Carhistory.gr Logo
  » microcars » Peel P50
Peel P50
microcars

Σύμφωνα με το βιβλίο Guinness, αυτό είναι το μικρότερο αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε ποτέ!

Το P50 ήταν το πρώτο τρίτροχο microcar μοντέλο της Peel Engineering Company, μιας δυναμικής και με καλές ιδέες νέας εταιρείας, που είχε την έδρα της στο Isle of Man. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο κοινό της Αυτοκίνησης το 1962 και έμεινε στην παραγωγή για τρία περίπου χρόνια, μέχρι τα τέλη του 1965. Πέρα από τις εξαιρετικά μικρές διαστάσεις του (αντίστοιχες δεν είχε ξαναδεί ο κόσμος μέχρι τότε), το μονοθέσιο όχημα χαρακτηριζόταν και από την ύπαρξη ενός σημαντικού αριθμού ανορθόδοξων στοιχείων, τα οποία υπερτόνιζαν την ιδιομορφία του. Θα ξεκινήσουμε την καταγραφή τους από τον δίχρονο μονοκύλινδρο κινητήρα των 49 κ.εκ. της DKW που χρησιμοποιούσε, ο οποίος συνδυαζόταν με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των τριών σχέσεων και έδινε στο αυτοκίνητο τελική ταχύτητα 61 χιλιομέτρων την ώρα. Το συγκεκριμένο μηχανικό σύνολο ήταν τοποθετημένο σε μια ασυνήθιστη θέση, στο κάτω μέρος του αμαξώματος και προς τα αριστερά. Η Peel Engineering Company δήλωνε με χιούμορ πως με αυτόν τον κινητήρα το Ρ50 μπορούσε να κινηθεί σχεδόν φθηνότερα από ό,τι με τα πόδια, αφού σύμφωνα με τα λεγόμενά της η μέση κατανάλωσή του σε βενζίνη ήταν μόλις 2,8 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα.

Παραδόξων συνέχεια...
Επάνω από το οικονομικότατο γερμανικό μοτέρ άνοιγε η μοναδική πόρτα, ενώ στη δεξιά πλευρά δεν υπήρχε τίποτα (αν για κάποιο λόγο εγκλωβιζόσουν μέσα στην καμπίνα, απλώς δεν έβγαινες ποτέ, εκτός αν μπορούσες να σπάσεις το αμάξωμα). Από τον επιλογέα των ταχυτήτων έλειπε η σχέση της όπισθεν, καθώς η ύπαρξή της δεν προβλεπόταν από τον κατασκευαστή, που υιοθέτησε πολύ πιο απλές λύσεις για να την υποκαταστήσει: Mια χειρολαβή στο πίσω μέρος επέτρεπε στον ιδιοκτήτη του μόλις 59 κιλών αυτοκινήτου να το μανουβράρει εύκολα σχεδόν παντού, ακόμη και να το ανεβάσει στα σκαλοπάτια για να το βάλει στο ασανσέρ. Άλλωστε, στη διαφημιστική του εκστρατεία, αναφερόταν πως μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά και ως... καθιστικό στο σαλόνι ενός ενήλικα ή να αναλάβει χρέη τσάντας για τα ψώνια από τα μαγαζιά. Ο εξοπλισμός του λιλιπούτειου μονοθέσιου αμαξιδίου περιλάμβανε έναν ενιαίο υαλοκαθαριστήρα και έναν μοναδικό προβολέα, που το έκανε να μοιάζει με μονόφθαλμο νάνο.

Σύντομη καριέρα
Tα βασικά χρώματα με τα οποία το Ρ50 κυκλοφόρησε στην βρετανική αγορά ήταν τα Daytona White, Dragon Red και Dark Blue. Η τιμή πώλησής του ανερχόταν στις 199 λίρες Αγγλίας (με ισοτιμίες του 2010 1.400 λίρες Αγγλίας ή 2.200 δολάρια ΗΠΑ). Οι περιορισμένες δυνατότητες μαζικής παραγωγής του από μια τόσο μικρή εταιρεία δεν επέτρεψαν στο P50 να σταδιοδρομήσει στην αγορά και όλα τα περαιτέρω σχέδια για το μέλλον του μπήκαν οριστικά στο συρτάρι το 1966. Δε θα μπορούσε άλλωστε να γίνει και διαφορετικά, αφού παρά τις ανάγκες της και την ασφυκτική ζωή στις μεγάλες πόλεις η εποχή εκείνη δεν ήταν πια κατάλληλη για τα microcars. Σύμφωνα με τη γλώσσα των αριθμών 50 από αυτά κατασκευάστηκαν συνολικά, από τα οποία στις ημέρες μας επιζούν 27. Όσο για τη συλλεκτική τους αξία όλο και ανεβαίνει, όπως έδειξε μια δημοπρασία του 2013, όπου ένα μοντέλο του 1964 άλλαξε χέρια με αντίτιμο 80.000 λίρες Αγγλίας.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

PEEL Ρ50
Κατασκευαστής: Peel Engineering Company
Κατηγορία: Microcar
Αμάξωμα: One-door coupe
Σχεδιαστής: Cyril Cannell
Kινητήρας: Μονοκύλινδρος δίχρονος DKW
Θέση κινητήρα: Αριστερά κάτω από το αμάξωμα
Κυβισμός: 49 κ.εκ.
Ισχύς: 4,2 ίπποι
Μετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Χειροκίνητο 3 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 61 χλμ/ώρα
Μήκος: 1.372 χλστ.
Πλάτος: 991 χλστ.
Ύψος: 1.000 χλστ.
Μεταξόνιο: 1.270 χλστ.
Βάρος: 59 κιλά
Περίοδος παραγωγής: 1962-1965
Μονάδες παραγωγής: 50

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας