Carhistory.gr Logo
  » motorbikes » Moto Guzzi 850 Le Mans
Moto Guzzi 850 Le Mans
motorbikes

«Γιατί, Le Mans
Επειδή η 850 συνδύαζε την υψηλή ταχύτητα με τις μεγάλες αποστάσεις και σε κανένα άλλο μέρος στον κόσμο αυτές οι δύο έννοιες δεν είναι τόσο δεμένες μεταξύ τους.

Η ιταλική εταιρεία, συμμετέχοντας το 1971 στο 24ωρο «Bol d’Or» που έλαβε χώρα στη θρυλική πίστα, ανέβηκε τρίτη στο βάθρο των νικητών, έχοντας προηγηθεί για 10 ώρες. Τον επόμενο χρόνο δύο Moto Guzzi ήταν επικεφαλής για 15 ώρες, ώσπου μια πτώση σε λάδια και μια αλλαγή κιβωτίου να υποχρεώσει την πρώτη σε εγκατάλειψη και τη δεύτερη σε υποχώρηση στην τέταρτη θέση της κατάταξης. H καλή μαρτυρία για τη χρήση του ονόματος Le Mans ήταν λοιπόν δεδομένη, ύστερα από αυτές τις εμφανίσεις, για τις οποίες υπεύθυνη ήταν η V7 Sport των 750 κ.εκ. Η μοτοσικλέτα αυτή, στα αρχικά της βήματα ως πρωτότυπο, είχε την τύχη να δεχθεί τις περιποιήσεις του μηχανικού αγώνων Lino Tonti και στη συνέχεια να παραδοθεί σε μια ικανότατη ομάδα αναβατών, που την οδήγησαν σε σημαντικές επιτυχίες. Ως μοντέλο παραγωγής η V7 Sport των 52 ίππων παρέμεινε στην γκάμα της Moto Guzzi σε τρείς εκδόσεις (V7 Sport, V7 750S, V7 750 S3) μέχρι το 1975. Η πρώτη εμφάνιση του κινητήρα της V7 με αυξημένο κυβισμό μας πηγαίνει πίσω στο 1971, όπου τοποθετήθηκε σε πρωτότυπο που έλαβε μέρος σε ένα διαγωνισμό. Η πρώτη μοτοσικλέτα παραγωγής που διέθετε τον κινητήρα των 850 κ.εκ. ήταν η τουριστικού χαρακτήρα 850 GT του 1972. Τρία χρόνια αργότερα παρουσιάστηκε ο διάδοχος της V7 Sport, που θα μπορούσε να αξιοποιήσει κατάλληλα το αυξημένου κυβισμού μηχανικό σύνολο, έχοντας και τη φιλοδοξία να επεκτείνει περαιτέρω την καλή φήμη της εταιρείας: Ήταν η 850 Le Mans...

 

850 Le Mans Mark I

Με πιο επιθετική εμφάνιση σε σύγκριση με την V7 Sport, η 850 Le Mans Mark I παρουσιάστηκε αρχικά σε έκδοση cafe racer. Οι 71 ίπποι της, 19 περισσότεροι από της προκατόχου της, προέκυψαν από την αύξηση του κυβισμού σε συνάρτηση με την αύξηση της σχέσης συμπίεσης και την τοποθέτηση μεγαλύτερων καρμπιρατέρ (Dell’ Orto PHF των 36 χιλιοστών, αντί των VHB 30 της V7 Sport). Οι κύλινδροι απέκτησαν νέα χιτώνια από χυτοσίδηρο, ενώ εγκαταλείφτηκε η επίστρωση χρωμίου σε αυτούς, που είχε δημιουργήσει κάποια προβλήματα στην V7 Sport. Στην εξωτερική όψη της θετικό ρόλο έπαιζαν το μικρό φαίρινγκ, η κατασκευασμένη από αφρώδες υλικό σέλα και οι μαύρου χρώματος εξατμίσεις με τις ανασηκωμένες απολήξεις. Συνήθως ήταν βαμμένη κόκκινη σε συνδυασμό με μαύρο ματ, κυκλοφόρησε όμως και σε μπλε με μαύρο, ενώ υπήρξε και λευκή σε ελάχιστες μονάδες. Η Mark I κατασκευάστηκε σε δύο σειρές παραγωγής, οι οποίες είχαν μεταξύ τους μερικές διαφορές. Η πιο χαρακτηριστική από αυτές αφορά στο πίσω φανάρι και στο πίσω φτερό, που ήταν αλλιώτικα στη Series 1 σε σχέση με τη Series 2. Στη δεύτερη σειρά αντικαταστάθηκαν οι βάσεις των εμπρός φλας με άλλες, μεγάλωσε η σέλα και έγινε πιο άνετη στη χρήση από δύο άτομα, τοποθετήθηκε μερικός χιλιομετρητής και το πηρούνι βάφτηκε μαύρο στο κάτω μέρος του.


850 Le Mans Mark II

Η δεύτερη γενιά της 850 Le Mans παρουσιάστηκε το 1978, με την εξωτερική της εμφάνιση να έχει διαφορές από την προκάτοχό της. Αυτές εντοπίζονταν στο πλευρικό κάλυμα του κινητήρα (ίδιο με εκείνο της 1000 SP), στη μεγάλη μάσκα που ενσωμάτωνε το τετράγωνο φανάρι και τα φλας, αλλά και στο φαίρινγκ που είχε εξελιχθεί περαιτέρω στην αεροδυναμική σήραγγα της Moto Guzzi. Παρεμβάσεις υπήρξαν και στις δαγκάνες των φρένων, που μεταφέρθηκαν πίσω από τα καλάμια, ενώ στο πηρούνι προστέθηκε εξελιγμένη ανάρτηση με υποβοήθηση αέρα. Από κάποιο σημείο της παραγωγής της και μετά απέκτησε νέα επίστρωση στους κυλίνδρους με Nigusil (ευρεσιτεχνία της εταιρείας από τα ακρωνύμια των λέξεων Nickel, Guzzi, Silicon), για τη μείωση του συντελεστή τριβής. Ο κινητήρας της Mark II ήταν περισσότερο ελαστικός, καθώς στο μοντέλο που διαδέχθηκε είχε παρατηρηθεί μια υστέρηση στις χαμηλές στροφές, που υποχρέωνε τον αναβάτη σε συχνές αλλαγές σχέσης ταχυτήτων. Το συνολικό βάρος της μοτοσικλέτας αυξήθηκε κατά 20 περίπου κιλά, ενώ 353 μονάδες αυτού του τύπου κατασκευάστηκαν για την αμερικανική αγορά, με μηχανικό σύνολο 1.000 κ.εκ.

850 Le Mans Mark IIΙ

Η τρίτη γενιά της 850 Le Mans παρουσιάστηκε το 1981, με 80 αλλαγές στα σημεία. Από πλευράς εξωτερικής εμφάνισης ξεχωρίζει από την αφαίρεση του φαίρινγκ του κινητήρα και από τη νέα μάσκα, που ήταν πλέον περισσότερο διακριτική. Διαφορές υπήρχαν και στο μειωμένου θορύβου μηχανικό σύνολο της μοτοσικλέτας, που υιοθέτησε νέα αντιρυπαντική τεχνολογία, συμβατή με τους κανονισμούς στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Επίσης, ο κινητήρας έφερε νέα κεφαλή και κυλίνδρους, ενώ διέθετε τετραγωνισμένα πτερύγια ψύξης. Όσο για την ισχύ του, αυξήθηκε από τους 71 στους 74 ίππους. Παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν και στο πλαίσιο, όπου το μακρύτερο ψαλίδι της πίσω ανάρτησης οδήγησε σε αύξηση του μεταξονίου κατά 35 χιλιοστά. Η τελευταία αλλαγή έγινε για να φορτιστεί η μοτοσικλέτα περισσότερο στο εμπρός μέρος της, καθώς είχε παρατηρηθεί πως οι προηγούμενες γενιές ελάφρωναν υπέρ του δέοντος όταν βρίσκονταν με πολλά χιλιόμετρα στο κοντέρ.

1000 Le Mans Μark IV

Η τελευταία Le Mans προέκυψε στη διεθνή έκθεση μοτοσικλέτας της Κολωνίας το 1984, με τον κυβισμό του κινητήρα της αυξημένο πια στα 949 κ.εκ. Αυτό έγινε με την υιοθέτηση νέας διαμέτρου, μεγαλωμένης στα 88 χιλιοστά, η οποία συνδυάστηκε με την υπάρχουσα διαδρομή των 78 χιλιοστών. Η σχέση συμπίεσης έφθασε στο 10:1, με την τροφοδοσία να διεξάγεται μέσω δύο καρμπιρατέρ της Dell’ Orto των 40 χιλιοστών. Αυτά όλα βέβαια αύξησαν και την ισχύ στους 81 ίππους στις 7.500 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα σκαρφάλωσε στα 220 χιλιόμετρα την ώρα. Η εξωτερική εμφάνιση της 1000 Le Mans χαρακτηριζόταν από ενιαία πλαϊνά καλύμματα στο πίσω μέρος και από ένα καινούργιο spoiler κάτω από το κάρτερ. Κυρίαρχος χρωματικός συνδυασμός ήταν το κόκκινο, με μαύρες εξατμίσεις. Στην επετειακή για τα 20 χρόνια του V κινητήρα 1000 SE που παρουσιάστηκε το 1986, η σέλα και οι τροχοί ήταν κόκκινοι, ενώ στο πλαίσιο υπήρχε και άσπρο χρώμα. Η σειρά των 1000 Le Mans ανανεώθηκε τον επόμενο χρόνο, υφιστάμενη διάφορες αλλαγές αισθητικού χαρακτήρα, ενώ ο εμπρός τροχός επανήλθε στη διάσταση των 18 ιντσών (είχε κατέβει στις 16). Το μοντέλο έμεινε στην παραγωγή μέχρι το 1993, ώσπου αντικαταστάθηκε από το 1100 Sport, συμπληρώνοντας για τη Le Mans 17 χρόνια επιτυχημένης εμπορικής σταδιοδρομίας.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

850 LE MANS MK I
Περίοδος παραγωγής: 1976-1978
Κινητήρας: V2 90o τετράχρονος αερόψυκτος
Κυβισμός: 844 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 83 mm x 78 mm
Σχέση συμπίεσης: 10.2:1
Καρμπιρατέρ: 2 x 36 mm Dell' Orto
Ισχύς: 71 ίπποι στις 6.700 σ.α.λ.
Ροπή: 8 χλγμ. στις 6.000 σ.α.λ.
Κιβώτιο ταχυτήτων: 5 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 202 χλμ./ώρα
Φρένα εμπρός: Δίσκοι 2 x 300 mm
Φρένα πίσω: Δίσκος 242 mm
Ελαστικό εμπρός: 4.10-18
Ελαστικό πίσω: 4.25-18
Χωρητικότητα ρεζερβουάρ: 22,5 λίτρα
Μήκος: 2.190 χλστ.
Πλάτος: 720 χλστ.
Μεταξόνιο: 1.470 χλστ.
Απόσταση από το έδαφος: 175 χλστ.
Βάρος: 210 κιλά

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας