Carhistory.gr Logo
  » racing » GRAND PRIX » Lotus 79
Lotus 79
GRAND PRIX
To μονοθέσιο που έφερε στην Lotus του Colin Chapman το τελευταίο της παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Formula 1

Το «όπλο» της Lotus Formula One Team για τους αγώνες του 1978 ήταν προϊόν της συνεργασίας σχεδιαστών υπό την επίβλεψη του Τσάπμαν, όπως οι Tony Southgate, Harvey Postlethwaite και Tony Rudd. Στην «79» όλο το αυτοκίνητο χρησιμοποιήθηκε σαν αεροδυναμικό βοήθημα, καθώς τα πλαϊνά του είχαν εσωτερικά το σχήμα της ανεστραμμένης πτέρυγας και με την εφαρμογή άκαμπτων προσθηκών στο κάτω μέρος του ο αέρας παγιδευόταν χωρίς να μπορεί να διαφύγει από τα πλάγια. Αυτό διασφάλιζε στο μονοθέσιο την άριστη πρόσφυση στις στροφές και με την αύξηση της αρνητικής άνωσης ελαττωνόταν η αντίστασή του στον αέρα. Το κιβώτιο ταχυτήτων ανακαινίστηκε εξωτερικά και τοποθετήθηκε κάθετο εσωτερικό αμορτισέρ για τις πίσω αναρτήσεις. Οι διαστάσεις του V8 Cosworth ήταν ιδανικές στο να κτισθούν γύρω του όλες αυτές οι καινοτομίες και το πρώτο αυτοκίνητο-πτέρυγα (wing-car) ήταν πλέον πραγματικότητα.



Διαλύοντας τον ανταγωνισμό
Δοκιμάζοντας τη βολίδα τους οι άνθρωποι της Lotus αντιλήφθηκαν εν μέρει πως δημιουργούσαν νέα δεδομένα στη φιλοσοφία κατασκευής των μονοθεσίων της F1. Το μονοθέσιο εμφανίστηκε για πρώτη φορά εκείνη τη χρονιά στο Βελγικό Grand Prix και νίκησε στα χέρια του Mario Αndretti. Σύντομα όλοι αντιλήφθηκαν πως εκείνος και ο Ronnie Peterson θα είχαν το λόγο σε όλες τις πίστες, με τα πλεονεκτήματα που τους εξασφάλιζε η αεροδυναμική «79». Kαι πράγματι έτσι συνέβη, μόνο που ο θεαματικός Σουηδός έχασε τη ζωή του σε μια άτυχη στιγμή στη Μonza, κλείνοντας για τη Lotus τον κύκλο των θανάτων. Την ίδια ημέρα ο Αndretti κατακτούσε το παγκόσμιο πρωτάθλημα οδηγών, δικαιώνοντας την καθαρή του οδήγηση και την πρωτοκαθεδρία στην ομάδα. Για τη βρετανική εταιρεία δεν επρόκειτο να ακολουθήσει άλλος τίτλος, αφού εκείνος που κατακτήθηκε από το cockpit των «79» έμελλε να είναι ο τελευταίος. Η επανάσταση ήταν σύντομη, ολοκληρώθηκε όμως με επιτυχία.

Τέλος εποχής...
Το 1979 ο Colin Chapman δεν μπόρεσε να αιφνιδιάσει κανέναν, καθώς σχεδόν όλοι οι κατασκευαστές τον αντέγραψαν εξαφανίζοντας το πλεονέκτημά του, ενώ η Lotus «80» δεν αποδείχθηκε άξιος αντικαταστάτης. To αφεντικό της θρυλικής βρετανικής εταιρείας στα λίγα ακόμη χρόνια που του έμεναν να ζήσει, έλεγε στους φίλους του πως εκείνο το αυτοκίνητο του έδωσε την ευκαιρία να αναπολήσει την εποχή του αξέχαστου Jim Clark.

Σήμερα που η Lotus δεν υπάρχει πια στις εκκινήσεις των GP, κανείς δεν μπορεί να πει πως δε θυμάται ακόμη τα «χρυσόμαυρα βέλη» με τα χρώματα της John Player Special να νικούν.

ΝΙΚΕΣ
1978 Bελγικό GP (Mario Andretti, 79/2)
1978 Ισπανικό GP (Mario Andretti, 79/3)
1978 Γαλλικό GP (Mario Andretti, 79/3)
1978 Γερμανικό GP (Mario Andretti, 79/3)
1978 Aυστριακό GP (Ronnie Peterson, 79/2)
1978 Ολλανδικό GP (Mario Andretti, 79/4)

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ
Εκκινήσεις 26, νίκες 6, pole-positions 10, ταχύτεροι γύροι 5, βαθμοί 112
Τίτλοι Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών 1978

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Kινητήρας: Ford Cosworth DFV 90º V8
Βάρος κινητήρα: 147 κιλά
Κυβισμός: 2.993 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 85.7 mm x 64.8 mm
Σχέση συμπίεσης: 11.5:1
Ισχύς: 480 ίπποι στις 10.600 σ.α.λ.
Ροπή: 35,9 χλγμ. στις 8.500 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 5 σχέσεων Hewland FGA 400
Μήκος: 4.420 χλστ.
Πλάτος: 2.146 χλστ.
Ύψος: 965 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.743 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.730 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.630 χλστ.
Βάρος: 610 κιλά
Μονάδες παραγωγής: 5

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Lotus, Ford