Carhistory.gr Logo
  » lost names » Lombard
Lombard
lost names
Αρκούν δυό χρόνια και 94 μόλις αυτοκίνητα για να πάρεις άξια μια θέση στην κοινωνία της Αυτοκίνησης.

Σχεδόν ξεχασμένη ή ακόμη και άγνωστη είναι η ιστορία αυτής της ικανότατης αγωνιστικής ομάδας, που την περίοδο 1927-1929 συμμετείχε στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις με τα δικά της αυτοκίνητα. Ψυχή της ήταν ο Γάλλος οδηγός αγώνων André Lombard, που για αρκετά χρόνια αναζητούσε και έπαιρνε διακρίσεις στο τιμόνι των αυτοκινήτων της Salmson και της Amilcar. Αυτός ήταν και ο λόγος που τα αγωνιστικά του είχαν στενή συγγένεια με εκείνα των εταιρειών που προαναφέραμε. Στόχος του ήταν να κερδίσει την καρδιά του ενθουσιώδη ερασιτέχνη, που μετείχε στους αγώνες της κατηγορίας Voiturette, η οποία ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής την εποχή εκείνη στην Ευρώπη.

Περί τίνος πρόκειται...
Tα αυτοκίνητα της Lombard προετοιμάζονταν στις εγκαταστάσεις της Bollack Netter et Compagnie, μιας μικρής εταιρείας από το Παρίσι με αγωνιστικούς προσανατολισμούς, που δραστηριοποιήθηκε την περίοδο 1923-1931 και έγινε ευρύτερα γνωστή με τη συντομογραφία BNC. To υδρόψυκτο μηχανικό σύνολο με τους δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής και τις δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο, που έδινε ζωή στα όνειρα της ομάδας για επιτυχίες, ήταν ένας τετρακύλινδρος σε σειρά κινητήρας των 1.083 κυβικών εκατοστών με δύο μονά καρμπιρατέρ της Solex, που απέδιδε 70 ίππους, με την υποστήριξη ενός μηχανικού υπερσυμπιεστή της Cozette. Φυσικά, ήταν εμπνευσμένος από τον αντίστοιχο της Salmson (με ολίγον και από Amilcar). Aπό εκεί και πέρα, τα εμπρός φρένα λειτουργούσαν με τη συνδρομή ενός συστήματος της Perrot, που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στα μικρά αγωνιστικά αυτοκίνητα εκείνης της εποχής. Επίσης, για την εύρυθμη λειτουργία της ανάφλεξης φρόντιζε ένα μανιατό της Scintilla, ενώ εντυπωσίαζαν οι τροχοί των 19 ιντσών με τις συρμάτινες ακτίνες, που συνήθως πατούσαν σε ελαστικά της Englebert. Για τις αναρτήσεις είχε επιλεγεί η παραδοσιακή και καλά δοκιμασμένη για τους καιρούς εκείνους συνταγή των ημιελλειπτικών φύλλων σούστας. Τέλος, στο ταμπλό ξεχώριζε ένα στροφόμετρο της Jaeger, του οποίου οι ενδείξεις τερμάτιζαν στις 7.000 στροφές. Εξυπακούεται ότι το αμάξωμα ήταν βαμμένο με τα εθνικά αγωνιστικά χρώματα της Γαλλίας (γαλάζιο, με μια λευκή γραμμή από τη μία άκρη ως την άλλη).



Bol'd Or
H πρώτη σημαντική επιτυχία της ομάδας με διεθνές αντίκτυπο, ήταν ο τερματισμός ενός Lombard AL3 στην 13η θέση των 24 ωρών του Le Mans το 1928, με πλήρωμα τους Lucien Desvaux και Pierre Goutte. Tην επόμενη χρονιά ήρθε η μεγαλύτερη αγωνιστική στιγμή στην σύντομη ιστορία της ομάδας, με την πρώτη θέση στη γενική κατάταξη του 24ωρου Bol'd Or, που διεξήχθη στο Saint-Germain. Ο αγώνας αυτός δεν είχε καμία σχέση με τον ομώνυμο των μοτοσικλετών, ενώ ως κούρσα αντοχής είχε σημαντικές διαφορές με το Le Mans. Η πρώτη αναμέτρηση με αυτή την ονομασία έλαβε χώρα το 1922, ένα χρόνο πριν το ξεκίνημα του φημισμένου αγώνα, που εξακολουθεί να ανθεί ως τις ημέρες μας. Αφορούσε μόνο αυτοκίνητα με κινητήρες χαμηλού κυβισμού και υπήρχε μόνο ένας οδηγός για ολόκληρο το 24ωρο (ο συνοδηγός που καθόταν στο διπλανό κάθισμα εκτελούσε μόνο βοηθητικές εργασίες υποστήριξης, οπότε αντιλαμβανόμαστε πόσο κουραστικό ήταν). Για την ιστορία, χειριστής του Lombard και νικητής ήταν ο Γάλλος Marcel Dhomme, ο οποίος κάλυψε συνολικά 1.891 χιλιόμετρα με μέση ταχύτητα 79 χιλιόμετρα την ώρα. Επίσης για την ιστορία το Bol'd Or σταμάτησε να διεξάγεται το 1955, έχοντας μεταφερθεί οριστικά στην πίστα του Monthlery από το 1949.

Τελικά, άξιζε να μάθουμε λίγα πράγματα για την Lombard, δε νομίζετε;

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

LOMBARD AL3
Αμάξωμα: διθέσιο roadster
Kινητήρας: 4κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 1.093 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 61.5 mm x 92 mm
Compressor: 1 Cozette
Καρμπιρατέρ: Solex
Ισχύς: 70 ίπποι στις 5.500 σ.α.λ. (45 χωρίς compressor)
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων
Aνάρτηση εμπρός: άκαμπτος άξονας, ημιελλειπτικά φύλλα σούστας
Ανάρτηση πίσω: άκαμπτος άξονας, ημιελλειπτικά φύλλα σούστας
Μεταξόνιο: 2.362 χλστ.
Ελαστικά εμπρός: Englebert 29 x 4
Ελαστικά πίσω: Englebert 29 x 4
Φρένα εμπρός: ταμπούρα Perrot
Φρένα πίσω: ταμπούρα
Βάρος: 560 κιλά
Μονάδες παραγωγής: 94

carhistory

Source: Autosport Jan 1953 Gérard Crombac-Serge Pozzolo, Nick Georgano «The Complete Encyclopaedia of Motorcars 1885-1971», ritzsite.nl, pacesprso-orange.fr. Photos: Collection Serge Pozzolo

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας