Carhistory.gr Logo
  » america » Pontiac Parisienne
Pontiac Parisienne
america
Tο πιο παράδοξο σε αυτό το δίθυρο concept του 1953 ήταν η διαμόρφωση του αμαξώματός του, που παρέπεμπε στις ιππήλατες κατασκευές τύπου «Landau», οι οποίες ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις στα τέλη του 19ου αιώνα.

H «Παριζιάνα» ήταν ένα από τα πιο λαμπερά εκθέματα της έκθεσης «Motorama», που διοργάνωσε η General Motors στο «Waldorf Astoria» της Νέας Υόρκης το 1953. Στο πολυτελέστατο ξενοδοχείο της πόλης που δεν κοιμάται ποτέ, ο αμερικανικός Όμιλος παρουσίασε και άλλα πολύ ενδιαφέροντα concept cars, καθώς στόχος του ήταν να επιδείξει στο κοινό την υψηλή τεχνολογία και την τεχνογνωσία που μπορούσε πλέον να διαχειρίζεται (την οποία φυσικά θα χρησιμοποιούσε στα μελλοντικά μοντέλα παραγωγής του). H σχεδιαστική ομάδα που την δημιούργησε είχε επικεφαλής της τον χαρισματικό Harley Earl, στην πιο εκρηκτική από πλευράς ιδεών περίοδο της σπουδαίας σταδιοδρομίας του. Υπεύθυνος για τις βασικές γραμμές του και την εξωτερική του εμφάνιση ήταν ο Paul W. Gillan, επικεφαλής στιλίστας του τμήματος σχεδιασμού της Pontiac, ενός κατασκευαστή με ξεχωριστή σημασία στο πλέγμα εταιρειών της General Motors. Τον τελευταίο λόγο για την επιλογή του μαύρου χρώματος στις εξωτερικές επιφάνειες του αυτοκινήτου και τη σχεδίαση του εσωτερικού του είχε ο Henry Lauve. O επικεφαλής εσωτερικού σχεδιασμού της GM, ο οποίος είχε σπουδάσει στο Παρίσι,ήταν και ο νονός του αμερικανικού concept.Στο διαμέρισμα του κινητήρα τηςη«Παριζιάνα» φιλοξενούσε το «Pontiac Star Chief», ένα οκτακύλινδρο σε σειρά μηχανικό σύνολο των τεσσάρων λίτρων με ισχύ 122 ίππων, που χρησιμοποιήθηκε σε αρκετά από τα μοντέλα παραγωγής της εταιρείας μέχρι το 1957. Η κίνηση στους πίσω τροχούς μεταδιδόταν μέσω του αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων «Hydra-Matic Drive Dual-Range» των δύο σχέσεων. Το μεταξόνιο αυτής της μοναδικής Pontiac ξεπερνούσε λίγο τα τρία μέτρα, με την απόσταση από το έδαφος να βρίσκεται στα 18 εκατοστά και το ύψος της να ανέρχεται στα 1,42 μέτρα.


To όχημα των επισήμων...
Tο πιο παράδοξο στο δίθυρο αυτοκίνητο ήταν η διαμόρφωση του αμαξώματός του, που παρέπεμπε στις ιππήλατες άμαξες τύπου «Landau»«coupe devoille» σύμφωνα με άλλους, που σημαίνει «χαλαρό coupe»), οι οποίες ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς σε όλους τους ευκατάστατους εξωστρεφείς ανθρώπους στα τέλη του 19ου αιώνα. Η σκληρή οροφή κάλυπτε μόνο τους πίσω επιβάτες, προσδίδοντάς τους μεγαλύτερη επισημότητα, ενώ ο οδηγός και ο συνοδηγός ήταν εκτεθειμένοι στις καιρικές συνθήκες. Η επιλογή αυτή ξεκαθάριζε πως αν (θεωρητικά) αποκτούσε κάποιος το «Parisienne», απλά θα ανέφερε τον προορισμό του στον σωφέρ-υπάλληλό του, καθισμένος αναπαυτικά στον καναπέ του πίσω μέρους. Mε το άνοιγμα της πόρτας τα καθίσματα του οδηγού και του συνοδηγού μετακινούνταν αυτόματα προς τα εμπρός κατά 30 εκατοστά, διευκολύνοντας την πρόσβαση στο πίσω μέρος, ιδιαίτερα αν ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου συνοδευόταν από την κομψά ντυμένη σύζυγό του. Στο εσωτερικό κυριαρχούσαν τα ακριβά δέρματα και οι «πινελιές» του χρωμίου όπου χρειαζόταν, με το ταμπλό και το τιμόνι να έχουν δεχτεί τις περισσότερες από αυτές. 

Στη συλλογή του Joe Bortz
To Pontiac «Parisienne» θα ήταν ακόμη κάπου κρυμμένο και ίσως να είχε χαθεί οριστικά, αν ο σημερινός του ιδιοκτήτης δεν είχε την τρέλα να μαζέψει κοντά του όλα τα εκθέματα από το «Motorama» του μακρινού πλέον 1953. Μετά την παρουσίασή του και αφού εμφανίστηκε σε διάφορες μικρότερης σημασίας εκδηλώσεις αυτοκινήτου στις ΗΠΑ, το concept της αμερικανικής εταιρείας είχε την τύχη όλων σχεδόν των ομοειδών προϊόντων: Αφέθηκε σε μια γωνιά να ξεχαστεί. Ο επιχειρηματίας του Σικάγου Joe Bortz που το αναζητούσε για χρόνια έμαθε αρχικά ότι καταστράφηκε, σύντομα όμως πληροφορήθηκε πως σε κάποια δεδομένη στιγμή ο αντιπρόεδρος της General Motors Harley Earl, το είχε δώσει σε έναν συγγενή του για ασφαλή φύλαξη. Χρειάστηκε να περάσει πολύς καιρός ώσπου το αυτοκίνητο να εντοπιστεί σε ένα κατάστημα του New Jersey, με τον υπεύθυνο του μαγαζιού όμως να αρνείται να το πουλήσει.Μετά από πολύ επιμονή, ο Bortz κατάφερε να το αποκτήσει και να το προσθέσει στην σπάνια, όσο και ασυνήθιστη συλλογή του. Όσο για την Pontiac, παρά το γεγονός ότι το πάτωμα της «Παριζιάνας» προερχόταν από τα τρέχοντα μοντέλα της γκάμας της, δεν την έβγαλε ποτέ στην παραγωγή. Μόνο το όνομά της χρησιμοποιήθηκε, όμως πολύ αργότερα, σε κάποια αυτοκίνητα της εταιρείας που κυκλοφόρησαν τη δεκαετία του '80.

credits

Source & photos: www.chuckstoyland.com, http://www.bortzautocollection.com Κείμενο: Σπύρος Χατήρας