Carhistory.gr Logo
  » portraits » Philippe Etancelin
Philippe Etancelin
portraits

Παράτολμος και εξωστρεφής, πάντα έτοιμος να τα δώσει όλα στον πιο σκληρό αγώνα, όσο δυνατός και αν ήταν ο αντίπαλος. Αυτός ήταν ο Phi-Phi, ο πιλότος μιας άλλης εποχής...

Ο Philippe Etancelin ανήκει σε μια κατηγορία αγωνιζόμενων που έχει εκλείψει πλέον από τον κόσμο της Αυτοκίνησης: Οδηγούσε πάντα με προτεταμένους τους αγκώνες, φορώντας γαλάζια στολή κι ένα μπερέ με γείσο ανάποδα, όπως οι πιλότοι των αεροπλάνων Bleriot. Tις περισσότερες φορές έτρεχε σαν ανεξάρτητος, ενώ το μαχητικό του στιλ πίσω από το τιμόνι τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό, που συχνά αναφερόταν σε αυτόν με το υποκοριστικό Phi-Phi. Υπήρξε παράτολμος και εξωστρεφής, ενώ ήταν πάντα έτοιμος να τα δώσει όλα στον πιο σκληρό αγώνα, όσο δυνατός και αν ήταν ο αντίπαλος. Με μεγάλη αγάπη για την πατρίδα του, την Γαλλία, θεωρούσε τους αγώνες αυτοκινήτου ως συνέχεια των θρύλων του ευρωπαϊκού ιπποτισμού όπου το θάρρος, το κουράγιο και η αυταπάρνηση ήταν οι ύψιστες αρχές. Αυτά τα ιδεώδη τον χαρακτήρισαν σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, στην οποία η σύζυγός του ήταν ο μεγαλύτερος συμπαραστάτης κι ο κυριότερος εμψυχωτής.

O ακατάβλητος ιδιώτης
Γεννημένος το 1896 και μέλος οικογένειας βιομηχάνων της υφαντουργίας, o Etancelin ξεκίνησε τους αγώνες σε ηλικία 30 ετών με μια ιδιωτική Bugatti, με την οποία συμμετείχε σε αναβάσεις και σε διάφορους άλλους τοπικούς αγώνες. Το 1927 σημείωσε την πρώτη του μεγάλη νίκη, στο Grand Prix του Μάρνη. Από τότε και έως το τέλος του 1936, έφθανε κάθε χρόνο σε ανάλογες επιτυχίες, αρχικά οδηγώντας Bugatti και στη συνέχεια Αlfa Romeo. To πιο εντυπωσιακό είναι ότι μόλις το 1935 εντάχθηκε επίσημα σε αγωνιστική ομάδα (στις Maserati της Scuderia Subalpina), αυτό όμως δεν τον εμπόδιζε να κερδίζει λαμπερές διοργανώσεις ως ιδιώτης. Μια από τις πιο σημαντικές επιτυχίες του ήταν η νίκη στις 24 ώρες του Μαν το 1934, με Alfa Romeo 8C 2300 και συνοδηγό τον Luigi Chinetti. Tην ίδια χρονιά έκανε και την πρώτη του νίκη με Maserati, την 8CM, στο GP της Διέππης. Την περίοδο 1938-1939 εντάχθηκε στην ομάδα της Talbot-Darracq, όπου έμεινε μακριά από τις επιτυχίες, εξαιτίας της απόλυτης κυριαρχίας των γερμανικών κατασκευών (Mercedes, Auto Union). Η κήρυξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου διέκοψε την αγωνιστική δραστηριότητα, υποχρεώνοντας και τον Philippe σε απραξία. Δέκα χρόνια αργότερα ο Phi-Phi επέστρεψε στην αγωνιστική δράση, σε ηλικία 53 ετών. Το αυτοκίνητο που τον χαρακτήρισε, ως το 1953 που κρέμασε οριστικά τα γάντια του, ήταν το Talbot-Lago. To γαλάζιο αγωνιστικό, ξεπερασμένο πια από τις εξελίξεις και αργότερο από τον ανταγωνισμό, δεν μπόρεσε να μετριάσει την ακόρεστη δίψα του για διάκριση. Έτσι, ο γκριζομάλλης πια Γάλλος κέρδισε το GP του Παρισιού στην πίστα του Montlhery το 1949, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στη Monza και στο Brno: Ήταν ακόμη κορυφαίος κι ας μην είχε τις ίδιες ευκαιρίες με τους άλλους, που οδηγούσαν τις Alfa Romeo 158 και τις Ferrari της F2.

 

Επίλογος με Formula 1

O Etancelin έδωσε το παρών και στους αγώνες των δύο πρώτων περιόδων της νεοϊδρυθείσας Formula 1, σημειώνοντας και δύο τερματισμούς στην πέμπτη θέση, στα Grand Prix της Ιταλίας και της Γαλλίας. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι στους πέντε από τους έξι αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της F1 του 1950, έλαβε μέρος ως ιδιωτική συμμετοχή και μόνο στο Βέλγιο πήγε ως επίσημο μέλος της Automobiles Talbot-Darracq. Η γαλάζια T26C ήταν το αγωνιστικό του όπλο και το 1951, κατά το οποίο έτρεξε σε όλους τους αγώνες της διοργάνωσης ως ιδιώτης. Η επόμενη περίοδος ήταν η τελευταία του στα Grand Prix, με τις Maserati A6GCM της Escuderia Bandeirantes και καλύτερο αποτέλεσμα την όγδοη θέση στη Rouen-Les-Essartes. Στην ίδια πίστα έδωσε τον τελευταίο του αγώνα το 1953, στο cokpit του μη ανταγωνιστικού Talbot-Lago, ολοκληρώνοντας την εξωπρωταθληματική αναμέτρηση στην τρίτη θέση της γενικής κατάταξης. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, δεν άντεξε να μείνει μακριά από το χώρο, συμμετέχοντας σε αγωνιστικές εκδηλώσεις ιστορικού χαρακτήρα μέχρι το 1974. Η κυβέρνηση της χώρας του τον τίμησε με το βραβείο της Λεγεώνας της Τιμής, αναγνωρίζοντας την 40χρονη προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό της Γαλλίας. Έφυγε πλήρης ημερών, στο Neuilly-sur-Seine, τον Οκτώβριο του 1981.

ΟΙ ΝΙΚΕΣ

1927 GP Marne Reims, Bugatti T35C
1929 GP Marne Reims, Bugatti T35C
1930 Circuit Dauphine Grenoble, Bugatti T35C
1930 GP France Pau, Bugatti T35C
1931 Circuit Esterel Plage, Bugatti T35C
1931 Circuit Dauphine, Alfa Romeo 8C 2300
1932 GP Comminges, Alfa Romeo 8C 2300
1932 GP Picardie Peronne, Alfa Romeo 8C 2300
1933 GP Picardie Peronne, Alfa Romeo 8C 2300
1933 GP Marne Reims, Alfa Romeo 8C 2300
1934 GP Dieppe, Maserati 8CM
1934 24 heures du Mans, Alfa Romeo 8C 2300
1936 GP Pau, Maserati V8-RI
1949 GP Paris Montlhery, Talbot T26C

TALBOT-LAGO T26C

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Kινητήρας
: 6κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 4.482 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 93 mm x 110 mm
Σχέση συμπίεσης: 11.0:1
Καρμπιρατέρ: 3 Zenith 50 HN DD
Ισχύς: 260 ίπποι στις 5.000 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Χειροκίνητο 4 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 270 χλμ/ώρα
Μέση κατανάλωση: λτ./100 χλμ.
Μήκος: 4.077 χλστ.
Ύψος: 1.308 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.502 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.372 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.308 χλστ.
Βάρος: 950 κιλά
Περίοδος δράσης: 1948-1953
Μονάδες κατασκευής: 23

carhistory

.