Carhistory.gr Logo
  » racing » SPEED » Golden Submarine
Golden Submarine
SPEED
To «χρυσό υποβρύχιο» ήταν το όχημα που έφερε για πρώτη φορά στο προσκήνιο τον Harry Miller, ως κατασκευαστή αγωνιστικών αυτοκινήτων.

Όλα όσα αφορούν το επιτυχημένο αμερικανικό αγωνιστικό, ξεκίνησαν από τον Barney Oldfield και τον προβληματισμό του για την ασφάλεια των οδηγών αγώνων. O κορυφαίος την εποχή εκείνη πιλότος της άλλης πλευράς του Ατλαντικού και κάτοχος αρκετών από τα πρώτα ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά, για να βάλει στο κλίμα τους συνομιλητές του, χρησιμοποίησε ως παράδειγμα την περίπτωση του Robert Burman. Ο άτυχος 32χρονος (που είχε λάβει μέρος στο πρώτο «Indianapolis 500» το 1911 και είχε νικήσει τον αγώνα προετοιμασίας του 1909) έχασε τη ζωή του στην Corona της California τον Απρίλιο του 1916, εξαιτίας των σοβαρών τραυματισμών που υπέστη όταν το σώμα του χτυπούσε ανεξέλεγκτο στο ανοικτό cockpit του ανατραπέντος Peugeot που οδηγούσε. Το ζητούμενο για τον Oldfield ήταν η κατασκευή ενός αγωνιστικού που να μην είναι μόνο γρήγορο και ανθεκτικό, αλλά να μπορεί ως ένα βαθμό να προστατέψει τον οδηγό σε ενδεχόμενο ατυχήματος. Ένα μυθικό μετέπειτα δίδυμο για τους αγώνες αυτοκινήτου στην Αμερική, ο Harold Arminius Miller και ο υπάλληλός του Fred Offenhauser, έμελλε να δώσει «σάρκα και οστά» στην επιθυμία του Barney. 


Xαρακτηριστικά
Με δεδομένο ότι το cockpit δεν θα ήταν ανοικτό, ο Offenhauser σχεδίασε ένα περίκλειστο πλαίσιο με αεροδυναμικό σχήμα δοκιμασμένο και σε αεροδυναμική σήραγγα, που επικοινωνούσε με τον έξω κόσμο μέσω ευμεγέθων οπών στο αμάξωμά του. Το αλουμινένιο «Golden Submarine»πήρε το όνομά του από το χρυσό χρώμα του, που προέκυψε μάλλον αναπάντεχα, ύστερα από συνδυασμό χαλκού και βερνικιού. Ο κατασκευαστής Harry Miller, ειδικός στις βελτιώσεις και στα καρμπιρατέρ που προηγούμενα δούλευε στην Oldsmobile και από το 1906 είχε ανοίξει δική του δουλειά στο Los Angeles, εξόπλισε το ασυνήθιστο αγωνιστικό με ένα δικής του σχεδίασης κινητήρα. Ήταν τετράχρονος, τετρακύλινδρος, κατασκευασμένος από κράματα αλουμινίου για τη μείωση του βάρους, με ένα εκκεντροφόρο επικεφαλής και δύο βαλβίδες σε κάθε κύλινδρο. Με χωρητικότητα 4,74 λίτρων απέδιδε 136 ίππους στις 2.950 στροφές ανά λεπτό, ισχύς αρκετή τότε για να νικήσεις αγώνα, αν όλα σου πήγαιναν καλά. Με μεταξόνιο 2,6 μέτρων και συνολικό βάρος μόλις 730 κιλά, το «χρυσό υποβρύχιο» κόστισε 15.000 δολάρια για να χτιστεί, πόσο πολύ μεγάλο για εκείνα τα χρόνια. Όμως, στον οδηγό και στους δημιουργούς του, επρόκειτο να φέρει πολλές χαρές.

Σταδιοδρομία
Το αυτοκίνητο πήρε το βάπτισμα του πυρός στις 16 Ιουνίου 1917 στο «Chicago Board Speedway» του Maywood, στην Πολιτεία του Illinois. Ατυχώς, ο προηγμένος κινητήρας αρνήθηκε να συνεργαστεί μετά τα πρώτα 16 χιλιόμετρα της αναμέτρησης εκείνης, δείχνοντας ορισμένα προβλήματα νεότητας, έχοντας όμως φτάσει σε τελική ταχύτητα τα 167 χιλιόμετρα την ώρα. Μια εβδομάδα αργότερα, στις 25 Ιουνίου, οι όροι αντιστράφηκαν: Όλα λειτούργησαν τέλεια και ο Barney Oldfield νίκησε στο Milwaukee τον μεγάλο αντίπαλό του Ralph De Palma. Ακολούθησαν ακόμη 52 αγώνες, στους οποίους το «Golden Submarine»κέρδισε άλλες 19 νίκες, ενώ ελάχιστοι ήταν οι τερματισμοί του στις υπόλοιπες θέσεις του βάθρου (μόλις τέσσερις). To χρυσό υποβρύχιο έλαβε μέρος σε αγώνα για τελευταία φορά στα 500 μίλια της Ινδιανάπολης του 1919, στον οποίο κατόρθωσε να προκριθεί, εγκαταλείποντας όμως στη συνέχεια με βλάβη στον κινητήρα. Από τότε, από καιρού εις καιρόν ανακηρύσσεται από διάφορες επιτροπές ειδικών της Αυτοκίνησης, ως ένα από τα δέκα πιο ασυνήθιστα αγωνιστικά όλων των εποχών (στα οποία όμως δεν είδαμε τον αληθινό πρωταθλητή του είδους, το Trossi-Monaco). Όσοι είστε τυχεροί, μπορείτε να δείτε το ακριβές αντίγραφό του σε ξεχωριστές εκδηλώσεις, όπως το «Goodwood Festival of Speed»

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Source & photos: http://www.vanderbiltcupraces.com, www.wfyi.org, www.hemmings.com