Carhistory.gr Logo
  » motorbikes » Sears Dreadnought
Sears Dreadnought
motorbikes
Σχεδιάστηκε το 1912, σε συνεργασία με την «Excelsior Company», που είχε την έδρα της στο Σικάγο. Ο κινητήρας της ήταν δικύλινδρος σε διάταξη V, χωρητικότητας 1.157 κ.εκ. και ισχύος 9 ίππων. Η σημερινή της αξία, στην αγορά των συλλεκτών, ξεπερνά τα 100.000 δολάρια.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού όλοι γνωρίζουν την «Sears, Roebuck & Company», την άλλοτε γιγάντια εταιρεία πολυκαταστημάτων που με έδρα το Σικάγο λειτουργούσε αδιαλλείπτως από το 1886 ως πρόσφατα, καθώς και τον διάσημο κατάλογο των ταχυδρομικών της παραγγελιών. Οι ιδρυτές της, Richard Warren Sears και Alvah Curtis Roebuck, υλοποίησαν στον καιρό τους με τον καλύτερο τρόπο ορισμένες αριστουργηματικές ιδέες, που όμως δεν ήταν εύκολα εφαρμόσιμες: Oι πωλήσεις πολλών από τα προϊόντα που παρουσιάζονταν στους καταλόγους τους αποτελούσαν τη σωτηρία για τους κατοίκους των απομακρυσμένων και αραιοκατοικημένων περιοχών των ΗΠΑ. Επομένως, ό,τι έφτανε σε αυτούς έπρεπε να είναι απλό στην κατασκευή και να συντηρείται εύκολα ακόμη και από τον πιο αμαθή. Ακολουθώντας με συνέπεια τον παραπάνω κανόνα, οι δύο συνεταίροι σε σύντομο χρονικό διάστημα έκαναν την εταιρεία τους γνωστή σε ολόκληρη την Αμερική. Σε αυτά τα πλαίσια και καλύπτοντας κάθε είδους ανάγκη, το 1912 πρόσθεσαν για πρώτη φορά στους καταλόγους τους και μια μοτοσικλέτα.



Dreadnought
Το ομολογουμένως πολύ όμορφο δίτροχο της Sears σχεδιάστηκε σε συνεργασία με την «Excelsior Company», που είχε επίσης την έδρα της στο Σικάγο. Το μηχανικό της σύνολο ήταν δικύλινδρο σε διάταξη V, χωρητικότητας 1.157 κυβικών εκατοστών και ισχύος εννέα ίππων. Προμηθευτής του κινητήρα ήταν η «Fred W. Spacke Machine Company», που είχε τη βάση της στην Ινδιανάπολη, ενώ τον χρησιμοποιούσαν επίσης οι μοτοσικλέτες της Dayton, της Eagle, της Minneapolis και της Crawford. Μέσω της δοκιμασμένης μεθόδου συγκέντρωσης των δημοφιλέστερων και πιο επιτυχημένων στη λειτουργία τους μηχανικών εξαρτημάτων της εποχής, η «Dreadnought» (ή «De Luxe», από το λογότυπο του κινητήρα της) διέθετε μανιατό της Bosch, καρμπιρατέρ «Model H» της Schebler και κιβώτιο ταχυτήτων των δύο σχέσεων από την Musselman. Μανιβέλα δεν υπήρχε σε αυτό το μηχανάκι, του οποίου ο κινητήρας εκκινούσε ακόμη με πετάλια ποδηλάτου. Άλλωστε, η συγκεκριμένη εφεύρεση ήταν ακόμη πολύ νέα, με πρώτο διδάξαντα τον Βρετανό μηχανικό Alfred Scott, που την υιοθέτησε στη μοτοσικλέτα του (Scott Two-Speed) μόλις το 1908. Την ίδια χρονιά κατοχύρωσε την πατέντα του και μέσα στην επόμενη πενταετία την εφάρμοσαν σημαντικοί κατασκευαστές, εγκαθιστώντας την στα δίτροχα προϊόντα τους. Ανάμεσά τους και η FN, που την τοποθέτησε στο τετρακύλινδρο «Four» της το 1913.

100.000 δολάρια
Η Sears πούλησε τη μοτοσικλέτα όπως τα άλλα της προϊόντα, μέσω ταχυδρομικής παραγγελίας, στην πολύ συμφέρουσα τιμή των 250 δολαρίων. Το 1916, για λόγους που παρέμειναν άγνωστοι, την αφαίρεσε από τον κατάλογό της και σταμάτησε να την προσφέρει. Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο εμπορεύτηκε τα scooters της Vespa και της Gilera, καθώς και τα μοτοποδήλατα της Puch. Στα τέλη της δεκαετίας του '60, η μαζική εισβολή των ιαπωνικών μοντέλων στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, την υποχρέωσε να εγκαταλείψει οριστικά τις πωλήσεις μοτοσικλετών. Στις ημέρες μας υπολογίζεται πως έχουν επιβιώσει περίπου δέκα «Dreadnought», οι οποίες λόγω της σπανιότητάς τους έχουν ιδιαίτερα υψηλή συλλεκτική αξία, που μπορεί να φτάσει σε μια δημοπρασία και πάνω από τα 100.000 δολάρια.

credits

Source & photos: nationalmcmuseum.org

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας