Carhistory.gr Logo
  » ancient » Lohner
Lohner
ancient

Υπήρξε το πρώτο υβριδικό αυτοκίνητο παραγωγής της μηχανολογικής ιστορίας, έναν αιώνα πριν τη μαζική εμφάνιση της συγκεκριμένης τεχνολογίας.

Μέχρι το 1997 το «Lohner» ήταν ένα μεγάλου ενδιαφέροντος μουσειακό έκθεμα, πρωτοποριακής για την εποχή του τεχνολογίας, έχοντας κυρίως την ιδιότητα να είναι το πρώτο όχημα που σχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου από την αυθεντία που άκουγε στο όνομα Ferdinand Porsche. Η αιτία που το έφερε ξανά στην επικαιρότητα, από εκείνη τη χρονιά, ήταν η εμφάνιση του Τοyota «Prius» πρώτης γενιάς. Το ξεχωριστό στοιχείο στο συγκεκριμένο ιαπωνικό μοντέλο ήταν ο υβριδικός του χαρακτήρας, τον οποίο όριζε η ανάπτυξη ενός ηλεκτροκινητήρα, που συνδυαζόταν με τον «συμβατικό» κινητήρα εσωτερικής καύσης του αυτοκινήτου. Το κέρδος από την τεχνολογία αυτή ήταν η σημαντικά λιγότερη κατανάλωση καυσίμου, καθώς και οι χαμηλές εκπομπές ρύπων διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, προς όφελος βέβαια του φυσικού μας περιβάλλοντος. Τότε, όλοι θυμήθηκαν ποιος ήταν ο πρωτοπόρος μιας τέτοιας πρότασης, που στις ημέρες μας έχει λάβει πλέον μεγάλες οικολογικές προεκτάσεις: Το «Lohner» του Ferdinand Porsche, το οποίο εμφανίστηκε στον κόσμο της Αυτοκίνησης 97 ολόκληρα χρόνια πριν το Prius.

Η γνωριμία
O Jacob Lohner, που αναφέρεται ως ένας από τους αρχαιότερους κατασκευστές αυτοκινήτων και ως πρώτος εργοδότης του Ferdinand Porsche, ίδρυσε το εργοστάσιό του το 1896 στη Bιέννη. Ύστερα από λίγους μήνες γνωρίστηκε, μέσω ενός κοινού γνωστού που ήταν βιομήχανος χαλιών, με τον νεαρό και απίστευτα ταλαντούχο Ferdinand. Επρόκειτο ακριβώς περί αυθεντίας και αυτό όλοι το αναγνώριζαν, ακόμη κι ο πάντοτε αυστηρός πατέρας του, Anton. Όταν ο ηλεκτρισμός στην Aυστρία ήταν περίπου άγνωστος, το σπίτι των Porsche φωτιζόταν άπλετα σε όλους τους χώρους του, από μια γεννήτρια κι ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα που είχε κατασκευάσει με το δικό του τρόπο ο ευφυέστατος γιος.

Η επιμονή στον ηλεκτρισμό

Παρά το γεγονός ότι η εφεύρεση του αυτοκινήτου ήταν ακόμη στο ξεκίνημά της, ο Ferdinand από τους πρώτους κιόλας μήνες της συνεργασίας του με τον JacobLohner πληρωνόταν πολύ καλά για τη δουλειά του, ως σχεδιαστής οχημάτων και συστημάτων κίνησης. O Αυστριακός επιχειρηματίας δε στάθηκε ποτέ φειδωλός απέναντί του, ούτε σε χρήματα, ούτε σε τεχνικά μέσα. Aπό την άλλη πλευρά, ο Porsche υποστήριζε τότε με θέρμη τη χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας, ακόμα κι όταν αυτή άρχιζε να εγκαταλείπεται προς χάριν των σημαντικά φθηνότερων κινητήρων εσωτερικής καύσης. Ήταν άλλωστε και ο μόνος που είχε προχωρήσει την υπάρχουσα τότε σχετική τεχνολογία τόσο μπροστά και μεγαλύτερη απόδειξη γι αυτό από το «Lohner», δε θα μπορούσε να υπάρξει.

Το «ηλεκτρο-βενζινοκίνητο» όχημα

Tο αυτοκίνητο παρουσιάστηκε στη γαλλική πρωτεύουσα το 1900, κατά τη διάρκεια της ετήσιας διεθνούς έκθεσης «Paris World Fair». H δουλειά και η αξία του εφευρέτη του ήταν τότε ήδη γνωστή, αλλά αυτό που έβλεπαν οι επισκέπτες πηγαίνοντας εκεί ξεπερνούσε κάθε προσδοκία. Tο «Lohner», εκτός από τον κινητήρα βενζίνης με την «ευρεσιτεχνία» της Daimler, διέθετε και δύο επιπλέον, μικρότερους και ηλεκτρικούς, προσαρμοσμένους στις πλύμνες των εμπρόσθιων τροχών. Mια γεννήτρια στο μοτέρ μετέτρεπε τη μηχανική ενέργεια σε ηλεκτρική και κατόπιν την έστελνε στους ηλεκτροκινητήρες των τροχών, αποφεύγοντας την αμφίβολης αποτελεσματικότητας χρήση ενός βαριού συσσωρευτή. Σαν να μην ήταν αυτά ήδη αρκετά, τα ηλεκτρικά μοτέρ μπορούσαν να υπερφορτιστούν και να αποκτήσουν για λίγα λεπτά της ώρας ισχύ έως και επτά ίππων. Aιτία γι αυτή την πρόσθετη δύναμη ήταν η πολύ καλή ψύξη, που επιτυγχανόταν με την περιστροφή τους στις πλύμνες. Πέρα από το γεγονός ότι με την εμφάνισή του ξέφευγε από τη λογική της «άμαξας χωρίς άλογα», το Lohner ακολουθούσε και κάποιες -υποτυπώδεις για τα σημερινά δεδομένα- αεροδυναμικές γραμμές, με τη σχεδίαση του εμπρός μέρους του. Tο όχημα που ο Ferdinand Porsche προσδιόριζε ως «ηλεκτρο-βενζινοκίνητο», είχε πλαίσιο και αμάξωμα καμωμένα από ξύλο, ενώ το βάρος του ανερχόταν στα 980 κιλά. Επίσης, είχε τη δυνατότητα να κινηθεί με την ηλεκτρική ενέργεια επί τρεις συνεχόμενες ώρες, αναπτύσσοντας συνάμα ανώτατη ταχύτητα 58 χιλιομέτρων την ώρα.

Οι περαιτέρω εφαρμογές

Στη διεθνή έκθεση των Παρισίων του 1901 ο 25χρονος Ferdinand Porsche εξέπληξε πάλι το κοινό, τοποθετώντας ηλεκτροκινητήρες και στους πίσω τροχούς του «Lohner». Aυτόματα, το αυστριακό όχημα αποκτούσε και δυνατότητες τετρακίνησης. Οι αρετές αυτής της διπλής ιδιότητας δεν πέρασαν φυσικά απαρατήρητες από τον μετέπειτα Καθηγητή, καθώς τις συνδύασε ξανά στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου για τις μεταφορικές ανάγκες του γερμανικού στρατού, στο «Landwehr Train» (1914) και στο «C Type» (1917). Το πρώτο ήταν ένα τρακτέρ με κινητήρα βενζίνης και μια γεννήτρια, που πίσω του έσερνε μέχρι και 10 άμαξες, όλες με ηλεκτροκινητήρες στους τροχούς τους. Ο κινητήρας του τρακτέρ φρόντιζε για την παραγωγή του ηλεκτρικού ρεύματος, σε συνδυασμό με τη γεννήτρια, ενώ ένα καλώδιο μετέφερε το ρεύμα στους κινητήρες των τροχών. Έτσι, το μεγάλο αυτό τραίνο είχε τη δυνατότητα να «σκαρφαλώνει» στα πιο δυσπρόσιτα μέρη και να κάνει και όπισθεν. Το δεύτερο ήταν ένα τραίνο, με το οποίο μπόρεσε να κινηθεί ανεξάρτητα ο όλμος των 42 εκατοστών που είχε κατασκευάσει η Skoda. Έξι ελκυστήρες, με κινητήρες 150 ίππων έκαστος, τραβούσαν ισάριθμα τεράστια trailers με 8 τροχούς το καθένα, όπου κάθε τροχός είχε τον δικό του ηλεκτροκινητήρα.

Υστεροφημία

Το «Lohner» βρίσκεται πλέον σε περίοπτη θέση στο μουσείο της Porsche, ως ένα από τα διαχρονικά «καυχήματά» της, ενώ ένα πιστό αντίγραφό του είναι σε άριστη κατάσταση και μπορεί ανά πάσα στιγμή να κινηθεί. Κατά καιρούς απουσιάζει, καθώς η γερμανική εταιρεία το επιδεικνύει σε διάφορες μεγάλες διεθνείς εκθέσεις υψηλού κύρους, θέλοντας να υπενθυμίσει ποιες είναι οι ιστορικές καταβολές των υβριδικών εκδόσεων στα σύγχρονα μοντέλα της. Ακόμη ένα «Lohner», με περισσότερο επιβατικό χαρακτήρα και ψηλό κάλυμα από μουσαμά, εκτίθεται στο Μουσείο Τεχνολογίας της Βιέννης. Εξαιτίας των ιδιαιτεροτήτων εκείνης της περιόδου, όπου η Αυτοκίνηση βρισκόταν στην αρχική της φάση και στην «Εποχή της Γένεσης», δεν υπάρχουν αριθμητικά στοιχεία για τη συνολική παραγωγή του πρώτου στην ιστορία «ηλεκτρο-βενζινοκίνητου» οχήματος, που πάντως ήταν εξαιρετικά μικρή.

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Porsche