Carhistory.gr Logo
  » concept & prototypes » Rover gas turbine cars
Rover gas turbine cars
concept & prototypes

Εντυπωσιασμένοι στη Rover από τα πλεονεκτήματα των αεριοστροβίλων και πιστεύοντας ότι θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τα μειονεκτήματά τους, δημιούργησαν στο παρελθόν μερικά πειραματικά αυτοκίνητα βασισμένα στην τεχνολογία τους.

Από τους πρώτους μήνες του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου η Rover ανέλαβε, με εντολή του Υπουργείου Αεροπορίας και σε συνεργασία με την «Power Jets Company», την εξέλιξη ενός προγράμματος από το οποίο θα προέκυπτε ο πρώτος βρετανικός αεριωθούμενος κινητήρας για μαχητικά αεροσκάφη. Από το 1940 ως το 1943 οι υπεύθυνοι των δύο εταιρειών εργάστηκαν στη νέα τεχνολογία, ώσπου να πάρει την δουλειά η Rolls–Royce, δίνοντας για αντάλλαγμα στη Rover το πρόγραμμα σχεδίασης και παραγωγής κινητήρων για άρματα μάχης. Οι άνθρωποί της, γοητευμένοι από τα πλεονεκτήματα των αεριοστροβίλων (απουσία ταλαντώσεων, μικρότερο βάρος, χαμηλότερες εσωτερικές πιέσεις) και πιστεύοντας ότι θα αντιμετωπίσουν επιτυχώς τα μειονεκτήματά τους (πολύ μεγάλη κατανάλωση καυσίμου, σημαντική καθυστέρηση στην απόκριση) αποφάσισαν μετά το τέλος του πολέμου να υιοθετήσουν την τεχνολογία τους για κάποια από τα αυτοκίνητά τους. Το πρώτο πειραματικό Rover με αεριοστρόβιλο ήταν το «Jet 1», που εξελίχθηκε για τα περαιτέρω με βάση το σασί του «Ρ4 75». Τριθέσιο και με την τουρμπίνα τοποθετημένη στο κέντρο, ήταν έτοιμο για την πρώτη δημόσια εμφάνισή του τον Μάρτιο του 1950. Το αυτοκίνητο πρόλαβε να δείξει ένα μέρος των δυνατοτήτων του, πραγματοποιώντας επίδοση–ρεκόρ στην κάλυψη του μιλίου από στάση, ενώ συνέχισε να δίνει το παρών σε αγωνιστικές επιδείξεις ως τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Ενθαρρυμένη από την πρώτη απόπειρα, η Rover παρουσίασε ένα ακόμη gas turbine car στο Σαλόνι του Earls Court το 1956. Το «Τ3 Coupe», όπως ονομάστηκε, ήταν ένα πολύ όμορφο αυτοκίνητο με ισχύ 112 ίππων και αμάξωμα από fiberglas που εκτός των άλλων διέθετε και τετρακίνηση, ενώ κάλυπτε τα 100 χλμ./ώρα από στάση σε 10,5 δλ. Η τρίτη και τελευταία προσπάθεια της εταιρείας για ένα αυτοκίνητο παραγωγής με αεριοστρόβιλο, φαίνεται πως ήταν η καλύτερη: βασισμένο στο πλαίσιο του «Ρ6 2000» το «Τ4» εμφανίστηκε στην έκθεση της Νέας Υόρκης το 1962, υποχρεώνοντας τους δημοσιογράφους να μιλήσουν για «επανάσταση».

 

Rover-BRM

Λίγους μήνες αργότερα ήταν η σειρά των θεατών των «24 ωρών» του Μαν να νοιώσουν έκπληξη, παρακολουθώντας το αυτοκίνητο να πραγματοποιεί έναν απίστευτα γρήγορο γύρο, λίγο πριν το ξεκίνημα του κλασικού αγώνα. Ο επίλογος της 15ετούς σχεδόν προσήλωσης του Βρετανού κατασκευαστή στο πειραματικό πρόγραμμα των αεριοστροβίλων γράφτηκε στην ίδια πίστα, το 1963 και το 1965, κάνοντας πραγματικότητα μια ιδέα που είχαν από κοινού η Rover και η BRM. Το αγωνιστικό που συμμετείχε στους δύο αυτούς αγώνες, ανταμείφθηκε με δύο τερματισμούς στην 8η και στην 10η θέση, με οδηγούς τους επίσημους πιλότους της δεύτερης στα Grand Prix (Graham Hill, Richie Ginther, Jackie Stewart). Έκτοτε, και με δεδομένη την ένταξη στο group της British Leyland (που σήμαινε και αλλαγή στρατηγικής) η Rover δεν ασχολήθηκε ξανά με την βελτίωση των κινητήρων jet, ακολουθώντας δρόμους περισσότερο ρεαλιστικούς…

carhistory

Photos: Rover