Carhistory.gr Logo
  » LCV » Peugeot D3 & D4
Peugeot D3 & D4
LCV
Το van του αφιερώματός μας ξεκίνησε την σταδιοδρομία του τον Σεπτέμβριο του 1941, ως ελαφρύ προσθιοκίνητο φορτηγό με κατασκευαστή την «Chenard et Walcker», την εταιρεία που κέρδισε τον πρώτο 24ωρο αγώνα στο Le Mans το 1923.

Με αρχική χωρητικότητα κινητήρα τα 720 κυβικά εκατοστά, αναβαθμίστηκε μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας από τους Νazi και τον Ιούνιο του 1946 εμφανίστηκε ξανά στην αγορά, ως Chenard et Walcker «CPV». Με την ευκαιρία αυτή απέκτησε μεγαλύτερο μηχανικό σύνολο, των 1.021 κυβικών εκατοστών, επίσης δίχρονο και δικύλινδρο. Όμως, η ισχύς των 26 ίππων που του έδινε αυτός ο κινητήρας, κρίθηκε ανεπαρκής. Για τον λόγο αυτό τροφοδοτήθηκε με τον τετρακύλινδρο σε σειρά των 1.133 κυβικών εκατοστών του Peugeot «202», τετράχρονο αυτή τη φορά, o oποίος απέδιδε 30 ίππους στις 3.500 στροφές ανά λεπτό. Για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί αυτή η αλλαγή χρειάστηκε να επεκταθεί ένα μέρος του ρύγχους του αυτοκινήτου, καθώς ο παλαιότερος δίχρονος κινητήρας ήταν περισσότερο συμπαγής και καταλάμβανε λιγότερο χώρο. Με την εγκατάσταση του τετράχρονου κινητήρα η μετωπική σχεδίαση του αρχικού φορτηγού διαφοροποιήθηκε όσο χρειαζόταν, αποκτώντας μια πρόσθετη «μύτη του γουρουνιού» (Nez de cochon), όπως την αποκαλούσαν χιουμοριστικά οι ευρηματικοί Γάλλοι.

Στα χέρια της Peugeot
Τον Οκτώβριο του 1950, μετά τη διαπίστωση ότι η «Chenard et Walcker» δεν μπορεί πλέον να επιβιώσει ως ανεξάρτητη εταιρεία, πέρασε στον έλεγχο της Peugeot. Aυτή η διοικητική αλλαγή επηρέασε ασφαλώς και το van της, που επανασχεδιάστηκε και συνέχισε την καριέρα του με το εμπορικό σήμα του νέου ιδιοκτήτη. Την ίδια χρονιά απέκτησε και νέο κινητήρα, που δεν ήταν άλλος από τον τετρακύλινδρο σε σειρά των 1.290 κυβικών εκατοστών, ο οποίος είχε τοποθετηθεί στο νέο τότε Peugeot «203». Ταυτόχρονα άλλαξε και η κωδικοποίησή του, από «D3» σε «D3A». Τα επόμενα χρόνια το αυτοκίνητο επωφελήθηκε από περαιτέρω βελτιώσεις, καθώς ο κινητήρας των 32 ίππων αναπτύχθηκε τόσο για το φορτηγό, όσο και για το «203», που ήταν τότε το μοναδικό επιβατικό μοντέλο της εταιρείας. Το 1952 η απόδοσή του αυξήθηκε στους 40 ίππους, σηματοδοτώντας τη μετονομασία του van σε «D3B».

Career...
Τον Φεβρουάριο του 1953 τερματίστηκε η μοναξιά στις καθημερινές διαδρομές του οδηγού, αφού το επαγγελματικό της Peugeot απέκτησε κάθισμα για να μεταφέρει έναν επιβάτη. Δύο χρόνια αργότερα, η Peugeot πρόσθεσε ένα δεύτερο μοντέλο στη γκάμα των επιβατικών αυτοκινήτων της και το van προικοδοτήθηκε με τον κινητήρα των 1.468 κυβικών εκατοστών του νέου επιβατικού μοντέλου «403», ισχύος 45 ίππων στις 4.500 στροφές ανά λεπτό. Τον Αύγουστο του 1955 το «D3» αντικαταστάθηκε από το «D4», στο οποίο η μόνη διαφορά από τον προκάτοχό του ήταν η τοποθέτηση μιας συρόμενης πλευρικής πόρτας, αν ο αγοραστής πλήρωνε τα επιπλέον χρήματα για την τοποθέτησή της. Από τον Οκτώβριο του 1959 το van της Peugeot προσφερόταν και με diesel κινητήρα των 1.816 κυβικών εκατοστών, όπως το επιβατικό μοντέλο «403», επιλογή που για εκείνη την εποχή ήταν σημαντική καινοτομία. Το 1960 η ισχύς του βενζινοκινητήρα αυξήθηκε στους 55 ίππους, με την ταυτόχρονη αναδιάταξη των φωτιστικών σωμάτων και των δεικτών κατεύθυνσης του αυτοκινήτου, χάρις στον οποίο κωδικοποιήθηκε ως «D4B». Η σειρά «D3» και «D4» κυκλοφόρησε σε αρκετές εκδόσεις αμαξώματος, εξυπηρετώντας μια πλειάδα επαγγελματιών με διαφορετικές μεταξύ τους δραστηριότητες. Πιο δημοφιλείς φυσικά ήταν οι εκδόσεις van, ελαφρού φορτηγού και μικρού λεωφορείου. Σημαντική ήταν επίσης η κοινωνική προσφορά της ως ασθενοφόρο και ως όχημα των κρατικών ταχυδρομείων, ενώ χρησιμοποιήθηκε και από τις γαλλικές αστυνομικές δυνάμεις. Η ώρα της συνταξιοδότησής της ήρθε το 1965, χρονιά που έδωσε τη θέση της στο Peugeot «J7». Ως τότε, είχε κατασκευαστεί σε περισσότερες από 76.000 μονάδες παραγωγής.

ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Μήκος: 4.432 χλστ.
Πλάτος: 1.840 χλστ.
Ύψος: 2.110 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.300 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.511 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.559 χλστ.
Βάρος κενό: 1.300 κιλά
Βάρος με φορτίο: 2.800 κιλά
Χωρητικότητα ρεζερβουάρ: 38 λίτρα

credits

Source & photos: boitierrouge.com, wikipedia.org, transpressnz.com

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας