Carhistory.gr Logo
  » motorbikes » Moto Guzzi Dondolino
Moto Guzzi Dondolino
motorbikes
Η «κουνιστή καρέκλα» που κέρδιζε μαραθώνιους μοτοσικλέτας και κατακτούσε πρωταθλήματα στα 500 κ.εκ...

Η πρώτη επιτυχημένη αγωνιστική μοτοσικλέτα της Moto Guzzi ήταν η «Condor», που έκανε την εμφάνισή της το 1938, περίπου ένα χρόνο πριν το ξεκίνημα του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Από αισθητικής πλευράς, η ταυτότητά της δεν ξέφευγε από τις γνωστές γραμμές της ιταλικής εταιρείας, ωστόσο τα νεωτεριστικά στοιχεία της ήταν αρκετά για την εποχή. Η τεχνογνωσία των αεροσκαφών είχε σημαντική συμβολή στην κατασκευή του σωληνωτού πλαισίου της, ενώ ο τετράχρονος μονοκύλινδρος κινητήρας της διέθετε κυλινδροκεφαλή από κράματα αλουμινίου και στροφαλοθάλαμο από μαγνήσιο. Ασφαλώς, ζύγιζε λιγότερο από τον προκάτοχό της, με αποτέλεσμα οι 28 ίπποι του μηχανικού συνόλου των 498 κυβικών εκατοστών να της επιτρέπει να ξεπερνά τα 160 χιλιόμετρα την ώρα σε τελική ταχύτητα. Παρά την αξιοπιστία της και το πλεονέκτημα που είχε στις μεγάλες αποστάσεις η σταδιοδρομία της «Condor» ήταν σύντομη, εξαιτίας της εμπλοκής της Ιταλίας στις μακροχρόνιες πολεμικές επιχειρήσεις. Όταν όλα αυτά τελείωσαν και η ειρήνη επέστρεψε στην Ευρώπη, η Moto Guzzi παρουσίασε μια νέα μοτοσικλέτα με αγωνιστικές ανησυχίες, η οποία δεν ήταν παρά η φυσική συνέχεια της «Κόνδωρ». 

  

To επόμενο βήμα
Οι κυριότερες διαφορές της «Dondolino» («κουνιστή καρέκλα» στα ιταλικά) από την «Condor» εστιάζονταν στον κατά πέντε περίπου ίππους ισχυρότερο κινητήρα, στο λιγότερο βάρος, καθώς και στα βελτιωμένα σε σχέση με το παρελθόν φρένα. Όσο για την μόνη ορατή εξωτερική αλλαγή, εντοπιζόταν στο φαρδύ πίσω φτερό, η παρουσία του οποίου αποσκοπούσε στην προστασία του αναβάτη από το πιτσίλισμα του νερού της βροχής, στη διάρκεια μιας μεγάλης κούρσας με άστατο καιρό. Το περιβάλλον που συνάντησε η «κουνιστή καρέκλα» της Moto Guzzi ήταν ευνοϊκό για το σκοπό της κατασκευής της, παρά την απογοητευτική εικόνα των κατεστραμμένων από τους βομβαρδισμούς και τις φονικές μάχες πόλεων και χωριών της Ιταλίας. Πλήθος κόσμου, πρόθυμου να επιστρέψει στην κανονική ζωή και στη διασκέδαση από τα δεινά που πολέμου, συγκεντρωνόταν στα παραθαλάσσια θέρετρα για να παρακολουθήσει μεταξύ άλλων και αυτοσχέδιους ή πρόχειρα οργανωμένους αγώνες μοτοσικλέτας.

Με πλούσιο palmares
Μια απλή κατασκευή με καλές επιδόσεις, μηχανική αντοχή, ευκολία συντήρησης και προσιτή τιμή όπως η «Dondolino» θα έβρισκε πρόσφορο έδαφος για να επικρατήσει σε αυτές τις συνθήκες, όπως και έγινε. Την χρονιά που ξεκίνησε τη δράση της (1946) η μοτοσικλέτα της Moto Guzzi κέρδισε το Ελβετικό και το Ισπανικό Grand Prix, καθώς και το Ιταλικό πρωτάθλημα της κατηγορίας της. Η κατάκτηση εγχώριων τίτλων συνεχίστηκε το 1948, το 1950, το 1951 και το 1954. Στην Γαλλία τα πράγματα πήγαν εξίσου καλά για την «κουνιστή καρέκλα» που από το 1947 είχε μεγαλύτερα εμπρός φρένα (260 χλστ.), με τέσσερα συνεχόμενα εθνικά πρωταθλήματα στα 500 κυβικά εκατοστά (1948, 1949, 1950, 1951), ενώ στην Ελβετία κατακτήθηκαν άλλα δύο (1950, 1951). Οι αναβάτες που τη χρησιμοποίησαν με μεγαλύτερη επιτυχία ήταν οι Enrico Lorenzetti, Bruno Ruffo, Ferdinand Balzarotti, Bruno Francisci, Libero Liberati και Guido Leoni. Παρά τη μεγάλη της επιτυχία στις πίστες, η «Dondolino» αναδείχθηκε πραγματικά ως μοτοσικλέτα σε εξαντλητικούς μαραθώνιους, όπως ο αγώνας από το Μιλάνο στο Τάραντο. Οι διαδρομές μεγάλων αποστάσεων ήταν εξαιρετικά δημοφιλείς στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, με την ακαμψία και την αξιοπιστία της να παίζει εκ των πραγμάτων πολύ σημαντικό ρόλο και να τη φέρνει στον τερματισμό ουκ ολίγες φορές μπροστά από ισχυρότερες και πιο φιλόδοξες μοτοσικλέτες. Είναι χαρακτηριστικό ότι συνέχισε να παίρνει τίτλους μέχρι και τρία χρόνια μετά τη λήξη της παραγωγής της (1951). Σχετικά με το πόσες «κουνιστές καρέκλες» κατασκευάστηκαν συνολικά οι γνώμες διαφέρουν, αφού ορισμένες πηγές αναφέρουν πως παρήχθησαν περίπου εκατό (προφανώς μαζί με κάποιες που κύλησαν για πρώτη φορά στους τροχούς τους ως «Κόνδωρ»), ενώ αλλού αναγράφεται πως δεν ήταν περισσότερες από εξήντα.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

MOTO GUZZI DONDOLINO
Kινητήρας: 4χρονος μονοκύλινδρος αερόψυκτος
Κυβισμός: 498 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 88 mm x 82 mm
Σχέση συμπίεσης: 8.5:1
Καρμπιρατέρ: Dell'Orto SSΜ 35 mm
Ισχύς: 33 ίπποι στις 5.500 σ.α.λ.
Τελική μετάδοση: αλυσίδα
Κιβώτιο ταχυτήτων: 4 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 177 χλμ./ώρα
Φρένα: ταμπούρα
Χωρητικότητα ρεζερβουάρ: 19 λίτρα
Βάρος: 127 κιλά
Περίοδος παραγωγής: 1946-1951
Μονάδες παραγωγής: 57

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Photos: anthonygodin.co.uk, coys.co.uk, cdn1.mecum.com, garlattimoto.com