Carhistory.gr Logo
  » product » 1951-2000 » Mercedes 280 SE 3.5
Mercedes 280 SE 3.5
1951-2000
Οι«W111/112» που παρήγαγε η Mercedes από το 1959 έως το 1971, υπήρξαν τα πιο αντιπροσωπευτικά μοντέλα της, τη δεκαετία του '60. Κορυφαία στη γκάμα των coupe εκδόσεων ήταν η 8κύλινδρη «280 SE», που αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα αυτής της τόσο ξεχωριστής σειράς.   

Κάποτε, όσο λιγότερο έβλεπες κάποιο από τα εντυπωσιακά μοντέλα των ημερών, τόσο περισσότερο συγκρατούσες την εικόνα του με κάθε λεπτομέρεια και καθαρότητα. Ήταν αδύνατο να «ξεφύγουν» από την ερευνητική ματιά μας οι Porsche, oι Μercedes, oι Ferrari, oι Μaserati, οι Lamborghini κι ό,τι άλλο αντιπροσώπευε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 τη δύναμη, την άνεση, τη χλιδή και την ομορφιά σε τέσσερις τροχούς.



Ονειρευόμασταν τότε -με όλη την παιδική αφέλεια που είχαμε δικαίωμα να χρησιμοποιήσουμε- ένα μέλλον λαμπερό για μας με καλή «δική» μας δουλειά, χρήματα, vυχτερινές διασκεδάσεις και καλοραμμένα κοστούμια στους γνωστότερους οίκους μόδας των Αθηνών και των Παρισίων. Κι ως γοητευτική ολοκλήρωση των προσδοκιών μας, να σταματάμε με καμάρι την επίσης «δική» μας Mercedes, αφού φθάσουμε στην πολυτελή είσοδο μιας αίθουσας χορού, κι ύστερα να κατεβαίνουμε για να ανοίξουμε την πόρτα στην εντυπωσιακή μας ντάμα.



Κι εκείνη, να διαβαίνει το κατώφλι του αυτοκινήτου όλο χάρη, δίνοντάς μας με κομψότητα κι εμπιστοσύνη το εύθραυστο γαντοφορεμένο χέρι της. Ενίοτε, μπορεί στο δεξί κάθισμα να φανταζόμασταν την Κατρίν Ντενέβ ή την Μπριζίτ Μπαρντό, ίσως και την Μιρέιγ Νταρκ, καθώς εκείνες τότε μαζί με μερικές ακόμη «θεές» ήταν τα σύμβολα της θηλυκότητας. Μεγαλώνοντας καταλάβαμε ότι οι παιδικές μας προσδοκίες δεν περιείχαν δα και το νόημα της ζωής, καθώς ευτυχισμένος ή όχι μπορεί να είναι κανείς και με λιγότερα ή περισσότερα «αποκτήματα». Μάθαμε επίσης πως «θεές» υπάρχουν πάντα, έστω και πιο πρόχειρα ντυμένες, και πως και εκείνες ταλαιπωρούνται από την φθορά της καθημερινότητας. Στα σαράντα και πλέον χρόνια που έχουν περάσει, το μόνο που δεν φαίνεται να έχει αλλάξει, είναι η ανάμνηση των αθώων παιδικών ονείρων μας, κάθε φορά που αντικρίζουμε μια Mercedes εκείνης της γενιάς.


Ονειρευόμασταν τότε -με όλη την παιδική αφέλεια που είχαμε δικαίωμα να χρησιμοποιήσουμε- ένα μέλλον λαμπερό για μας με καλή «δική» μας δουλειά, χρήματα, vυχτερινές διασκεδάσεις και καλοραμμένα κοστούμια στους γνωστότερους οίκους μόδας των Αθηνών και των Παρισίων. Κι ως γοητευτική ολοκλήρωση των προσδοκιών μας, να σταματάμε με καμάρι την επίσης «δική» μας Mercedes, αφού φθάσουμε στην πολυτελή είσοδο μιας αίθουσας χορού, κι ύστερα να κατεβαίνουμε για να ανοίξουμε την πόρτα στην εντυπωσιακή μας ντάμα. Κι εκείνη, να διαβαίνει το κατώφλι του αυτοκινήτου όλο χάρη, δίνοντάς μας με κομψότητα κι εμπιστοσύνη το εύθραυστο γαντοφορεμένο χέρι της. Ενίοτε, μπορεί στο δεξί κάθισμα να φανταζόμασταν την Κατρίν Ντενέβ ή την Μπριζίτ Μπαρντό, ίσως και την Μιρέιγ Νταρκ, καθώς εκείνες τότε μαζί με μερικές ακόμη «θεές» ήταν τα σύμβολα της θηλυκότητας. Μεγαλώνοντας καταλάβαμε ότι οι παιδικές μας προσδοκίες δεν περιείχαν δα και το νόημα της ζωής, καθώς ευτυχισμένος ή όχι μπορεί να είναι κανείς και με λιγότερα ή περισσότερα «αποκτήματα». Μάθαμε επίσης πως «θεές» υπάρχουν πάντα, έστω και πιο πρόχειρα ντυμένες, και πως και εκείνες ταλαιπωρούνται από την φθορά της καθημερινότητας. Στα σαράντα και πλέον χρόνια που έχουν περάσει, το μόνο που δεν φαίνεται να έχει αλλάξει, είναι η ανάμνηση των αθώων παιδικών ονείρων μας, κάθε φορά που αντικρίζουμε μια Mercedes εκείνης της γενιάς.   

Ανατομία…

Δεν είναι εύκολο να απαντήσει κανείς τι είναι πιο όμορφο σε αυτό το αυτοκίνητο, αφού όλα επάνω του είναι ελκυστικά και προσεγμένα: Το πολυτελές ταμπλό και το «αριστοκρατικό» λεπτό τιμόνι, η μάσκα με τα ευμεγέθη ζεύγη φώτων, το χαρακτηριστικό ψυγείο της Mercedes. Η συνολική εικόνα γίνεται ακόμη πιο αντιπροσωπευτική, παρατηρώντας τους μεγάλους προφυλακτήρες και διαπιστώνοντας πόσο στολίζουν το αυτοκίνητο, παρά την επίσης εκτεταμένη χρήση χρωμιωμένων τμημάτων στους θόλους των τροχών και στους μαρσπιέδες. Η μοναδικότητα στο σύνολο είναι εξασφαλισμένη κι ας έχει το μοντέλο στοιχεία που συναντώνται σε κάθε Μercedes, εκείνης της κατά τα άλλα «ψυχροπολεμικής» εποχής. Ίσως αυτό να είναι το ισχυρότερο από τα χαρίσματα του μεγάλου σχεδιαστή Paul Bracq, καθώς εκείνος ήταν που εμπνεύστηκε τα θαυμάσια «αντανακλαστικά» αυτής της έκδοσης, όταν το 1965 έδωσε «ζωή» στις σειρές «250 S» και «280 SE», των οποίων «τέκνο» είναι αυτό το coupe αυτοκίνητο του 1971.

Eξαιτίας των ιδιαιτεροτήτων της αμερικανικής αγοράς, της σημαντικότερης ίσως στον κόσμο για την εμπορική σταδιοδρομία όλων των Mercedes, το μοντέλο άφηνε στη γηραιά ήπειρο τα μεγάλα «όρθια» κρύσταλλα που κάλυπταν τα φωτιστικά του σώματα και ταξίδευε για την άλλη πλευρά του Ατλαντικού εφοδιασμένο με μικρότερα, στρογγυλού σχήματος. Αυτό που βέβαια δεν άλλαζε σε καμιά από τις ηπείρους ήταν η ανάρτησή του, η οποία εμπρός αποτελούνταν από διπλά ψαλίδια, αερανάρτηση, ελικοειδή ελατήρια και αντιστρεπτική δοκό, ενώ πίσω διέθετε αιωρούμενους βραχίονες, αερανάρτηση, ελικοειδή ελατήρια, αντιστρεπτική δοκό και σύστημα διατήρησης σταθερής απόστασης από το έδαφος.

Η ιστορία ενός αστεριού…

H Mercedes «280 SE 3.5» ήταν, το Μάρτιο του 1971, η τελευταία έκδοση της σειράς με την κωδική ονομασία «W111». Οι «280 SE» που είχαν κυκλοφορήσει πριν από εκείνη εξοπλίζονταν με τον 6κύλινδρο κινητήρα των 2.8 λίτρων, ενώ το αντικείμενο του «πόθου» μας είναι 8κύλινδρο και με χωρητικότητα κινητήρα 3.500 κ.εκ. Με λιγότερο και πιο διακριτικό «fintail design» («Heckflosse» στα γερμανικά) σε σχέση με τις 4θυρες αδελφές τους, οι coupe και cabriο εκδόσεις «SE» της δεκαετίας του ’60, πάντοτε δια χειρός Paul Bracq, ήταν ίσως οι δημοφιλέστερες και πιο ελκυστικές μεταπολεμικές Mercedes. Συμβολή στην ολοκλήρωσή τους είχε βέβαια και ο περίφημος Fritz Nallinger, ο άνθρωπος που λίγα χρόνια πριν μεγαλουργούσε σχεδιάζοντας τις δεσμοδρομικές βαλβίδες για τους κινητήρες των Μercedes της Formula 1. Oι πρώτες σχεδιαστικές μελέτες αυτών των αυτοκινήτων είχαν εκπονηθεί ήδη από το 1957, με τη φιλοδοξία να κερδίσουν φίλους και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, κάτι που ήταν αδύνατο να μη συμβεί, έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Η αρχή για τις coupe και cabriolet εκδόσεις έγινε με τις πανέμορφες 220 SE των 2.2 λίτρων του 1961. Τέσσερα χρόνια αργότερα εμφανίστηκαν οι «250 SE», τις οποίες γρήγορα συνόδευσαν στην παραγωγή οι «280 SE» και οι «300 SE», εφοδιασμένες με τους 6κύλινδρους κινητήρες των 2.5 και 2.8 λίτρων. Η διακεκριμένη σειρά, στα 12 χρόνια που έμεινε στη γκάμα του γερμανικού «αστεριού», αρίθμησε συνολικά 380.682 μονάδες παραγωγής. Από αυτές, οι 344.751 ήταν 4θυρες και οι 35.931 δίθυρες. Στις τελευταίες συμπεριλαμβάνεται και η «280 SE 3.5», της οποίας οι coupe εκδόσεις ανήλθαν σε 3.270 μονάδες και οι cabriolet σε 1.232. Mπορεί η εποχή των υπέροχων αυτών αυτοκινήτων να τελείωσε το 1972, με την έλευση της νέας σειράς «S–Class», όμως το «άρωμά» τους διατηρείται ως τις μέρες μας.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

MERCEDES 280 SE 3.5 (1971)
Κινητήρας: «Μ116» V8 90o
Κυβισμός: 3.499 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 92 mm x 65.8 mm
Σχέση συμπίεσης: 9.5:1
Μέγιστη ισχύς: 200 ίπποι στις 5.800 σ.α.λ.
Μέγιστη ροπή: 29,1 χλγμ. στις 4.000 σ.α.λ.
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Ανώτατη ταχύτητα: 210 χλμ/ώρα
0-100 χλμ./ώρα: 9,5 δλ.
Μήκος: 5.000 χλστ.
Πλάτος: 1.810 χλστ.
Ύψος: 1.440 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.850 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.482 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.485 χλστ.
Βάρος: 1.730 κιλά
Μονάδες παραγωγής: 3.270
Περίοδος παραγωγής: 1971-1972

carhistory

Photos: Mercedes-Benz