Carhistory.gr Logo
  » racing » SPEED » Hanomag Diesel Rekordwagen
Hanomag Diesel Rekordwagen
SPEED
Τέσσερα ξεχωριστά ρεκόρ ταχύτητας, από μια πειραματική πετρελαιοκίνητη κατασκευή του Μεσοπολέμου, ισχύος μόλις 40 ίππων...

Ο πρώτος πετρελαιοκινητήρας της μηχανολογικής ιστορίας που τοποθετήθηκε σε αυτοκίνητο παραγωγής ήταν τετράχρονος και τετρακύλινδρος σε σειρά, με χωρητικότητα 1.766 κυβικών εκατοστών. Το μοντέλο που είχε την τιμή της πρώτης φοράς ήταν το «Rosalie» της γαλλικής εταιρείας Citroen, το σωτήριο έτος 1934, στην station-wagon έκδοση «11UD». Δυό χρόνια αργότερα δύο Γερμανοί κατασκευαστές, η Mercedes-Benz και η Hanomag, παρουσίασαν στην έκθεση του Βερολίνου τις δικές τους πετρελαιοκίνητες προτάσεις. To «αστέρι» της Στουτγάρδης είχε εκεί την πολύ γνωστή μας σήμερα «260D», ενώ από την πλευρά του το εργοστάσιο από το Ανόβερο φιλοξενούσε το μηχανικό σύνολο με την τεχνολογία που πρώτος ξεκίνησε ο Rudolf Diesel, κάτω από το καπό του μεσαίου οικογενειακού μοντέλου «Rekord». Το επιτελείο της Hanomag αρχικά είχε ξεκινήσει με ένα πετρελαιοκινητήρα χωρητικότητας 1.5 λίτρων, ο οποίος κρίθηκε πως δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει το μοντέλο, λόγω του περίσσιου βάρους και της χαμηλής απόδοσής του. Σύντομα ο κυβισμός του αυξήθηκε στα 1.910 κυβικά εκατοστά, αλλά και πάλι το αποτέλεσμα δεν ήταν το καλύτερο δυνατό, αφού οι 35 μόλις ίπποι ήταν πενιχροί για να κινήσουν το αυτοκίνητο με κάποιες αξιώσεις. Τα πράγματα για την πετρελαιοκίνητη έκδοση του «Rekord» δεν πήγαν καλύτερα στην αγορά, αφού στα περισσότερα από τα 19.000 αυτοκίνητα που πούλησε συνολικά το μοντέλο, μόνο τα 1.074 ήταν diesel.

Το Rekordwagen και η φιλοσοφία του
Το δεύτερο εξάμηνο του 1938 και εν όψει τoυ ερχομού της ανανεωμένης diesel έκδοσης «Τype D 19 K» του «Rekord», η διοίκηση της Hanomag για να προωθήσει τον πετρελαιοκινητήρα της, αποφάσισε να αναπτύξει μια πειραματική έκδοση του μοντέλου. Στόχος της ήταν η επίτευξη κάποιων ρεκόρ στις κατηγορίες κάτω των δύο λίτρων, που θα επικοινωνούσαν στο ευρύ κοινό την καλή λειτουργία και την αξιοπιστία του μοτέρ των 1.910 κυβικών εκατοστών. Οι μηχανικοί της εταιρείας έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το ισχυροποιήσουν, καταφέρνοντας να ανεβάσουν την ισχύ του από τους 35 στους 40 ίππους. Όσο για το «Rekordwagen», με τη χαρακτηριστική αεροδυναμική αρχιτεκτονική των αντίστοιχων οχημάτων της δεκαετίας του '30 και αμάξωμα κατασκευασμένο από αλουμίνιο, κτίστηκε φυσικά στο πάτωμα ενός «Rekord» παραγωγής. Στην Hanomag πίστευαν πως το μειωμένο βάρος, σε συνδυασμό με την οικονομία σε καύσιμο, θα μπορούσε να αντισταθμίσει την χαμηλή ιπποδύναμη του κινητήρα.

Τα τέσσερα ρεκόρ
Στις 10 Φεβρουαρίου 1939 το Diesel Rekordwagen, έτοιμο πλέον να κερδίσει στην άσφαλτο ό,τι του αναλογούσε, μεταφέρθηκε σε ένα πολύ γρήγορο κομμάτι του αυτοκινητοδρόμου Dessau-Leipzig. Με μήκος 10 χιλιομέτρων και πλάτος οδοστρώματος που έφτανε τα 25 μέτρα, η συγκεκριμένη διαδρομή (έχοντας αποκτήσει λόγω του χαρακτήρα της το όνομα «Dessauer Rennstrecke») προσφερόταν για υψηλές ταχύτητες και την χρησιμοποιούσαν κατόπιν σχετικής αδείας αρκετοί κατασκευαστές. Μια ημέρα νωρίτερα, στο ίδιο μέρος, ο Rudolf Caracciola με την Mercedes-Benz «W154 stromlinie» και σχεδόν 400 χιλιόμετρα την ώρα στο ταχύμετρο, είχε καταρρίψει το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας σε δημόσιο δρόμο. Στον απόηχο αυτής της κορυφαίας επίδοσης, το «Rekordwagen» σημείωσε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ ταχύτητας: 86,87 χλμ./ώρα (από στάση έως το χιλιόμετρο) 98,481 χλμ./ώρα (από στάση έως την απόσταση του μιλίου), 155,954 χλμ.ώρα (από στάση έως τα πέντε χιλιόμετρα) και 155,450 χλμ./ώρα (από στάση έως την απόσταση των πέντε μιλίων). Σε σύγκριση με το ρεκόρ της Mercedes-Benz οι επιδόσεις του ήταν μάλλον ταπεινές, όμως στη Hanomag δεν είχαν ποτέ την ψευδαίσθηση πως βρίσκονταν στο ίδιο επίπεδο με τον κορυφαίο κατασκευαστή αυτοκινήτων της Γερμανίας. Εν κατακλείδι, το «αστέρι» της Στουτγάρδης και η εταιρεία από το Ανόβερο έδειξαν με τον τρόπο τους πως τα diesel μηχανικά σύνολα ήταν σε θέση να κινήσουν και οχήματα περισσότερο «πολιτισμένα» από τα τρακτέρ.

Απόηχος...
Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής του το «Rekordwagen» αποσύρθηκε οριστικά από το προσκήνιο. Στη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, οι Σύμμαχοι βομβάρδισαν το Αννόβερο, μεταβάλλοντάς το σε ερείπια. Το εργοστάσιο της Hanomag, που τότε κατασκεύαζε φορτηγά για τον γερμανικό στρατό, καταστράφηκε. Την ίδια θλιβερή τύχη είχε και το πειραματικό της πετρελαιοκίνητο, μαζί με κάθε σχέδιο και στοιχείο που αφορούσε σε αυτό. Μέχρι το 2006, η μόνη απόδειξη της ύπαρξής του ήταν μια χούφτα ασπρόμαυρες φωτογραφίες στον αυτοκινητόδρομο του Dessau. Όμως, τη χρονιά εκείνη, ανακαλύφθηκε απροσδόκητα ένα πλήρες σχέδιο και μια μικρή ομάδα από ενθουσιώδεις φίλους της Hanomag επιδόθηκε στην κατασκευή μιας replica. O κινητήρας της είναι ήδη έτοιμος, αλλά το αμάξωμα έχει πολλή δουλειά ακόμη...

credits

Source & photos: heinkelscooter.blogspot

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας