Carhistory.gr Logo
  » motorbikes » Opel bicycles
Opel bicycles
motorbikes
Aναδρομή στις πρώτες δεκαετίες της Opel, την εποχή που εκτός από ραπτομηχανές κατασκεύαζε και ποδήλατα, τα οποία σε πολύ σύντομο χρόνο αναγνωρίστηκαν παγκόσμια για την ποιότητά τους.

Είκοσι τρία χρόνια αφότου ίδρυσε την εταιρεία του, η οποία μέχρι τότε κατασκεύαζε μόνο ραπτομηχανές, ο Adam Opel επέστρεψε από ένα επαγγελματικό ταξίδι στο Παρίσι το 1885. Πριν από αυτό το ταξίδι του στη γαλλική πρωτεύουσα, θεωρούσε το ποδήλατο με τον μεγάλο εμπρός τροχό απλά ένα νέο παιχνίδι. Μια παροδική τρέλα της εποχής. Μετά την επίσκεψή του στο Παρίσι, άλλαξε γνώμη. Εμπνευσμένος από την εμπορική ανάπτυξη της αγοράς των ποδηλάτων με μεγάλο εμπρός τροχό και επηρεασμένος από την απότομη αύξηση της δημοτικότητας του ποδηλάτου στην Αγγλία, ο Opel είχε μία ιδέα. Είχε παραλάβει κάποια μεμονωμένα εξαρτήματα από την Αγγλία, και προς μεγάλη χαρά των γιων του άρχισε να κατασκευάζει τα πρώτο ποδήλατο με μεγάλο μπροστινό τροχό. Το 1886, ο Opel πούλησε το πρώτο του δίκυκλο και ξεκίνησε η παραγωγή ποδηλάτων στην εταιρεία. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, η Opel άρχισε να παράγει τρίκυκλα και ποδήλατα με μικρούς τροχούς, τα λεγόμενα ποδήλατα ασφαλείας (safety bicycles). Ο γιος του Karl είχε φέρει ένα τέτοιο, γυρνώντας από μια εκπαιδευτική εκδρομή με θέμα την παραγωγή ποδηλάτων στο Sheffield της Αγγλίας. Το ποδήλατο ασφαλείας είχε δύο ρόδες σχεδόν ίδιου μεγέθους και ήταν πολύ πιο ευκολοδήγητο από ένα ποδήλατο με μεγάλο τροχό και ασφαλώς το ύψος πτώσης ήταν πολύ μικρότερο. Εντυπωσιασμένος από τα πλήθη στους Αγγλικούς αγώνες ποδηλάτων, μετά την επιστροφή του ο Karl έτρεξε σε έναν αγώνα στο Palmengarten στη Φρανκφούρτη και πολύ γρήγορα αναδείχτηκε νικητής.

Νίκες στους αγώνες
Στη συνέχεια, όλα εξελίχθηκαν ραγδαία. Μετά την πρώτη του νίκη στη Φρανκφούρτη, ο Karl επέστρεψε με πέντε παραγγελίες για ποδήλατα και πολλές ακόμα τέτοιες νίκες είχαν σαν αποτέλεσμα νέες παραγγελίες. Μόνο το 1889 σημειώθηκαν 240 αγωνιστικές νίκες, ανάμεσα στις οποίες 13 πρωταθλήματα, που κατακτήθηκαν με ποδήλατα Opel. Η 20ή Ιουλίου του 1889 έμελλε να γίνει ορόσημο για την εθνική αναγνώριση των ποδηλάτων Opel. Αυτή την ημέρα ο August Lehr, ένας από τους πιο επιτυχημένους αγωνιζόμενους ποδηλάτες της εποχής του, κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Λονδίνο με ποδήλατο Opel με ψηλό μπροστινό τροχό, μία νίκη που εξασθένησε την Αγγλική επιρροή στη βιομηχανία του ποδηλάτου ευνοώντας το κλίμα υπέρ της Opel. Η αυθεντικότητα και η επιχειρηματικότητα των αδερφών Opel αποτυπώνεται σε μία φωτογραφία του 1895 που τους παρουσιάζει όλους πάνω σε ένα ειδικό μοντέλο πέντε θέσεων (το Πεντάδυμο).

Παγκόσμια επιτυχία

Τα επόμενα χρόνια ήταν επίσης επιτυχημένα. Το 1899, οι αδερφοί Opel (ο μπαμπάς Adam είχε πεθάνει το 1895) κατασκεύασαν το πρώτο τους αυτοκίνητο, αλλά συνέχισαν ακάθεκτοι την επιχείρηση των ποδηλάτων. Μέχρι τη δεκαετία του 1920 προσέλκυαν τους παγκοσμίως καλύτερους αγωνιζόμενους ποδηλάτων, οι οποίοι σημείωναν τη μία νίκη μετά την άλλη με ποδήλατα Opel. Και επειδή η ζήτηση για τα δίτροχα συνέχισε να αυξάνεται, η Opel σύντομα προχώρησε σε μια καθοριστική αλλαγή στην παραγωγή της: το 1923 έγινε η πρώτη γερμανική εταιρία που λανσάρισε την παραγωγή σε γραμμή συναρμολόγησης για τα ποδήλατά της. Με τη νέα μέθοδο, κάθε επτά δευτερόλεπτα ένα νέο ποδήλατο έφευγε από τη γραμμή. Η πτώση του κόστους παραγωγής μετακύλησε και στην τιμή αγοράς, κάνοντας το ποδήλατο ένα προσιτό μέσο μεταφοράς για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Η Opel έγινε η μεγαλύτερη κατασκευάστρια ποδηλάτων στον κόσμο το 1925 και ένα χρόνο αργότερα, το εκατομμυριοστό της ποδήλατο πέρασε από τη γραμμή συναρμολόγησης.

Στην αγκαλιά της GM και της NSU

Όπως τις επόμενες χρονιές, η ανερχόμενη εταιρεία βρέθηκε αντιμέτωπη με κάποιες δυσκολίες. Μετά το θάνατο των γιων του Opel, Karl και Heinrich το 1927 και 1928, οι αδερφοί Wilhelm και Fritz δεινοπάθησαν οικονομικά λόγω του διπλού φόρου κληρονομιάς που κλήθηκαν να πληρώσουν. Έχοντας οικονομική αδυναμία να υποστηρίξουν την ανακαίνιση των εγκαταστάσεων παραγωγής που λειτουργούσαν πάντα με πλήρη δυναμικότητα, οι Wilhelm και Fritz αναζήτησαν αγοραστή. Έτσι μία προσφορά εξαγοράς από την General Motors, την παγκοσμίως μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία, ήρθε ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Το Σεπτέμβριο του 1929, ο I.J. Reuter έγινε ο πρώτος Αμερικανός που χρίσθηκε γενικός διευθυντής της Opel, ενώ τα αδέρφια Wilhelm και Fritz Opel διορίστηκαν μέλη του εποπτικού συμβουλίου. Μόλις ένα μήνα αργότερα, στις 29 Οκτωβρίου του 1929, η πώληση αποδείχθηκε μία εξαιρετικά σοφή απόφαση. Το κραχ της Wall Street, γνωστό και σαν Μαύρη Τρίτη, οδήγησε αμέτρητες εταιρείες στη χρεωκοπία. Ωστόσο, η πολυετής οικονομική κρίση δεν κατάφερε να βλάψει την ακμάζουσα παραγωγή των ποδηλάτων Opel για αρκετούς λόγους: πρώτον, η θυγατρική της GM μπήκε στην κρίση, άριστα προετοιμασμένη. Δεύτερον, μετά την οικονομική κρίση, υπήρξε υψηλότερη ζήτηση για ποδήλατα. Και τρίτον, μειώθηκε η ανεργία λόγω μέτρων δημιουργίας θέσεων εργασίας, επομένως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν ένα ποδήλατο. Όμως όλοι οι κατασκευαστές είχαν στρέψει την προσοχή τους στην παραγωγή αυτοκινήτων: «Για να απελευθερωθεί το διαθέσιμο προσωπικό ώστε να μεταφερθεί στον τομέα της αυτοκίνησης, στον οποίο θέλουμε να αφιερώσουμε όλη τη ενέργειά μας,» όπως εξήγησε η διοίκηση της εταιρείας, τα διοικητικά και εποπτικά συμβούλια της Adam Opel AG αποφάσισαν να πουλήσουν την επιχείρηση των ποδηλάτων στην NSU στα τέλη του 1936. Στις 15 Φεβρουαρίου του 1937, κατασκευάστηκε το τελευταίο ποδήλατο της Opel, δίνοντας τέλος σε μία παράδοση που είχε ξεκινήσει πριν από 50 και πλέον χρόνια και είχε αγγίξει την παραγωγή περίπου 2,6 εκατομμυρίων ποδηλάτων.

carhistory

Κείμενο & φωτογραφίες: Opel