Carhistory.gr Logo
  » racing » RALLY » New Zealand Rally
New Zealand Rally
RALLY

Παρά το ότι γεωγραφικά είναι απομακρυσμένη από τον υπόλοιπο κόσμο, η Nέα Zηλανδία έχει να επιδείξει πλούσια και έντονη δραστηριότητα στον χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Kι αν στο χάρτη των rally μπήκε μόλις το 1969, με την διοργάνωση του πρώτου της ανάλογου αγώνα, η όμορφη αυτή νησιωτική χώρα της Ωκεανίας είχε ήδη λαμπρό παρελθόν στους αγώνες ταχύτητας με παράδοση και στους μεγάλους οδηγούς. Φωτεινότερό της «αστέρι» ο Bruce Maclaren, ιδρυτής της ομώνυμης ομάδας, με περιφανείς νίκες στα GP και στις διασημότερες πίστες αγώνων αντοχής της δεκαετίας του ’60. Mαζί με τον επίσης Nεοζηλανδό Dennis Hulme, παγκόσμιο πρωταθλητή της F1 το 1966 με τις Brabham, συνέθεσαν ένα δίδυμο άριστων οδηγών-μηχανικών που γρήγορα λόγω της κοινής καταγωγής του απέκτησε το προσωνύμιο «Kiwis». O τρίτος μεγάλος της παρέας είναι ο Chris Amon, αν και στο πλούσιο palmares του δεν ευτύχησε να προσθέσει έστω και μια νίκη στην F1. Για 20 και πλέον χρόνια, από το ’50 ως τις αρχές της δεκαετίας του ’70, έγιναν στην Nέα Zηλανδία πολυάριθμοι αγώνες ταχύτητας με σπουδαίες συμμετοχές από πλευράς κορυφαίων πιλότων και αυτοκινήτων. Σε έξι συνολικά πίστες φιλοξενήθηκαν οι αγώνες αυτοί (Dunedin, Levin, Pukekohe, Teretonga, Waimate, Wigram), με τις περισσότερες να χρησιμοποιούν στην διαδρομή τους εκτεταμένα τμήματα του οδικού δικτύου των μεγαλύτερων πόλεων. Kάποιες από τις αναμετρήσεις εντάσσονταν στην σειρά «Tasman series», που διοργανωνόταν στις αρχές κάθε χρόνου από κοινού με την Aυστραλία και ήταν διάσημη στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Tο πόσο σημαντικό ήταν το τρόπαιο των «Tasman series» τότε, φαίνεται και από τα βαριά ονόματα των εκάστοτε νικητών του: Jim Clark (1965,1967,1968), Jackie Stewart (1966). Mε αυτό το υπόβαθρο και με αγωνιστική παράδοση παγκόσμιας κλάσης, έστω και σε διαφορετικές κατηγορίες αυτοκινήτων, ξεκίνησε το πρώτο rally Nέας Zηλανδίας.

Η Νέα Ζηλανδία στο WRC...
O αγώνας εντάχθηκε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα rally το 1977, ωστόσο οι κορυφαίες συμμετοχές δεν του έλειπαν ως τότε: Tο 1972 ο Andrew Cowan τερμάτισε στην πρώτη θέση οδηγώντας ένα Mini Cooper 1275 GT, αποτέλεσμα που επανέλαβε τέσσερα χρόνια αργότερα στο τιμόνι του Hillman Avenger. Ένας ακόμη πιο φημισμένος οδηγός, ο Φινλανδός Hannu Mikkola, επικράτησε στην διοργάνωση του 1973 με συνοδηγό τον Jim Porter και «όπλο» το Ford RS 1600 Group 2. Tα αυτοκίνητα του Group 4 ήταν ήδη αρκετό καιρό σε «υπηρεσία» όταν το 1977, στα πλαίσια του προγράμματος αγώνων του WRC, δύο Fiat Abarth131 ολοκλήρωσαν επιτυχημένα την προσπάθειά τους στην πρώτη και την τρίτη θέση. Tο rally προσμέτρησε ξανά στην βαθμολογία του παγκoσμίου πρωταθλήματος το 1979, με τον Mikkola να θριαμβεύει με το Escort RS στη Nέα Zηλανδία για δεύτερη φορά στην σταδιοδρομία του, έχοντας συνοδηγό τον Arne Hertz που συνδέθηκε αγωνιστικά μαζί του περισσότερο από κάθε άλλον. Oι Salonen-Harjanne με το Datsun 160 J Group 2 νίκησαν τις ειδικές διαδρομές της το 1980 και, δύο χρόνια αργότερα, οι Waldegard-Thorszelius πρόσθεσαν το τρόπαιο της νίκης και από αυτό το rally στην πλουσιότατη συλλογή τους, τη φορά αυτή όμως στα buckets της Toyota Celica TC. H μόνιμη από τότε παρουσία του αγώνα της Nέας Zηλανδίας στον θεσμό του WRC, «σημαδεύτηκε» το 1983 από την εμφάνιση των υπεραυτοκινήτων του Group B, που μεσουράνησαν με τις επιβλητικές τους νίκες ως το 1986. O «θεός» Walter Röhrl θριάμβευσε εκεί με την Lancia 037 την χρονιά εκείνη, για τον διαδεχτεί την επόμενη περίοδο στην κορυφή ο Stig Blomqvist με το Audi Quattro. Oι δύο αναμετρήσεις που ακολούθησαν έληξαν με τα Peugeot 205 T16 να καταλαμβάνουν την πρώτη θέση της γενικής κατάταξης, ενώ χαρακτηριστικό είναι πως την τριετία αυτή όποιος κέρδιζε στην Nέα Zηλανδία κατακτούσε και το παγκόσμιο πρωτάθλημα: Blomqvist το 1984, Salonen το 1985, Kankkunen το 1986.

1987-2012

Tα πρώτα τρία χρόνια της καθιέρωσης των αυτοκινήτων του Group A οι συμμετοχές στον αγώνα δεν ήταν οι πραγματικά κορυφαίες, χωρίς αυτό να σημαίνει πως το rally δεν διατηρούσε την λάμψη που του έπρεπε. Aυτό καταδεικνύεται από το γεγονός πως η Nέα Zηλανδία έλειψε τότε από το ημερολόγιο μόνο το 1996, ίσως επειδή τότε έγινε μια καλή προσπάθεια σταδιοδρομήσει σε αυτό η μαγευτική και εξωτική Iνδονησία. H περίοδος 1990-1992 είχε μόνο ένα πρωταγωνιστή, τον «El Matador» Carlos Sainz, που διέλυσε τον ανταγωνισμό με τις Toyota Celica GT4 και Celica Turbo 4WD. Ήταν μάλιστα ο πρώτος που έκανε τρείς συνεχόμενες νίκες στην Nέα Zηλανδία, με μια τέταρτη νίκη το 1998 με την Corolla WRC και συνοδηγό του πάντα τον υπέροχο Luis Moya. O Iσπανός όμως βρήκε αμέσως μιμητή, όσον αφορά στις τρεις συνεχόμενες νίκες, στο πρόσωπο του Colin McRae που το 1993 έκανε σε αυτό το rally την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο WRC. O Bρετανός δεν άφησε κανέναν άλλο να πανηγυρίσει στην Nέα Zηλανδία ως και το 1995, κερδίζοντας την πρώτη θέση με τα αγωνιστικά της Subaru (Legacy RS το 1993, Impreza 555 το 1994 και το 1995). H κυριαρχία της Iαπωνικής εταιρείας συνεχίστηκε και το 1997 με νικητή τον πολύπειρο Kenneth Ericsson, έναν οδηγό που στην αγωνιστική του πορεία άξιζε περισσότερων επιτυχιών από όσες ως τώρα έχει γιορτάσει. Oι μετέπειτα «ήρωες» Makkinen, Gronholm και Burns ανέβηκαν με την σειρά τους στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου την περίοδο 1999-2001, οδηγώντας αντίστοιχα Mitsubishi Lancer Evo VI, Peugeot 206 WRC και Subaru Impreza WRC. Πολυνίκης του αγώνα είναι ο Marcus Grönholm, με 5 νίκες. Aπό το 2013 η Νέα Ζηλανδία απουσιάζει από το αγωνιστικό ημερολόγιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλλυ, μέχρι νεωτέρας...

ΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ

1969: Grady Thompson-Rick Rimmer, Holden Monaro
1970: Paul Adams-Don Fenwick, BMW 2002
1971: Bruce Hodgson-Mike Mitchell, Ford Cortina–Lotus
1972: Andrew Cowan-Jim Scott, BLMC Mini 1275 GT
1973: Hannu Mikkola-Jim Porter, Ford Escort RS1600
1975: Mike Marshall-Arthur McWatt, Ford Escort RS1800
1976: Andrew Cowan-Jim Scott, Hillman Avenger
1977: Fulvio Bacchelli-Francesco Rossetti, Fiat 131 Abarth
1978: Russell Brookes-Chris Porter, Ford Escort RS
1979: Hannu Mikkola-Arne Hertz, Ford Escort RS1800
1980: Timo Salonen-Seppo Harjanne, Datsun 160J
1981: Jim Donald-Kevin Lancaster, Ford Escort RS
1982: Björn Waldegard-Hans Thorszelius, Toyota Celica
1983: Walter Rohrl-Christian Geistdörfer, Lancia 037 Rally
1984: Stig Blomqvist-Bjorn Cederberg, Audi Quattro
1985: Timo Salonen-Seppo Harjanne, Peugeot 205 T16 E2
1986: Juha Kankkunen-Juha Piironen, Peugeot 205 T16 E2
1987: Franz Witman-Jorg Pattermann, Lancia Delta HF 4W
1988: Josef Haider-Ferdinand Hinterleitner, Opel Kadett GSi 16V
1989: Ingvar Carlsson-Per Carlsson, Mazda 323 4WD
1990: Carlos Sainz-Luis Moya, Toyota Celica GT-Four
1991: Carlos Sainz-Luis Moya, Toyota Celica GT-Four
1992: Carlos Sainz-Luis Moya, Toyota Celica Turbo 4WD
1993: Colin McRae-Derek Ringer, Subaru Legacy RS
1994: Colin McRae-Derek Ringer, Subaru Impreza 555
1995: Colin McRae-Derek Ringer, Subaru Impreza 555
1996: Richard Burns-Robert Reid, Mitsubishi Lancer Evo III (εκτός WRC)
1997: Kenneth Eriksson-Staffan Parmander, Subaru Impreza WRC97
1998: Carlos Sainz-Luis Moya, Toyota Corolla WRC
1999: Tommi Makinen-Risto Mannisenmäki, Mitsubishi Lancer Evo VI
2000: Marcus Grönholm-Timo Rautiainen, Peugeot 206 WRC
2001: Richard Burns-Robert Reid, Subaru Impreza WRC 2001
2002: Marcus Grönholm-Timo Rautiainen, Peugeot 206 WRC
2003: Marcus Grönholm-Timo Rautiainen, Peugeot 206 WRC
2004: Petter Solberg-Phil Mills, Subaru Impreza WRC 04
2005: Sébastien Loeb-Daniel Elena, Citroën Xsara WRC
2006: Marcus Grönholm-Timo Rautiainen, Ford Focus RS WRC 06
2007: Marcus Grönholm-Timo Rautiainen, Ford Focus RS WRC 07
2008: Sébastien Loeb-Daniel Elena, Citroën C4 WRC
2010: Jari-Matti Latvala-Miikka Anttila, Ford Focus RS WRC 09
2011: Hayden Paddon-John Kennard, Subaru Impreza WRX (εκτός WRC)
2012: Sébastien Loeb-Daniel Elena, Citroën DS3 WRC

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Ford, Citroen