Carhistory.gr Logo
  » motorbikes » Honda Dream Type D
Honda Dream Type D
motorbikes
Η πρώτη μοτοσικλέτα της Honda

O Soichiro Honda δούλευε από πολύ μικρός, βοηθώντας τον πατέρα του στο συνεργείο ποδηλάτων που διατηρούσε. Η πρώτη σκέψη του να ασχοληθεί με το αυτοκίνητο γεννιέται το 1915, όταν ήταν οκτώ ετών, αντικρίζοντας το Ford Model T που μόλις είχε αγοράσει η οικογένειά του. Η αγάπη του για τα τετράτροχα τον οδήγησε σύντομα στο Τόκιο, όπου είχε την ευκαιρία να δραστηριοποιηθεί ως μηχανικός. Ως λάτρης των αγώνων, ο νεαρός Honda κατασκεύασε δύο χρόνια αργότερα το πρώτο του αγωνιστικό, το οποίο βασίστηκε σε ένα πλαίσιο της αμερικανικής εταιρείας Mitchell και διέθετε κινητήρα Curtis-Wright, απόδοσης 100 ίππων. Αργότερα εξέλιξε μοντέλα με κινητήρες Ford για τις οβάλ πίστες της εποχής. Εκείνη την περίοδο δοκίμασε σχεδόν τα πάντα, από υπερσυμπιεστές μέχρι έδρανα βαλβίδων ειδικά κατασκευασμένα από αυτόν, για την ενίσχυση της ισχύος των κινητήρων. Το 1930 ίδρυσε μια μικρή μηχανολογική εταιρεία, η οποία είχε ως κύριο αντικείμενό της την κατασκευή εμβόλων για αεροπορική χρήση. Τις παραμονές του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου η εταιρεία του εξαγοράστηκε σε ποσοστό 40% από την Τoyota, ενώ με τη ρευστοποίηση του υπόλοιπου 60% των μετοχών ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Μηχανολογικών Ερευνών Ηοnda, από το οποίο τον Οκτώβριο του 1946 σχηματίστηκε η Ηonda Motor Company.

Από το Α ως το D...
Η πρώτη δημιουργία της ιαπωνικής εταιρείας έλαβε σάρκα και οστά το 1947. Το A-Type, όπως ονομάστηκε, ήταν στην πραγματικότητα ένα πολύ εξελιγμένο ποδήλατο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Το μηχανικό σύνολο που χρησιμοποιούσε ήταν δίχρονο και μονοκύλινδρο, χωρητικότητας 50 κ.εκ. και ισχύος μόλις ενός ίππου. Το όχημα εκείνο γρήγορα απέκτησε το υποκοριστικό καμινάδα, εξαιτίας του πυκνού που εξέπεμπε. Η αλήθεια είναι βέβαια πως εκείνη την εποχή υπήρχε ακόμη έλλειψη καυσίμων στη χώρα κι αυτό ήταν μια από τις συνέπειες του πολέμου. Το δίτροχο της Honda, αντί για βενζίνη, έκαιγε ένα συνδυασμό νεφτιού και λαδιού από πεύκα, οπότε ο παραγόμενος καπνός ήταν το λιγότερο. Τον επόμενο χρόνο η εταιρεία παρουσίασε ένα νέο κινητήρα των 90 κ.εκ., επίσης δίχρονο και μονοκύλινδρο, ο οποίος εξόπλισε το δεύτερο χρονολογικά μοντέλο της. Το B-Type ήταν τρίκυκλο, με διαμορφωμένο χώρο φόρτωσης μεταξύ των δύο πίσω τροχών. Σε αντιδιαστολή με την ταπεινότητά του, ήταν το πρώτο που έφερε τα φτερά της νίκης, τα οποία σταδιακά μεταβλήθηκαν στο διαχρονικό έμβλημα της Honda. Σύντομα πλαισιώθηκε με ένα ακόμη μοντέλο, το C-Type, ίδιας κατασκευαστικής φιλοσοφίας. Αυτό συνοδεύτηκε με μια αναβάθμιση στον κινητήρα, με τη χωρητικότητά του στα 96 κ.εκ. πλέον και μέγιστη ισχύ τριών ίππων στις 3.000 στροφές ανά λεπτό. Τον Αύγουστο του 1949 η νεοσύστατη ακόμη Honda Motor Company ολοκλήρωσε την κατασκευή της πρώτης της μοτοσικλέτας. Το δίτροχο εκείνο είχε αρκετά νέα τεχνικά στοιχεία, τα περισσότερα συνηθισμένα για τα ευρωπαϊκά εργοστάσια, πλην όμως πρωτόφαντα στην πλειοψηφία τους για τα ιαπωνικά. Το D-Type, Type D ή Model D (όπως θέλετε πείτε το, όλα ισχύουν) με πλαίσιο από συμπιεσμένο χάλυβα ήταν το πρώτο μηχανάκι της Honda με μανιβέλα, καθώς τα δύο προηγούμενα μοντέλα της εκκινούσαν με πεντάλ ποδηλατικού τύπου. Επίσης, η τελική μετάδοση γινόταν με αλυσίδα και όχι πια με ιμάντα, ενώ στον εμπρός τροχό υπήρχε τηλεσκοπικό πηρούνι. Κι αν ο σχεδιασμός της μοτοσικλέτας βασίστηκε στα προπολεμικά μοντέλα της Zundapp, μια επιλογή που δεν αιφνιδίασε κανέναν, το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν πρωτοποριακό ακόμα και για τη γηραιά ήπειρο. Ημιαυτόματο των δύο σχέσεων, έμελλε να καθιερωθεί στην παγκόσμια συνείδηση λίγα χρόνια αργότερα, μέσω του θρυλικού μοτοποδηλάτου C-50. Χρέη μηχανικού συνόλου στο Type D ανέλαβε ο γνωστός δίχρονος μονοκύλινδρος κινητήρας της εταιρείας, ανεβασμένος στα 98 κ.εκ. και με ισχύ 3,5 ίππων στις 5.000 σ.α.λ. Το όνομα Dream που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα από τη Honda, προέκυψε στη μικρή γιορτή που πραγματοποιήθηκε, με την ευκαιρία του ξεκινήματος της παραγωγής. Ένας από τους 20 εργαζόμενους του Soichiro Honda, που όπως και οι υπόλοιποι είχε φέρει φαγητό από το σπίτι για να συνδράμει στην εκδήλωση, είπε πως όλο αυτό που ζούσε ήταν σαν ένα όνειρο. Ενθουσιασμένος ο ιδρυτής της εταιρείας φώναξε αυτό είναι, όνειρο, έτσι θα ονομάσουμε τη μοτοσικλέτα. Στην ιαπωνική αγορά η D-Type έφτασε στην επιτυχία, έστω κι αν αυτή κράτησε λίγο: Το 1950 κατασκευάστηκαν και διατέθηκαν 1.000 από αυτές, όταν το σύνολο της εγχώριας παραγωγής μοτοσικλετών τη χρονιά εκείνη δεν ξεπέρασε τις 2.650 μονάδες. Παρά ταύτα, το 1951 η σταδιοδρομία της ολοκληρώθηκε, καθώς ο κινητήρας της αποδείχτηκε πολύ θορυβώδης και η λειτουργία του ημιαυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων πολύπλοκη και ασυνήθιστη. Φτάνοντας το πλήρωμα του χρόνου, αντικαταστάθηκε από την τετράχρονη Ε-Τype.

BAΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

HONDA DREAM TYPE D
Κινητήρας: δίχρονος μονοκύλινδρος
Κυβισμός: 98 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 52 mm × 50 mm
Ισχύς: 3,5 ίπποι στις 5.000 σ.α.λ.
Ροπή: 4,27 Nm
Κιβώτιο ταχυτήτων: ημιαυτόματο 2 σχέσεων
Φρένα εμπρός: ταμπούρα
Φρένα πίσω: ταμπούρα
Βάρος: 80 κιλά
Περίοδος παραγωγής: 1949-1951

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Honda