Carhistory.gr Logo
  » racing » SPEED » Opel RAK 2
Opel RAK 2
SPEED
Έπαιρνε κίνηση από 24 πυραύλους στερεού καυσίμου, χάρις στους οποίους έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας το 1928, φτάνοντας τα 238 χλμ./ώρα. Ζύγιζε 560 κιλά και δεν είχε ούτε κινητήρα, ούτε κιβώτιο ταχυτήτων.

Στις 10 το πρωί της 23ης Μαΐου του 1928, ένα εξωπραγματικό για τα δεδομένα της εποχής του αγωνιστικό με ανεστραμμένα πτερύγια, «ωρυόταν» κατά μήκος της διαδρομής του αυτοκινητοδρομίου του Avus στο Βερολίνο. Ο ήχος του ήταν έντονα διαπεραστικός. Ο 29χρονος Fritz von Opel, εγγονός του ιδρυτή της εταιρείας «Adam Opel», μόλις είχε αναφλέξει με επιτυχία τους 24 πυραύλους στερεού καυσίμου στο πίσω τμήμα του RAK 2 και είχε περάσει σαν βολίδα μπροστά από τις κερκίδες, βγάζοντας φωτιές. Οι 3.000 θεατές παραληρούσαν, όταν το γυαλιστερό μαύρο αυτοκίνητο με το λογότυπο της Opel σταμάτησε: Ο λεγόμενος και «Rocket Fritz» είχε μόλις καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας και δημιουργήσει ένα νέο, με 238 χλμ./ώρα. Επιπλέον, είχε αποδείξει στο κοινό ότι η πυραυλοκίνηση είναι εφικτή. Για την Opel, ήταν μια κίνηση με παγκόσμιο αντίκτυπο. Η ιστορία του RAK 2 χρονολογείται από το φθινόπωρο του 1927. Ο Fritz von Opel αποφάσισε τότε να εμπλακεί ενεργά στο ερευνητικό πρόγραμμα περί πυραύλων, του Αυστριακού εκδότη και αστρονόμου Max Valier (1895-1930). Ο οδηγός αγώνων, επιχειρηματίας και πτυχιούχος μηχανικός κατέθεσε την αφοσίωσή του, αλλά και την οικονομική δύναμη της Opel στο τραπέζι. Ήταν γοητευμένος από αυτή την τεχνολογία, ελπίζοντας συνάμα ότι το όραμά του θα είχε θετική επίδραση στην Opel. Η γερμανική εταιρεία ζήτησε από τον Friedrich Sander (1885-1938) να συνεργαστεί στο project για μία ταχεία εφαρμογή του πυραυλοκίνητου συστήματος, επειδή η εταιρεία του κατασκεύαζε μεταξύ άλλων και φωτοβολίδες τεχνολογίας στερεού καυσίμου.

RAK 1 & RAK 2
Η συνεργασία μεταξύ Valier, Sander και von Opel άρχισε να αποδίδει καρπούς από τον Μάρτιο του 1928. Τα πρώτα πυραυλοκίνητα πρωτότυπα παρουσιάστηκαν στην πίστα δοκιμών της Opel στο Rüsselsheim, προφανώς κεκλεισμένων των θυρών. Στις 11 Απριλίου, το RAK 1 με τον μηχανικό της Opel και οδηγό αγώνων Kurt Volkhart στο τιμόνι, φτάνει τα 100 χλμ./ώρα μέσα σε οκτώ δευτερόλεπτα. Το όχημα, που ήδη είχε μικρά πτερύγια, βασίζεται σε ένα Opel «4/12». Κινητήρια δύναμη παρείχαν δώδεκα πύραυλοι του Sander, με περίπου 40 κιλά εκρηκτικά. Η χρηστικότητα των πυραύλων επιβεβαιώθηκε και η ομάδα συμφώνησε ότι έπρεπε να διεξαχθούν δοκιμές με υψηλότερες ταχύτητες. Σε αυτό συντέλεσε και η ενθουσιώδης ανταπόκριση του Τύπου. Καθώς η πίστα δοκιμών του Rüsselsheim δεν ήταν κατάλληλη, η ομάδα επέλεξε το Avus στο Βερολίνο, με τις δύο μεγάλες παράλληλες ευθείες (την εποχή εκείνη δεν είχε ακόμη κτιστεί το κεκλιμένο επίπεδο, που σφράγισε στη συλλογική μνήμη το αυτοκινητοδρόμιο της πρωτεύουσας της Γερμανίας, ο περίφημος «καταπέλτης»). Το RAK 2 ήταν ειδικά σχεδιασμένο για την κατάρριψη του ρεκόρ εκεί. Βασιζόταν στο πλαίσιο ενός Opel «10/40» και αποτελούσε βελτιωμένη έκδοση του RAK 1, από πολλές απόψεις. Ήταν μακρύτερο και με μήκος 4,88 μέτρα, η αεροδυναμική του είχε ρυθμιστεί καλύτερα, τα πλευρικά πτερύγια ήταν μεγαλύτερα και είχε 24 πυραύλους στερεού καυσίμου, που παρήγαγαν ώση έξι τόνων. Από την άλλη, η διαδοχική ηλεκτρική ανάφλεξη μέσω ενός πεντάλ στην περιοχή των ποδιών διατηρήθηκε. 

Από την ουτοπία στην πραγματικότητα
Ο Fritz von Opel ανέλαβε το ρόλο του χειριστή και σχεδίασε το show κατάρριψης του ρεκόρ στο Βερολίνο, με ιδιαίτερη προσοχή, τόσο από τεχνικής, όσο και από οργανωτικής άποψης. Προσκλήθηκαν περίπου 3.000 άτομα, μεταξύ των οποίων δημοσιογράφοι, αθλητές, πολιτικοί, αλλά και διασημότητες. Οι πρωταγωνίστριες Lilian Harvey και Thea von Harbou, ο σκηνοθέτης του Metropolis Fritz Lang, οι δημοφιλείς οδηγοί αγώνων Hanni Köhler και Carl Jörns, μαζί με το θρύλο του box Max Schmeling ήταν ανάμεσα στους θεατές. Πριν το ξεκίνημα ο καθηγητής Johann Schütte, πρόεδρος του «Scientific Society of Aviation» και ο Fritz von Opel έκαναν προφητικές ομιλίες. Στη συνέχεια, η ομάδα της Opel ετοιμάστηκε. Οι μηχανικοί August Becker και Karl Treber αφαίρεσαν το κάλυμμα από το RAK 2 και προσεκτικά το έσπρωξαν μέχρι το σημείο εκκίνησης. Μόνο τότε εγκαταστάθηκαν οι πύραυλοι και συνδέθηκαν στο μηχανισμό ανάφλεξης. Η αστυνομία άδειασε την πίστα από κόσμο και ο Fritz von Opel πήρε θέση πίσω από το μεγάλο ξύλινο τιμόνι. Ακολούθησε μια σημαδιακή χειραψία με τον Friedrich Sander. Οι ενθουσιασμένοι θεατές ξαφνικά σιώπησαν. Και τότε όλα έγιναν πραγματικά γρήγορα. 

«Πατάω το πεντάλ της ανάφλεξης, ο πύραυλοι πίσω μου βρυχώνται και η ώση ξεκινά. Πατάω ξανά και ξανά το πεντάλ και, με τρελή αίσθηση, μία τέταρτη φορά. Στο πλάι μου όλα θολώνουν. Η επιτάχυνση προκαλεί απίστευτη αδρεναλίνη. Σταματάω να σκέφτομαι. Λειτουργώ μόνο με το ένστικτο, με ανεξέλεγκτες δυνάμεις να λυσσάνε πίσω μου»

Ο επιχειρηματίας από το Rüsselsheim ξεπέρασε την πρόκληση στην Nordkurve και εμπόδισε με επιτυχία μια ανεπιθύμητη «απογείωση» του αυτοκινήτου, αφού τα πτερύγια δεν παρείχαν αρκετή αεροδυναμική πίεση για τέτοιες ταχύτητες. Τα πάντα τελείωσαν μετά από τρία λεπτά. Το RAK 2 σταμάτησε σιγά-σιγά, το μεγάλο σύννεφο λευκού καπνού χάθηκε στο Βερολινέζικο ουρανό και τη θέση του πήραν εκκωφαντικές ζητωκραυγές από τους θεατές. Μία ουτοπία έγινε πραγματικότητα και πέρασε στην ιστορία. Ο Von Opel άγγιξε την ταχύτητα των 238 χλμ./ώρα και έγινε θρύλος στη Γερμανία μέσα σε μία νύχτα. Η εποχή των πυραύλων είχε ξεκινήσει...

Ανώμαλη προσγείωση...
Παίρνοντας θάρρος από την επιτυχία τους στο Βερολίνο, ο Fritz von Opel και ο Friedrich Sander συνέχισαν τα πειράματά τους. Στις 23 Ιουνίου 1928 σημείωσαν νέο ρεκόρ, επιτυγχάνοντας την ιστορική ταχύτητα των 256 χλμ./ώρα με το πυραυλοκίνητο όχημα RAK 3. Μετά τη διεξαγωγή δοκιμών με τη μοτοσικλέτα Opel Motoclub, έστρεψαν την προσοχή τους στην Αεροπορία. Και στις 30 Σεπτεμβρίου 1929 συνέδεσαν το όνομά τους με ένα ακόμα πρωτοποριακό επίτευγμα, την πρώτη δημόσια πτήση του πυραυλοκίνητου αεροσκάφους με ψηλά τοποθετημένα πτερύγια, που κατασκεύασε ο Julius Hatry. Όμως, τα πειράματα της Opel με τους πυραύλους σταμάτησαν αιφνιδιαστικά, λόγω των επιπτώσεων του οικονομικού Κραχ, ενώ η εταιρεία (ως παρακλάδι πια της αμερικανικής General Motors) επικεντρώθηκε στα μοντέλα παραγωγής για να εξασφαλίσει τα προς το ζην._Κείμενο & φωτογραφίες: Opel