Carhistory.gr Logo
  » iron curtain » Skoda Typ 130 RS
Skoda Typ 130 RS
iron curtain
Ένας από πιο σημαντικούς «πρεσβευτές» του αγωνιστικού προσώπου μιας άλλης Ευρώπης, που δεν υπάρχει πια.

Το αγωνιστικό των Tσέχων προήλθε από την coupe έκδοση «110 R», που κατασκευάστηκε στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις του Kvasiny σε 57.000 μονάδες από το 1971 έως το 1980 και είχε την ίδια φιλοσοφία με τα υπόλοιπα μοντέλα της Skoda, που την εποχή εκείνη ακολουθούσαν τη λύση του «όλα πίσω» (μετάδοση κίνησης, θέση κινητήρα). Το «110 R», όπως πρόδιδε και η κωδική του ονομασία, διέθετε 4κύλινδρο σε σειρά κινητήρα των 1.107 κυβικών εκατοστών, που απέδιδε 52 ίππους στις 4.650 στροφές ανά λεπτό και μπορούσε να αναπτύξει τελική ταχύτητα 145 χιλιομέτρων την ώρα. Καθόλου άσχημα για ένα coupe χαμηλού κυβισμού από την «σοσιαλιστική» Ευρώπη, που παράλληλα ήταν και όμορφο στο μάτι, με πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του την κυρτή διαμόρφωση στο πίσω μέρος.

Αγωνιστικός πυρετός
Το Skoda Racing Team, με πρωταγωνιστικό ρόλο στο Sport όχι μόνο στην τότε Τσεχοσλοβακία αλλά και στις υπόλοιπες χώρες του «υπαρκτού», κατέληξε στο «130 RS» το 1975. Την προηγούμενη χρονιά είχαν προηγηθεί δύο πρωτότυπα, βασισμένα επίσης στο αμάξωμα του «110 R», το «180 RS» των 1.8 λίτρων και το δίλιτρο «200 RS» των 163 ίππων. Το «Type 735», όπως ήταν η δεύτερη ονομασία του, σταδιοδρόμησε με μεγάλη επιτυχία σε όλα τα πρωταθλήματα της Ανατολικής Ευρώπης από το 1976 έως το 1982, έχοντας oυσιαστικά αντίπαλό του μόνο το Lada. Το «130 RS» αναπτύχθηκε σε δύο αγωνιστικές εκδόσεις, μία για circuits & αναβάσεις και μία για rally. Ανατρέχοντας στα δρώμενα της εποχής εκείνης, θα πρέπει να τονίσουμε πως ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στις χώρες του «Σιδηρού Παραπετάσματος» ήταν ιδιαίτερα ανθηρός: Circuits, αναβάσεις, rally και ασφάλτινοι αγώνες διεξάγονταν σε όλες τις κατηγορίες αυτοκινήτων, ενώ δεκάδες ταλαντούχοι οδηγοί πάλευαν για τους τίτλους, τη νίκη ή τη διάκριση. Όμως, τη δεκαετία του ’70 ο «Ψυχρός Πόλεμος» ήταν ακόμα στο φόρτε του κι οι δυνατότητες για απόκτηση διεθνών εμπειριών σχεδόν ανύπαρκτες, εξαιτίας της υφισταμένης πολιτικής κατάστασης σε «Ανατολή» και «Δύση». Όλα αυτά ώσπου το αγωνιστικό της Skoda, μαζί με μερικά ακόμη από άλλα «σοσιαλιστικά» εργοστάσια της εποχής, να επιχειρήσουν το πρώτο τους μεγάλο αγωνιστικό «άνοιγμα», συμμετέχοντας σε επιλεγμένους αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλλυ.

Με άρωμα WRC
Η πρώτη εμφάνιση του Skoda 130 RS στη «Δύση» έλαβε χώρα στα τέλη του 1976, στο RAC της Μεγάλης Βρετανίας, με οδηγό τον Νορβηγό John Haugland και στο δεξί κάθισμα τον Fred Gallagher. Ο τελικός απολογισμός της προσπάθειας του πληρώματος ήταν ο τερματισμός στη 16η θέση της γενικής κατάταξης, αλλά και η νίκη στην κλάση, στην οποία είχε δηλωθεί το αυτοκίνητο. Ο Σκανδιναβός, που δεν αγωνιζόταν ως μέλος της επίσημης ομάδας, αλλά με τη χορηγία διάφορων αντιπροσωπειών της Skoda στην Ευρώπη, ήταν ο μόνος από τους οδηγούς του αυτοκινήτου που είχε κάποια διεθνή εμπειρία (την περίοδο 1973-1975 πήρε μέρος με τα Skoda «110 L» και «120 S» στα rally της Σουηδίας και της Φινλανδίας, καθώς και στο RAC με «130 S»). Εργοστασιακοί οδηγοί της Τσέχικης εταιρείας ήταν ο Miroslav Zapadlo και ο Vaclav Blahna, ενώ τις πιο πολλές εμφανίσεις με το «130 RS» ως συνοδηγός είχε ο Jiri Motal. Πιστοποιημένο στο Group 2 το αγωνιστικό της Skoda συμμετείχε σε 10 συνολικά αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλλυ, από το 1976 έως το 1981. Σε όλους, τουλάχιστον το ένα από τα δύο αυτοκίνητα, έφθασε στη ράμπα του τερματισμού. Βέβαια, πέρα από την αξιοπιστία τους σημείωσαν και ορισμένους πολύ καλούς τερματισμούς, όπως ήταν η 12η θέση των Blahna-Hlavka στο Monte Carlo (που συνοδεύτηκε με νίκη στην κλάση) και η 10η των Haugland-Berglund στη Φινλανδία το 1977. Όμως, οι καλύτερες εμφανίσεις και τα πιο επιτυχημένα αποτελέσματα προέκυψαν στις τρεις επισκέψεις της ομάδας στην Ελλάδα.

Το 130 RS στο «Ακρόπολις»

Το 1977 ήταν η πρώτη φορά που οι Έλληνες φίλοι του αυτοκινήτου είδαν τη Skoda σε πλήρη αγωνιστική εμπλοκή στα χώματά τους κι εντυπωσιάστηκαν πολύ. Ένα φορτηγό και πέντε μηχανικοί συνόδευαν τα δύο αυτοκίνητα, που ήρθαν στη χώρα μας με πληρώματα τους Zapadlo-Motal και Haugland-Nyborg. Tα «130 RS» απέδιδαν τότε 128 ίππους στις 7.000 σ.α.λ., με ροπή 13 χλγμ. στις 5.500 σ.α.λ., ενώ ο κινητήρας τους συνδυαζόταν με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των 4 σχέσεων. Με αμορτισέρ της Koni και το ψυγείο νερού να έχει μεταφερθεί εμπρός (πίσω έμειναν μόνο τα ψυγεία του λαδιού), αλλά και με τα τρακτερωτά ελαστικά της Barum να εφαρμόζονται στις πανάλαφρες ζάντες που ετοίμασε η Skoda, τα δύο αυτοκίνητα τερμάτισαν χωρίς πρόβλημα στην 9η και τη 13η θέση της γενικής κατάταξης. Όσο για τους άμεσους «ανατολικούς» ανταγωνιστές τους Stasys Brundza και Arvydas Girdauskas με το Lada 1600, υποσκελίστηκαν και ολοκλήρωσαν στη δέκατη θέση.
Στο 26ο Ράλλυ Ακρόπολις (1978) η Skoda έδωσε και πάλι το «παρών», αυτή τη φορά όμως σημαντικά πιο πολυπληθής: Έξι αυτοκίνητα service και 14 μηχανικοί, μαζί με τους ανθρώπους της ελληνικής αντιπροσωπείας (BIAMAP), ανέλαβαν να υποστηρίξουν τα δύο αγωνιστικά που ήρθαν από την Τσεχία. Ισχυροποιημένα στους 130 ίππους, με δύο διπλά 45άρια καρμπιρατέρ της Weber και ελαστικά της Dunlop κατάφεραν να φθάσουν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά σε ένα καλό αποτέλεσμα στην Ελλάδα, παρά την εγκατάλειψη του ενός αυτοκινήτου (Svatopluk Κvaizar-Jiri Κotek) με προβλήματα στην ανάρτηση. To έτερο «130 RS» των Blahna-Motal τερμάτισε τον αγώνα στην όγδοη θέση, δικαιώνοντας και τη φήμη που συνόδευε το συγκεκριμένο πλήρωμα για τις επιτυχίες του στους αγώνες της Ανατολικής Ευρώπης. Δύο χρόνια αργότερα ο Vaclav Blahna επανέλαβε το αποτέλεσμα του 1979 στον ελληνικό αγώνα, με συνοδηγό τον Pavel Schovanek, σε μια από τις τελευταίες «εξορμήσεις» του αυτοκινήτου στο εξωτερικό.

Game over...

Εκεί ακριβώς, στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και πάνω που οι «Ανατολικοί» είχαν πείσει για τις δυνατότητές τους, οι εξορμήσεις των αγωνιστικών τους αυτοκινήτων στη Δύση σταμάτησαν. Κύριες αιτίες η διογκούμενη πολιτική αμφισβήτηση των καθεστώτων της «σοσιαλιστικής» Ευρώπης, όπως και η ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή του κινήματος της «Αλληλεγγύης» στην Πολωνία που κατέληξε στο «καθεστώς» Γιαρουζέλσκι. Οι κυβερνήσεις του «Παραπετάσματος», προσπαθώντας να σωθούν, έπαψαν μεταξύ άλλων να ενθαρρύνουν και αυτού του είδους τις εκδηλώσεις. Όσοι ζήσαμε εκείνη την εποχή, τουλάχιστον προλάβαμε και είδαμε στις ειδικές διαδρομές του ράλλυ Ακρόπολις τα Trabant, τα Polonez, τα Wartburg, τα Lada και τα Polski, που μαζί με το «130 RS» έγραψαν τη δική τους εντελώς ξεχωριστή ιστορία στους αγώνες.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

SKODA 130 RS (1980)
FIA Group: 2
Aμάξωμα: coupe
Κινητήρας: 4κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 1.289 κ.εκ.
Ισχύς: 142 ίπποι στις 8.500 σ.α.λ.
Ροπή: 16 χλγμ. στις 4.500 σ.α.λ.
Ανώτατη ταχύτητα: 187 χλμ./ώρα
Mετάδοση κίνησης: Στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: Χειροκίνητο 4 σχέσεων
Μήκος: 4.255 χλστ.
Πλάτος: 1.710 χλστ.
Ύψος: 1.340 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.400 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.415 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.368 χλστ.
Βάρος: 825 κιλά

carhistory

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: Skoda