυλεμένη για καλύτερη αεροδυναμική απόδοση, τα σχετικά μικρού μεγέθους τετράγωνα φωτιστικά του σώματα είναι τοποθετημένα χαμηλά, όμως υπάρχει σχεδόν ένα ολόκληρο... αυτοκίνητο μπροστά από τον εμπρός άξονα! Αυτό σίγουρα δεν ήταν καθόλου καλό για τον οδηγό κι όχι μόνο επειδή θα του δημιουργούσε αίσθημα ανασφάλειας για τη σταθερότητα και τον αποτελεσματικό έλεγχο της Σελήνης, αλλά και για το ενδεχόμενο ενός ατυχήματος. Πώς θα προστατευόταν, θα είχε στη διάθεσή του κάθισμα εκτίναξης, όπως στα αεροσκάφη; Αλλά ακόμη κι αν το είχε, σε ποιά πλευρά του δρόμου θα κατέληγε; Ας πούμε όμως ότι τίποτε από τα προαναφερόμενα δεν θα συνέβαινε, θα φρόντιζε ο καλός Θεός να αποκλείσει αυτή την πιθανότητα. Ωστόσο, θα έπρεπε να κάνει κάτι και για την αποφυγή του αποπροσανατολισμού των διερχόμενων οδηγών, που θα μπορούσαν να ξεγελαστούν από την οφθαλμαπάτη του «εμπρός» με το «πίσω». Στο τέλος της ημέρας η ανάπτυξη ενός μοντέλου με ανάλογα χαρακτηριστικά ήταν μια ιδέα ανέφικτη, που δεν έγινε αποδεκτή ούτε κάτω από το πέπλο της απελευθερωμένης φαντασίας που πρόσφερε μια σχεδιαστική σπουδή.



Tom Tjaarda
Ο Stevens Thompson Tjaarda van Starkenburg, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1934 στις ΗΠΑ. Στην περίπτωσή του ταιριάζει απόλυτα το γνωμικό «το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει», αφού ο Ολλανδικής καταγωγής πατέρας του ήταν επίσης ένας μεγάλος σχεδιαστής, δημιουργός μεταξύ πολλών άλλων και του διαχρονικού Lincoln Zephyr. Ο Joop Tjaarda van Starkenburg γεννήθηκε το 1897 στην Ολλανδία και σε ηλικία 26 ετών μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου και άλλαξε το όνομά του στο σαφώς πιο απλό John Tjaarda. Το 1939 χώρισε με τη γυναίκα του και ο γιός του πήγε να ζήσει μαζί της στη μητρόπολη του αμερικανικού αυτοκινήτου, το Detroit. Eκεί ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Birmingham High School του Michigan (Seaholm High School από το 1953) και αμέσως μετά ξεκίνησε να καταπλήσσει τον κόσμο της Αυτοκίνησης. Σχεδίασε δεκάδες μοντέλα και πρωτότυπα, όλα τους με ξεχωριστά στιλιστικά στοιχεία, από τα οποία δεν ξέρει κανείς ποιο να αναφέρει και ποιο να παραλείψει λόγω μη διαθέσιμου χώρου. Στην Ευρώπη συνεργάστηκε κυρίως με το studio Pininfarina και την Carrozzeria Ghia υπογράφοντας μοντέλα όπως η Ferrari 330 GT, η Ferrari 365 GT California, η Mercedes 230 SL Coupe, το Fiat 124 Spider Pininfarina, η De Tomaso Pantera και πολλά άλλα ακόμη.

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας