Carhistory.gr Logo
  » sportscars » Maserati A6GCS
Maserati A6GCS
sportscars

Σχεδιασμένο από τον Pininfarina, αυτό το δίλιτρο coupe με τις αγωνιστικές ρίζες, ήταν ένα από τα πιο όμορφα αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν από την Maserati στην εκατοντάχρονη ιστορία της.

Το 1946 η ιταλική Τρίαινα, έχοντας ήδη πίσω της είκοσι χρόνια σπουδαίων αγωνιστικών επιτυχιών, αποφάσισε να προχωρήσει στην παραγωγή μιας ολιγάριθμης σειράς sport μοντέλων που να απευθύνονται σε πλούσιους λάτρες της οδήγησης. Η αρχή έγινε την ίδια χρονιά με το Α6 των 1.5 λίτρων, το οποίο αναβαθμίστηκε σημαντικά το 1950, καθώς η χωρητικότητα του κινητήρα του ανέβηκε στα δύο λίτρα. Το μηχανικό σύνολο που έδινε ζωή σε εκείνα τα δύο αξιοζήλευτα από κάθε πλευρά αυτοκίνητα δεν ήταν άλλο από το εξακύλινδρο σε σειρά, με αρχική αποστολή τους αγώνες της κατηγορίας F2, που χρησιμοποίησε με επιτυχία το εργοστάσιο έως τα τέλη σχεδόν της δεκαετίας του '50. Μάλιστα, ήταν το τελευταίο που είχαν σχεδιάσει οι αδελφοί Maserati, προτού να αποχωρήσουν από την εταιρεία που εκείνοι ίδρυσαν. Το 1952 εγκρίθηκε από την τότε διοίκηση η παρουσίαση μιας berlinetta, που σχεδιαστικά θα βάδιζε στα γνώριμα μονοπάτια του Α6 και θα βασιζόταν σε ένα πλαίσιο αγωνιστικού τύπου, που είχε κατασκευάσει η Gilco εκ μέρους της Maserati και προοριζόταν για αναμετρήσεις τύπου Mille Miglia. Για το λόγο αυτό ζητήθηκε η συνδρομή του studio Pininfarina, αλλά όμως όχι απευθείας, εξαιτίας των αυστηρών περιορισμών που είχε επιβάλλει στην σπουδαία carrozzeria η συνεργασία της με τη Scuderia Ferrari. Τη διεκπεραίωση της παραγγελίας ανέλαβε ο έμπορος από τη Ρώμη Giuglielmo Dei, στον οποίο εστάλησαν έξι σασί, για να ολοκληρωθούν τελικά ύστερα από τις διαμαρτυρίες του Enzo μόνο τα τέσσερα. Ένα αυτοκίνητο αυτού του τύπου εμφανίστηκε δημόσια στο Σαλόνι του Τορίνο το 1952, ενώ ένα ακόμη, πατώντας σε αλουμινένιους τροχούς 16 ιντσών της Borrani και δίχρωμο, παρουσιάστηκε στη διεθνή έκθεση του Παρισιού.

Τι απέγιναν...
Από τα τέσσερα αυτοκίνητα της συνολικής παραγωγής, τα δύο (με αριθμούς πλαισίου 2057και 2060) επανασχεδιάστηκαν από τον Fiandri και απέκτησαν ανοικτό αμάξωμα (spyder). To 2057 ήταν αυτό που εκτέθηκε στο Τορίνο, λαμβάνοντας δύο χρόνια αργότερα μέρος στο Mille Miglia με οδηγό τον Pietro Palmieri. Το 2060 κατασκευάστηκε το 1954 σε κόκκινο χρώμα και συμμετείχε με τη σειρά του σε αγώνες, υπό την ευθύνη της Scuderia Centro Sud. Το 2002, πουλήθηκε σε δημοπρασία στην τιμή των 950.000 δολαρίων. Το 2056 δεν είχε άστρο στο ξεκίνημα της σταδιοδρομίας του, καθώς στον Γύρο της Σικελίας του 1954 ενεπλάκη σε ατύχημα με οδηγό τον Garvina, το οποίο κόστισε τη ζωή στον συνοδηγό του. Ύστερα από δεκαετίες στη λήθη, ανακατασκευάστηκε από την Carrozzeria Campana το 1991 και επτά χρόνια αργότερα βρήκε τη θέση του στο Μουσείο της Maserati. Το 2059 είναι η berlinetta που έκλεψε τις εντυπώσεις στο Παρίσι το 1954, της οποίας ιδιοκτήτης την επόμενη χρονιά έγινε ο κόμης Alberto Magi Diligenti από τη Φλωρεντία. Πολύ καιρό αργότερα ανακαλύφθηκε από τον Stan Novak στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και πουλήθηκε σε δημοπρασία αντί 3,2 εκατομμυρίων δολαρίων. Στην περίπτωσή της, οι αριθμοί μας είπαν την αλήθεια, καθώς μοντέλα σαν την A6GCS αποτελούν τον διακαή πόθο κάθε ξεχωριστού συλλέκτη.


ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

MASERATI A6GCS BERLINETTA
Βοdy design: Studio Pininfarina
Kινητήρας: 6κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 1.986 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 76.5 mm x 72 mm
Σχέση συμπίεσης: 8.8:1
Καρμπιρατέρ: 3 Weber 40 DCO3
Ισχύς: 170 ίπποι στις 7.300 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 235 χλμ/ώρα
Μήκος: 3.880 χλστ.
Πλάτος: 1.570 χλστ.
Ύψος
: 1.150 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.310 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.335 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.220 χλστ.
Φρένα εμπρός: Ταμπούρα
Φρένα πίσω
: Ταμπούρα
Ελαστικά εμπρός: Pirelli 6.00 x 16
E
λαστικά πίσω: Pirelli 6.00 x 16
Χωρητικότητα ρεζερβουάρ: 125 λίτρα
Βάρος: 900 κιλά
Περίοδος παραγωγής: 1953-1955
Μονάδες παραγωγής: 4

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Maserati