Carhistory.gr Logo
  » racing » ENDURANCE » Simca 5 Gordini
Simca 5 Gordini
ENDURANCE
Το πρώτο αυθεντικό Gordini...

Γεννημένος το 1899 στο Bazzano της Εmilia-Romagna, ο Αmedeo Gordini ξεκίνησε να εργάζεται από τα εφηβικά του χρόνια, ως μαθητευόμενος μηχανικός αυτοκινήτων σε ένα εργαστήριο στη Bologna. Εξοικειώθηκε γρήγορα με τα βασικά στοιχεία της μηχανολογίας και στη συνέχεια έδειξε ζήλο στην εκμάθηση, θέτοντας παράλληλα με επιτυχία σε εφαρμογή και δικές του μικρές μηχανικές επινοήσεις. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '10 είχε την τύχη να δουλέψει δίπλα στον Edoardo Weber και να μάθει τα μυστικά της λειτουργίας των καρμπιρατέρ. Το 1920 μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου δραστηριοποιήθηκε στο τμήμα κινητήρων της Isotta Fraschini. Εκεί στάθηκε και πάλι τυχερός, αφού μαθήτευσε δίπλα σε ένα μεγάλο μηχανικό της ιταλικής αγωνιστικής σκηνής, τον Alfieri Maserati. Την περίοδο 1922-1924 συνεργάστηκε με τον ανερχόμενο αστέρα Tazio Nuvolari, αναβάτη και οδηγό αγώνων που στη συνέχεια άφησε εποχή. To 1926 παντρεύτηκε και έφυγε για το Παρίσι, αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο τις γνωριμίες του και αποδεχόμενος νέες προτάσεις για δουλειά, ενώ τρία χρόνια αργότερα απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα. Το 1932 τον βρήκε να συμμετέχει με επιτυχία σε αγώνες, στο τιμόνι ενός roadster που κατασκεύασε ο ίδιος, το οποίο βασιζόταν στο πάτωμα ενός Fiat Balilla. Έχοντας την ικανότητα να μεταμορφώνει τους κινητήρες αυτοκινήτων παραγωγής σε αγωνιστικά όπλα ικανά να εντυπωσιάζουν και να διακρίνονται, ο Gordini γρήγορα έγινε γνωστός, αποκτώντας το υποκοριστικό Le sorcier (ο μάγος).

Η συμφωνία με τη Simca
Οι ορίζοντες του Αmedeo στον κόσμο της Αυτοκίνησης άνοιξαν διάπλατα τον Νοέμβριο του 1934, με την ίδρυση της Simca (Societe Industrielle de Mecanique et de Carrosserie Automobile). Έχοντας μέσω της δουλειάς του προσωπική σχέση με τον Enrico Teodoro Pigozzi (τον αντιπρόσωπο της Fiat στη Γαλλία, που από το 1928 συναρμολογούσε μοντέλα της στο Suresnes πριν μεταστεγαστεί στη Nanterre, χρησιμοποιώντας και εξαρτήματα από τοπικούς κατασκευαστές) και τον Giovanni Agnelli (τον ιδιοκτήτη του ιταλικού εργοστασίου), τους έπεισε να λάβει μέρος στους αγώνες ως οδηγός, μηχανικός ή σχεδιαστής, εξελίσσοντας περαιτέρω κινητήρες και πλαίσια της νέας εταιρείας.

Simca 5
To εργοστάσιο ξεκίνησε την κατασκευαστική του δραστηριότητα με τα μοντέλα 508 Βalilla και 518 Ardita, τα οποία σύντομα έδωσαν τη θέση τους στο 5, που ήταν το πρώτο Simca. Το Cinq ή 5CV, δηλαδή η γαλλική έκδοση του Fiat Topolino, κύλησε για πρώτη φορά τους τροχούς του στη Nanterre τον Οκτώβριο του 1936. Η παραγωγή του διακόπηκε στα χρόνια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και συνεχίστηκε τη διετία 1946-48, αριθμώντας συνολικά 46.172 αυτοκίνητα. Με ανεξάρτητη εμπρός ανάρτηση και 4κύλινδρο σε σειρά κινητήρα των 570 κ.εκ., απέδιδε 16 ίππους και ήταν πολύ οικονομικό, αφού έκαιγε μόλις 5 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα.

Gordini 5
Ο Gordini κρατούσε τα μυστικά της τέχνης του για τον εαυτό του και, τουλάχιστον εκείνα τα χρόνια, ποτέ δεν έλεγε σε κανέναν πώς έφτασε στην τάδε ή στην δείνα σκέψη και λύση. Κάπως έτσι προέκυψε η μετατροπή του ποντικιού της πόλης (Topolino) σε αγωνιστικό roadster υψηλών προδιαγραφών για αγώνες ταχύτητας και αντοχής. Το Simca 5 δέχτηκε τόσες τροποποιήσεις, που έγινε αγνώριστο, χάνοντας επίσης και σε βάρος από την αφαίρεση τόσων τμημάτων και τη χρήση ελαφρών υλικών. Ο μάγος είχε φυσικά παρέμβει και στον κινητήρα, ανεβάζοντας την ισχύ του κατά επτά ίππους και φτάνοντας τους 23, στις 4.400 στροφές ανά λεπτό. Αυτά όλα είχαν σαν αποτέλεσμα την ανάπτυξη υψηλής για την κατηγορία του αυτοκινήτου ταχύτητας, που μετρήθηκε στα 125 χιλιόμετρα την ώρα. Στο Le Mans το 1937, το 5 του Ιταλού που πολιτογραφήθηκε Γάλλος κέρδισε την κατηγορία του στον 24ωρο αγώνα, τερματίζοντας στην δωδέκατη θέση της γενικής κατάταξης με τον αριθμό 48 στις πόρτες και πλήρωμα τους Just-Emile Vernet και Suzanne Largeot. Ο ίδιος ο Gordini συμμετείχε στο circuit, πλην όμως εγκατέλειψε, οδηγώντας ένα Simca 8 των 1.1 λίτρων. H επιτυχία του μικρού γαλάζιου roadster σε ένα τόσο σημαντικό διεθνή αγώνα, έφερε μεγάλη δημοσιότητα στη νέα γαλλική εταιρεία, ενώ συνάμα ανέβασε στα ύψη τη φήμη του ιδιοφυιούς μηχανικού από τα περίχωρα της Bolognia.

Καταξίωση...
Mέχρι να κηρυχθεί ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, ο Amedeo είχε συγκεντρώσει δεκάδες κύπελλα στις μικρές κατηγορίες των πιο διάσημων ευρωπαϊκών αγώνων ταχύτητας και αντοχής. Kατόρθωσε, με ελάχιστα έξοδα και καλές ιδέες, να βελτιώσει αυτά τα αυτοκίνητα και να δημιουργήσει έτσι μερικές από τις πιο σπάνιες sport εκδόσεις, που σήμερα κοσμούν τα ευρωπαϊκά μουσεία. Mε τη λήξη του πολέμου, αποφάσισε να αξιοποιήσει την εξειδίκευσή του, ιδρύοντας το 1946 στο Παρίσι το δικό του οίκο. Kαι όταν τέσσερα χρόνια αργότερα ξεκίνησε ο θεσμός της F1, τα Gordini ήταν εκεί, από το δεύτερο κιόλας αγώνα, στο Mοnaco...

carhistory

Kείμενο: Σπύρος Χατήρας