Carhistory.gr Logo
  » sportscars » Lotus Elite
Lotus Elite
sportscars
Ένα όνομα που ακόμη κοσμεί την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία και που σαφώς αξίζει τον κόπο να γυρίσουμε το χρόνο πίσω και να μιλήσουμε για τις πρώτη γενιά του…

Όπως ο Enzo Ferrari, έτσι και ο ιδιοκτήτης της Lotus Colin Chapman ανίχνευσε κάποια στιγμή την ανάγκη της ανάπτυξης ορισμένων εξειδικευμένων μοντέλων παραγωγής, η πώληση των οποίων θα του επέτρεπε να εξασφαλίζει τα απαραίτητα κεφάλαια για τη συμμετοχή της εταιρείας του στους αγώνες. Μόνο που ο Βρετανός είχε εντελώς διαφορετική κοσμοθεωρία από τον Ιταλό, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει διαφορετικούς δρόμους από εκείνον στο σχεδιασμό και την υλοποίησή τους. Ο «Γέρος» του Μaranello πίστευε ακράδαντα στους μεγάλου κυβισμού 8κύλινδρους και 12κύλινδρους κινητήρες, τονίζοντας μάλιστα πως απαγορεύεται να κατασκευαστεί μια Ferrari, δίχως ένα ανάλογο μηχανικό σύνολο που να εξασφαλίζει απόλυτες επιδόσεις. Για τον Colin όμως ίσχυαν άλλα πράγματα, καθώς ισχυριζόταν ότι με ένα ελαφρύ πλαίσιο και μικρού κυβισμού κινητήρες, μπορείς να κτίσεις ένα πολύ ευχάριστο στην οδήγησή του σπορ αυτοκίνητο, χωρίς να είναι απαραίτητες οι εξωφρενικές τελικές ταχύτητες και οι ακραίες επιταχύνσεις. Στο τέλος, η ιστορία απέδειξε πως και οι δύο είχαν δίκιο…

Super Seven…
Τη χρονιά που παρουσιάστηκε η πρώτη «Elite», το 1957, η Lotus αριθμούσε ήδη μια δεκαετία επιτυχημένης δραστηριότητας στην Αυτοκίνηση. Την εποχή εκείνη ήταν μάλιστα έτοιμη να εισβάλλει στον κόσμο της Formula 1, από τον οποίο μόνο οφέλη θα μπορούσε να αποκομίσει. Ήδη τότε υπήρχε σε περιορισμένη παραγωγή το «Super Seven», η απόλυτη «παιχνιδομηχανή» της δεκαετίας του ’50. «Αll-time-classic» στις ημέρες μας και ακόμη στην παραγωγή μέσω της Caterham, μπορεί να ασκούσε μεγάλη γοητεία στους εραστές της οδήγησης, πλην όμως δε μπορούσε να θεωρηθεί αυτοκίνητο με την ορθολογική έννοια. Αυτήν ακριβώς την ανάγκη ήρθαν να καλύψουν τα τρία πρώτα σπορ μοντέλα της βρετανικής εταιρείας, τα οποία τη χαρακτήρισαν εξωαγωνιστικά για τα επόμενα είκοσι χρόνια.

Elite
Το ελαφρύ διθέσιο coupe, γνωστό και ως «Type 14» στο επίσημο γενεαλογικό δένδρο της Lotus, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό στο Σαλόνι του Εarls Court στο Λονδίνο το 1957. Είχε αυτοφερόμενο πλαίσιο και αμάξωμα κατασκευασμένο από ενισχυμένο πλαστικό υλικό. Υπήρξαν κάποια προβλήματα στην αρχική ανάπτυξή του, τα οποία λύθηκαν χάρις στην παρέμβαση της «Bristol Aerospace Company», ενώ τα πρώτα 250 αμαξώματα ολοκληρώθηκαν από την εταιρεία «Maximar Mouldings», η οποία είχε την έδρα της στην κομητεία του Sussex. Για το μηχανικό σύνολο που την κινούσε ο Τσάπμαν απευθύνθηκε στην Coventry-Climax, που την εμπιστευόταν απόλυτα λόγω της επιτυχημένης συνεργασίας που είχε με αυτή στους αγώνες. Ο αλουμινένιος 4κύλινδρος σε σειρά «FWE» ήταν ό,τι καλύτερο για το αυτοκίνητο, που διέθετε ανεξάρτητες αναρτήσεις σε όλους τους τροχούς. Από αγωνιστικής πλευράς, οι «αθλητικές» εκδόσεις του δίθυρου coupe κέρδισαν έξι φορές την κλάση τους στις «24 ώρες» του Μαν, ενώ το 1960 ένας από τους οδηγούς που την προτίμησαν κέρδισε το πρωτάθλημα GT της Αυστραλίας. Ένα χρόνο αργότερα ο Ντέιβιντ Χομπς, με ένα δικής του επινόησης αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων των τεσσάρων σχέσεων, νίκησε 15 αγώνες σε 18 εκκινήσεις. Στα έξι χρόνια της σταδιοδρομίας της η «Εlite» κατασκευάστηκε σε αρκετές ακόμη διαφορετικές, πλην όμως ολιγάριθμες εκδόσεις, από τις οποίες η ισχυρότερη ανερχόταν στους 105 ίππους. Σε ό,τι αφορά στα οικονομικά οφέλη της Lotus από αυτήν, το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο: Tο κόστος του αμαξώματος ήταν μεγάλο και δημιουργούσε ζημία, ενώ παρατηρήθηκαν και αρκετά προβλήματα ρωγμών, εξαιτίας των ιδιαιτεροτήτων του υλικού κατασκευής του. Οι παραπάνω λόγοι ήταν αυτοί που ανάγκασαν τον Κόλιν να διακόψει την παραγωγή της, το 1963. Έντεκα χρόνια αργότερα η ονομασία «Εlite» επέστρεψε στη γκάμα της Lotus, σε ένα διαφορετικής φιλοσοφίας τετραθέσιο σπορ μοντέλο.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

LOTUS ELITE STANDARD (1957)
Body design: Colin Chapman, Frank Costin
Κινητήρας: Coventry-Climax FWE 4κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 1.216 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 76.2 mm x 66.6 mm
Σχέση συμπίεσης: 10:1
Καρμπιρατέρ: 2 SU H4
Μέγιστη ισχύς: 81 ίπποι στις 6.100 σ.α.λ.
Μέγιστη ροπή: 10,6 χλγμ. στις 3.750 σ.α.λ.
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων BMC
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Ανώτατη ταχύτητα: 185 χλμ/ώρα
0-100 χλμ/ώρα: 10,7 δλ.
Μήκος: 3.810 χλστ.
Πλάτος: 1.470 χλστ.
Ύψος: 1.170 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.193 χλστ.
Mετατρόχιο πίσω: 1.218 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.235 χλστ.
Βάρος: 673 κιλά
Μονάδες παραγωγής: 1.050
Περίοδος παραγωγής: 1957-1963

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Lotus, Newspress.co.uk, Bob Challman