Carhistory.gr Logo
  » lost names » Jowett Javelin
Jowett Javelin
lost names
To Javelin («ακόντιο») ήταν ένα ποιοτικό sedan μοντέλο, που παραγόταν από την Jowett Cars Ltd στο Bradford της Μεγάλης Βρετανίας, από το 1947 μέχρι το 1953.

Κατασκευαζόταν σε πέντε εκδόσεις («ΡΑ» έως «ΡΕ») και προσφερόταν με δύο επίπεδα εξοπλισμού («Standard» και «De Luxe»). Το αυτοκίνητο σχεδιάστηκε από τον Gerald Palmer κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, έχοντας στόχο να αποτελέσει ένα μεγάλο άλμα προς τα εμπρός, σε σχέση με τον νηφάλιο σχεδιασμό των προπολεμικών Jowetts. Η πρώτη του ανεπίσημη εμφάνιση στο κοινό έλαβε χώρα στις 27 Ιουλίου 1946, στο Λονδίνο, στη γιορτή για τα 60 χρόνια από την ίδρυση της βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Η μαζική παραγωγή του όμως ξεκίνησε αρκετό καιρό αργότερα, τον Νοέμβριο του 1947. Τα σχεδιαστικά χαρακτηριστικά του ήταν πολύ ενδιαφέροντα για την εποχή, με το αεροδυναμικό στιλ και τα εγκατεστημένα στην άκρη των φτερών στρογγυλά φωτιστικά σώματα να ξεχωρίζουν, αλλά και με απότομη κλίση για το καμπυλωτό του παρμπρίζ. Η εμπρός ανάρτηση του αυτοκινήτου ήταν ανεξάρτητη, ενώ τα Javelin «ΡΑ» και «ΡΒ» έφεραν υδραυλικά φρένα της Girling εμπρός, επιλογή που γενικεύτηκε και πίσω στις υπόλοιπες εκδόσεις, ύστερα από λίγο καιρό. Το μοντέλο ήταν ακριβό εν γένει, κοστίζοντας κοστίζοντας 820 λίρες Αγγλίας στη βασική του έκδοση, ενώ αν κάποιος ήθελε να το αποκτήσει με τον εξοπλισμό «De Luxe» το 1953 έπρεπε να δώσει 1.210 μαζί με τους φόρους.

Οι αρετές
Το Jowett Javelin έχαιρε εκτίμησης από όσους το χρησιμοποίησαν, έχοντας καλή απόδοση και πρωτότυπο σχεδιασμό. Ο κινητήρας του, τοποθετημένος μπροστά από τον εμπρόσθιο άξονα, είχε άμεση ανταπόκριση σε όλο σχεδόν το εύρος των στροφών του. Σε αυτό συνέβαλαν οι συμπαγείς του διαστάσεις, το χαμηλό βάρος του αυτοκινήτου και η εργονομία του. Για όποιον καθόταν πίσω από το τιμόνι, το «ακόντιο» ήταν ένα αληθινά ξεκούραστο μοντέλο. Το βρετανικό sedan απέσπασε διακρίσεις και στους διεθνείς αγώνες, κερδίζοντας την κατηγορία του στο Monte Carlo του 1949, αλλά και στις «24 ώρες» του Spa τον ίδιο χρόνο. Τρία χρόνια αργότερα νίκησε την κλάση του στο RAC και το 1953 τερμάτισε πρώτο στη γενική κατάταξη του Tulip, με πλήρωμα τους ιδιώτες van Zuylen, van Nijevelt και Eschauzier. Aυτή ήταν και η μοναδική overall νίκη της Jowett στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ράλλυ.



Ο κινητήρας
Οι ιδρυτές της εταιρείας αδελφοί Benjamin & Wiliam Jowett δεν ήταν άνθρωποι που αγαπούσαν τις αλλαγές. Το γεγονός ότι στάθηκαν από την αρχή στην αγορά με μικρά και οικονομικά μοντέλα, δίχως σημαντική φορολογία, τους επέτρεψε να μην αλλάξουν πολιτική. Aπό το 1910 μέχρι το 1929 στη γκάμα τους υπήρχε μόνο ένα μοντέλο, με δίθυρο αμάξωμα και πολλές παραλλαγές. Επιπλέον, το δικύλινδρο μηχανικό σύνολο ήταν η μοναδική επιλογή κάτω από το καπό όλων των Jowett ως το 1936, που η εταιρεία παρουσίασε τον πρώτο της τετρακύλινδρο κινητήρα (και αυτός, επίπεδος). Τις ημέρες της παρουσίασής του ο Benjamin έπαιρνε σύνταξη και αποσυρόταν από το προσκήνιο, ενώ η εταιρεία του από την προηγούμενη χρονιά είχε μπει στο Xρηματιστήριο. Το 1940 το παράδειγμά του ακολούθησε και ο William. Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο δικύλινδρος κινητήρας δεν χρησιμοποιήθηκε ξανά από τα επιβατικά μοντέλα της Jowett, αφήνοντας οριστικά τη θέση του στον τετρακύλινδρο. Το υδρόψυκτο επίπεδο μηχανικό σύνολο των 1.486 κυβικών εκατοστών, που όταν έφτασε η ώρα τοποθετήθηκε κάτω από το εμπρός καπό του Javelin, απέδιδε 50 ίππους στις 4.100 στροφές ανά λεπτό και συνδυαζόταν με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των τεσσάρων σχέσεων. Η ισχύς αυτή ήταν αρκετή για να δώσει στο «ακόντιο» τελική ταχύτητα 115 χιλιομέτρων την ώρα (για άλλους 124), ενώ η επιτάχυνση από στάση έως τα 80 χιλιόμετρα την ώρα ερχόταν σε 13,4 δευτερόλεπτα.

Το χρονικό της καταστροφής

Η αντίστροφη μέτρηση για την Jowett άρχισε όταν η διοίκησή της έλαβε την απόφαση να παράγει μόνη της σχεδόν όλα όσα χρειάζεται, προκειμένου να μειώσει αισθητά το κόστος. Η πρώτη διαπίστωση ότι δεν ήταν σε θέση να τα καταφέρει ήρθε από τα κιβώτια ταχυτήτων που κατασκεύαζε στο εργοστάσιο, τα οποία ήταν πολύ κατώτερα από εκείνα της εταιρείας του Henry Meadows, που χρησιμοποιούσαν μέχρι τότε. Σύντομα, ακολούθησαν κι άλλες, εξίσου δυσάρεστες. Οι συνέπειες όλων αυτών αποδείχθηκαν καταστροφικές, καθώς οι καθυστερήσεις στην παραγωγή έγιναν καθημερινό φαινόμενο και η αξιοπιστία της εταιρείας επλήγη ανεπόρθωτα, μαζί με την πτώση των εξαγωγών της κατά 75%. Το 1953 η εταιρεία αναγκάστηκε να διακόψει την παραγωγή του Javelin, μαζί με εκείνη του ελαφρού φορτηγού Bradford, αφήνοντας στη γκάμα της μόνο το νεώτερο Jupiter. Τα συσσωρευμένα οικονομικά προβλήματα όμως υποχρέωσαν τη Jowett να κλείσει οριστικά, τον επόμενο χρόνο. Το 1956 οι εγκαταστάσεις της πέρασαν στον έλεγχο της «Blackburn & General Aircraft Company», η οποία κράτησε ανοικτό το τμήμα ανταλλακτικών για τα μεταπολεμικά μοντέλα ως το 1963, που έκλεισε λόγω του εξορθολογισμού της βιομηχανίας των αεροσκαφών. Στη συνέχεια το εργοστάσιο κατέληξε στην «International Harvester», που κατασκεύαζε τρακτέρ στο χώρο μέχρι το 1983, χρονιά κατά την οποία το κτίριο κατεδαφίστηκε.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

JOWETT JAVELIN (1950)
Αμάξωμα: sedan
Σχεδιαστής: Gerald Palmer
Kινητήρας: 4κύλινδρος boxer
Κυβισμός: 1.486 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 72.5 mm x 90 mm
Σχέση συμπίεσης: 7.2:1
Καρμπιρατέρ: 2 Zenith
Ισχύς: 50 ίπποι στις 4.100 σ.α.λ.
Ροπή: 105 Nm στις 2.000 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 115 χλμ/ώρα
0-90 χλμ./ώρα: 16,7 δλ.
Μήκος: 4.267 χλστ.
Πλάτος: 1.524 χλστ.
Ύψος: 1.537 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.591 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.295 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.245 χλστ.
Βάρος: 940 κιλά
Περίοδος παραγωγής: 1947-1953
Μονάδες παραγωγής: 23.307

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας