Carhistory.gr Logo
  » microcars » IHLE Schottenring
IHLE Schottenring
microcars
Aπολαυστικά μικρό και χαρούμενο, το γερμανικό αυτοκινητάκι των παιχνιδότοπων της δεκαετίας του '50 δικαίωνε όσους από πάντα πίστευαν πως η χαρά βρίσκεται κρυμμένη στην απλότητα...

Τα αδέλφια Rudolf και Fritz Ιhle είχαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της BMW ως κατασκευαστή αυτοκινήτων, τα χρόνια που το εργοστάσιο της Βαυαρίας αποφάσισε να επεκτείνει τη δράση του από τους δύο στους τέσσερις τροχούς. Δεν ανακάλυψαν κάτι καινοφανές για την Αυτοκίνηση, ασφαλώς ούτε και την Αμερική ώστε να μνημονεύονται κάθε λίγο και λιγάκι, φαίνεται όμως πως συνέβαλαν με χαρακτηριστικό τρόπο στη διαμόρφωση της σχεδιαστικής ταυτότητάς της: Tο διάσημο στις ημέρες μας «διπλό νεφρό» στις γρίλιες, που ξεχώριζε στα μοντέλα παραγωγής της από τη δεκαετία του '30 ως τις αρχές της δεκαετίας του '60, λέγεται πως ήταν δική τους επινόηση. Ο δισταγμός στην υιοθέτηση αυτής της θεωρίας οφείλεται στις ενστάσεις αρκετών ερευνητών της ιστορίας, που αναρωτιούνται αν πράγματι ευσταθεί. Στον αντίποδα, αμφιβολίες δεν υπάρχουν για την εμπλοκή των δύο αδελφών στην πρώιμη αγωνιστική δραστηριότητα της BMW με την εξέλιξη μιας roadster racing έκδοσης του «Dixi», του πρώτου μοντέλου παραγωγής της, που βασιζόταν στο Austin Seven και κατασκευαζόταν με την άδεια των Βρετανών. Αυτό δεν ήταν το μόνο αυτοκίνητο που παρήγαγαν στις εγκαταστάσεις τους ως αγωνιστικό, αφού η γκάμα τους περιλάμβανε επίσης τα DKW «F2/F4/F5» και το Ford «Eifel». Η έδρα της εταιρείας βρισκόταν στο Bruchsal, μια όμορφη πόλη κοντά στο αυτοκινητοδρόμιο του Hockenheim και σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την Karlsruhe.



Από τις πίστες στα λούνα-παρκ
Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, με τον Fritz να έχει σκοτωθεί και τον Rudolf να συνεχίζει έχοντας τη συνδρομή των απογόνων της οικογένειας, η «Gebrüder Ihle KG Karosserie und Fahrzeugbau» άλλαξε επαγγελματικό προσανατολισμό. Έχοντας ήδη πουλήσει την αγωνιστική της παραγωγή στη BMW, έριξε το βάρος της δραστηριότητάς της στην κατασκευή ηλεκτροκίνητων και βενζινοκίνητων αμαξιδίων για τα λούνα-παρκ (αυτά που για ευκολία αποκαλούμε «συγκρουόμενα») και για τα karussel, καθώς σε αυτά προέβλεψε σημαντικά κέρδη. Η κίνηση αποδείχτηκε σωστή και σύντομα η εταιρεία έγινε από τις γνωστές της Δυτικής (τότε) Γερμανίας, με τα προϊόντα της να βραβεύονται διεθνώς και από το 1952 να εξάγονται στην Ελβετία, τον Καναδά και τις ΗΠΑ.

Schottenring

Το 1954 η «Gebrüder Ihle KG Karosserie und Fahrzeugbau» έβαλε στην παραγωγή ένα μικρό αυτοκινητάκι, το οποίο απευθυνόταν επίσης στο παιδικό κοινό των τόπων ψυχαγωγίας. Κι επειδή «το αίμα νερό δεν γίνεται» το ονόμασε «Schottenring», προς τιμήν ενός από τους παλαιότερους αγωνιστικούς στίβους της χώρας, που λειτούργησε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1925 και ήταν αρχαιότερο από το παλιό, μεγάλο Nurburgring των 23 σχεδόν χιλιομέτρων. Η εμφάνισή του παρέπεμπε (πού αλλού;) στις BMW της δεκαετίας του '30, ενώ ο αγοραστής του μπορούσε να επιλέξει μεταξύ δύο εμπρόσθιων απολήξεων, για περισσότερο πλουραλισμό. Ο τοποθετημένος στο πίσω μέρος κινητήρας του ήταν δίχρονος μονοκύλινδρος της Hirth, χωρητικότητας 125 κυβικών εκατοστών και ισχύος 7 ίππων. Με μήκος μόλις 2.362 χιλιοστά και βάρος 270 κιλά, ήταν διαθέσιμο σε δύο υπέροχους χρωματισμούς. Με τελική ταχύτητα 40 χιλιόμετρα την ώρα, ελαστικά με διαστάσεις που συνήθως συναντάμε στα καροτσάκια, άξονες στερωμένους στο πλαίσιο του οχήματος, σύστημα διεύθυνσης με οδοντωτό τροχό και φρένα με καλώδια που ενεργοποιούσαν μόνο τους πίσω τροχούς, δεν είχε δικαίωμα να κινηθεί σε δημόσιους δρόμους. Λογικό, αφού για να πάρει μπροστά έπρεπε να το σπρώξει ο υπάλληλος του πάρκου, με τον νεαρό οδηγό του να περιμένει ανυπόμονα στο κάθισμά του για να παίξει.

Εν κατακλείδι, το IHLE Schottenring εξέφραζε την ευτυχία των απλών πραγμάτων κι όπως δεν μετριέται εκείνη έτσι δεν μετρήθηκε και αυτό, καθώς ποτέ κανένας δεν έμαθε πόσα ακριβώς κατασκευάστηκαν...

credits

Source: gebr-ihle-autoskooter-forum.de. Photos: rmsothebys.com

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας