Carhistory.gr Logo
  » racing » GRAND PRIX » Lotus 72
Lotus 72
GRAND PRIX

Το πρωτοποριακό μονοθέσιο της βρετανικής εταιρείας, που έγραψε τη δική του μεγάλη ιστορία στα Grand Prix της δεκαετίας του '70.

Για τη Lotus, δεν ήταν ασυνήθιστο να πρωτοπορεί στους αγώνες: To έκανε για πρώτη φορά το 1958, στο ξεκίνημα της ένδοξης σταδιοδρομίας της στη Formula 1, παρουσιάζοντας την Mk 18. Το επανέλαβε τέσσερα χρόνια αργότερα με την Mk 25, που ήταν το πρώτο μονοθέσιο με αυτοφερόμενο πλαίσιο στην ιστορία των Grand Prix, με το οποίο κατέκτησε τους πρώτους παγκόσμιους τίτλους της ως κατασκευαστής. Το 1968 έφερε μια ακόμη επανάσταση, με την Mk 49 και τον κινητήρα V8 της Cosworth. Στις αρχές της δεκαετίας του '70, κατάφορτη πια από τίτλους και με τη Ferrari να πασχίζει να την προλάβει, δεν είχε κανένα λόγο να μη κινηθεί με το ίδιο ρηξικέλευθο πνεύμα...

72: Η ταχύτερη σφήνα στον κόσμο
Το πρώτο μονοθέσιο της F1 που είχε σφηνοειδές σχήμα σχεδιάστηκε από τον Maurice Phillipe για λογαριασμό της Lotus και ονομάστηκε «72». Τα ψυγεία τοποθετήθηκαν στα πλαϊνά του πιλοτηρίου και έτσι εξοικονομήθηκαν πολλά μέτρα από τις σωληνώσεις τους. Σε κοντινή απόσταση από τις εξατμίσεις μετακινήθηκαν τα πίσω αμορτισέρ, μακριά από το ρεύμα αέρα, για λιγότερη αντίσταση. Για να ελαττωθεί το βάρος πάνω στον τροχό, τα εμπρός φρένα (που ήταν συμπαγείς και όχι αεριζόμενοι δίσκοι) τοποθετήθηκαν εσωτερικά μέσα στο πλαίσιο και το ημιαξόνιο ένωνε τους δίσκους με τις πλήμνες των τροχών. Η πρώτη νίκη ήρθε στην Ολλανδία, όπου η «72» του Rindt κυριάρχησε στον αγώνα, έστω και αν τα υγρά των πίσω αμορτισέρ «έβρασαν» λόγω της πολύ μικρής απόστασής τους από τις εξατμίσεις. Tρεις συνεχόμενες νίκες του ακολούθησαν αυτήν την επιτυχία, όμως στη Μonza ο πρωταθλητής βρήκε το θάνατο την ώρα που προσπαθούσε να κάνει έναν καλύτερο χρόνο. Πολλοί είπαν πως αιτία ήταν το σπάσιμο του ημιαξονίου, που ένωνε το δίσκο του φρένου με την πλήμνη του τροχού, όμως αυτό δεν αποδείχτηκε ποτέ. Το 1972 τo ελαφρύ σασί επέτρεψε στον Fittipaldi να ξεπεράσει τον Stewart και την «Μ19» του Hulme. Η βολίδα ακολουθούσε όποια γραμμή διάλεγε ο πιλότος της, όσο τολμηρή κι αν ήταν. Στη Lotus έκοψαν πρώτοι το νήμα και ο τίτλος των οδηγών πήγαινε στη Νότια Αμερική ύστερα από 15 χρόνια. Ο Ronnie Peterson αναλαμβάνει υπηρεσία το 1973 δίπλα στον Βραζιλιάνο. Το αυτοκίνητο είχε να αντιμετωπίσει τις Τyrrell, που αποδείχθηκαν σκληροί αντίπαλοι. Η αποτυχία της «9/10» με τον ημιαυτόματο συμπλέκτη το 1974 τo κράτησε στις πίστες ακόμη δύο χρόνια. Η τελευταία νίκη ήρθε στη Μonza, όταν η ανωτερότητα των Ferrari, της ΜcLaren και των Brabham ήταν πασίδηλη. Oι παλαιότεροι ίσως θυμούνται την προσπάθεια που έκανε ο Σουηδός στις δοκιμές του 1975, προκειμένου να καταταγεί έστω στις πίσω θέσεις της εκκίνησης. Τα κιβώτια ταχυτήτων και οι αναρτήσεις υπέφεραν, ενώ η συνεργασία τους με τα ελαστικά είχε γίνει πλέον τραγική. Όλα έδειχναν πως η ώρα του τέλους είχε φθάσει και στο Watkins Glenn το αυτοκίνητο αποχαιρέτησε την F1.

ΝΙΚΕΣ
1970 Ολλανδικό GP (Jochen Rindt, 72/2)
1970 Γαλλικό GP (Jochen Rindt, 72/2)
1970 Bρετανικό GP (Jochen Rindt, 72/2)
1970 Γερμανικό GP (Jochen Rindt, 72/2)
1970 USA GP (Emerson Fittipaldi, 72/5)
1972 Ισπανικό GP (Emerson Fittipaldi, 72/7)
1972 Bελγικό GP (Emerson Fittipaldi, 72/7)
1972 Bρετανικό GP (Emerson Fittipaldi, 72/7)
1972 Aυστριακό GP (Emerson Fittipaldi, 72/5)
1972 Iταλικό GP (Emerson Fittipaldi, 72/5)
1973 GP Aργεντινής (Emerson Fittipaldi, 72/7)
1973 GP Bραζιλίας (Emerson Fittipaldi, 72/7)
1973 Ισπανικό GP (Emerson Fittipaldi, 72/5)
1973 Γαλλικό GP (Ronnie Peterson, 72/6)
1973 Aυστριακό GP (Ronnie Peterson, 72/6)
1973 Iταλικό GP (Ronnie Peterson, 72/6)
1973 USA GP (Ronnie Peterson,72/6)
1974 GP Mονακό (Ronnie Peterson, 72/8)
1974 Γαλλικό GP (Ronnie Peterson, 72/8)
1974 Iταλικό GP (Ronnie Peterson, 72/8)

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ
Eκκινήσεις 74, νίκες 20, pole-positions 17, ταχύτεροι γύροι 9, βαθμοί 295
Τίτλοι: Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών 1970-1972-1973

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Kινητήρας: Ford Cosworth DFV 90º V8
Βάρος κινητήρα: 168 κιλά
Κυβισμός: 2.993 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 85.7 mm x 64.8 mm
Σχέση συμπίεσης: 11.5:1
Ισχύς: 440 ίπποι στις 10.000 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Χειροκίνητο 5 σχέσεων Hewland DG 300
Μήκος: 4.191 χλστ.
Πλάτος: 1.880 χλστ.
Ύψος: 1.168 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.540 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.524 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.626 χλστ.
Βάρος: 540 κιλά
Μονάδες παραγωγής: 9

credits

Kείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Lotus, Ford