Carhistory.gr Logo
  » portraits » Stefan Bellof
Stefan Bellof
portraits

Το όνομα αυτό μπορεί να είναι άγνωστο στους πολλούς, δεν χωρά όμως αμφιβολία ότι αν η πορεία του Stefan Bellof είχε μεγαλύτερη διάρκεια, ο ομοεθνής του Michael Schumacher δύσκολα θα δημιουργούσε το μύθο που έχει σήμερα.

Γεννημένος στο Giessen της Γερμανίας, στις 20 Νοεμβρίου 1957, ξεκίνησε την καριέρα του από τα καρτ, όπου σύντομα έδειξε την αξία του, προσελκύοντας το ενδιαφέρον των διοργανωτών της Formula Ford 1600. Στο συγκεκριμένο θεσμό στέφθηκε πρωταθλητής το 1980, γεγονός που του άνοιξε το δρόμο για τη γερμανική Formula 3. Παρότι μάλιστα μπήκε στα μέσα του πρωταθλήματος, κατόρθωσε να κερδίσει τους τρεις από τους επτά αγώνες, χάνοντας για λίγους βαθμούς τον τίτλο του πρωταθλητή.

Το 1982, με λίγη βοήθεια από τη BMW, κατάφερε να βρει μία θέση στην ομάδα του Willy Maurer στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Formula 2. Ο πρώτος του αγώνας ήταν στο Silverstone, ενώ ο δεύτερος στο Hockenheim. Κέρδισε και στους δύο, κάνοντας τους πάντες να παραμιλάνε. Όσο για τον Maurer, αργότερα έγινε μάνατζέρ του. Ο Bellof έμεινε στην ομάδα και το 1983, χωρίς ωστόσο να πετύχει κάτι σημαντικό. Αυτό λίγο τον ένοιαζε, αφού από τα τέλη του 1982 έτρεχε ταυτόχρονα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα σπορ πρωτοτύπων, με τα θηριώδη αγωνιστικά του Group C. Τη χρονιά αυτή έκανε μόλις δύο αγώνες με την Kremer Porsche 936 T, από το 1983 όμως μπήκε σαν εργοστασιακός οδηγός της Porsche, που μεσουρανούσε εκείνα τα χρόνια.

Το ρεκόρ στο Nurburgring

Για μία ακόμα φορά ο πρώτος του αγώνας ήταν στο Silverstone, όπου έφερε την 956 του, στα χρώματα της Rothmans, πρώτη στη γραμμή του τερματισμού. Από τους οκτώ αγώνες που έτρεξε κέρδισε στους τέσσερις, σε δύο εγκατέλειψε, ενώ πέτυχε επίσης μία δεύτερη και μία τρίτη θέση. Ένας από αυτούς που δεν κέρδισε ήταν ίσως και ο σημαντικότερος της καριέρας του, σίγουρα αυτός για τον οποίο τον θυμούνται οι περισσότεροι. Πρόκειται για τα 1.000 χλμ. του Νurburgring, στις 29 Μαΐου, στην πιο φημισμένη πίστα του πρωταθλήματος. Τα 20,8 χιλιόμετρα της «πράσινης κόλασης» (για την ακρίβεια 20.832 μέτρα, εκείνη τη χρονιά) αποτελούσαν πεδίο δόξας οδηγών-θρύλων, όπως ο Caracciola και ο Nuvolari, και συνάμα Μολώχ, ο οποίος τρεφόταν συχνά με θυσίες λιγότερο τυχερών οδηγών.

Οδηγώντας με μεγάλο ρίσκο στο όριο την 956.007 του, ένα αυτοκίνητο 620 ίππων και 840 κιλών, κατάφερε, παρά την «κίνηση» που υπήρχε από τα υπόλοιπα πρωτότυπα, να πετύχει στα δοκιμαστικά το ανεπίσημο ρεκόρ των 6 λεπτών και 11,13 δευτερολέπτων. Ο χρόνος αυτός παραμένει μέχρι σήμερα ακατάρριπτος, παρά τα 25+ χρόνια εξέλιξης που μεσολάβησαν από τότε. Αντίστοιχα, την επόμενη μέρα πέτυχε κατά τη διάρκεια του αγώνα τον ταχύτερο γύρο, με 6 λεπτά και 25,91 δευτερόλεπτα, που αποτελούν και το επίσημο ρεκόρ της πίστας.

Με τις επιτυχίες αυτές η φήμη του, ως οδηγός, εκτινάχθηκε στα ουράνια. Την επόμενη χρονιά, το 1984, κέρδισε από τους δώδεκα αγώνες του πρωταθλήματος τους επτά, κατακτώντας παράλληλα το πρώτο και μοναδικό του παγκόσμιο τίτλο. Αυτό μάλιστα τρέχοντας παράλληλα και στην πρώτη του πλήρη περίοδο στη Formula 1, καθώς ένα τέτοιο αστέρι δεν θα μπορούσε να μην προσελκύσει το ενδιαφέρον της κορωνίδας του μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Ένα αυθεντικό ταλέντο στη Formula 1

Ο πρώτος του αγώνας στην F1 ήταν στο GP της Βραζιλίας, με την ομάδα της Tyrrell. Στον ίδιο αγώνα μάλιστα συμμετείχε για πρώτη φορά και ένας 24χρονος νέος από τη Βραζιλία, κατά κοινή ομολογία, επίσης πολλά υποσχόμενος οδηγός. Αμφότεροι απέτυχαν να τερματίσουν, δεν άργησε όμως η ώρα που θα έδειχναν τις πραγματικές δυνατότητές τους.

Αυτή ακριβώς η ώρα ήρθε τρεις μήνες αργότερα, στο GP του Μονακό. Η ιδιαίτερη χάραξη της πίστας και, το κυριότερο, η καταιγίδα που επικρατούσε, μείωνε την απόσταση μεταξύ των κορυφαίων μονοθεσίων από τα «δεύτερα», δίνοντας έτσι τον πρώτο λόγο στις οδηγικές ικανότητες. Ο Bellof εκκινούσε από την 20η και τελευταία θέση, ενώ ο Ayrton Senna από τη 13η. Με την έναρξη του αγώνα τέθηκε επικεφαλής ο Alain Prost, δέκα γύρους όμως μετά μία επαφή με ένα άλλο μονοθέσιο επέτρεψε στον Nigel Mansell να περάσει μπροστά, για πρώτη φορά στην καριέρα του. Έξι γύρους αργότερα η τύχη του Mansell τον εγκατέλειψε, οδηγώντας τον στις μπαριέρες. Ο Prost ξαναπέρασε μπροστά, έχοντας δεύτερο το Senna, ο οποίος είχε ανέβει 11 θέσεις στο Μονακό, υπό βροχή! Κάτι αντίστοιχο, πιο δύσκολο όμως λόγω των περισσότερων μονοθεσίων που έπρεπε να περάσει επιχειρούσε ο Bellof. Σιγά σιγά, σε ένα ρεσιτάλ οδηγικών ικανοτήτων, άφηνε τους πάντες πίσω του, με αποκορύφωμα τον τρίτο εκείνη τη στιγμή Arnoux, «γλιστρώντας» την Tyrrell ανάμεσα στη Ferrari του και στον τοίχο της στροφής Mirabeau. Ο αγώνας διακόπηκε με τη συμπλήρωση 32 από τους 77 γύρους, βρίσκοντας το Senna στην τρίτη θέση και τον Bellof ακριβώς πίσω του.

H άγνοια κινδύνου και οι συνέπειές της

Η ταυτόχρονη εμπλοκή του Γερμανού πιλότου στη Formula 1 και στο Group C συνεχίστηκε και το 1985, κάνοντας τους πάντες να μιλούν για ένα μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή. Ένα είδωλο που εμφανιζόταν μετά τον von Trips και που πολλοί συνέκριναν με τον ίδιο το Rosemayer. Σε πολλά είχαν δίκιο και, κυρίως, στο ότι και οι δύο πίσω από το τιμόνι είχαν παντελή άγνοια κινδύνου. Η ασύλληπτη, ωμή ταχύτητα του Bellof πήγαζε από το γεγονός ότι πολλές φορές έπαιρνε ρίσκα που ούτε θα τολμούσε να σκεφτεί άλλος πιλότος. Αυτό ακριβώς το γεγονός ήταν που του κόστισε και τη ζωή, την πρώτη Σεπτεμβρίου του 1985 στα 1.000 χλμ. του Spa. Σε έναν αγώνα με την αγαπημένη του 956.

Μιλώντας στον Τύπο λίγες ώρες πριν το μοιραίο για την «Εau Rouge», μία από τις πιο γνωστές, γρήγορες και επικίνδυνες στροφές ανά την υφήλιο, έλεγε ότι πρέπει να κρατηθείς πολύ κοντά στις μπαριέρες, ώστε να μπεις στην ελαφρά αριστερή στροφή, με ελάχιστο φρένο, με ένα στιγμιαίο άφημα του γκαζιού. Αυτός την έπαιρνε με πέμπτη σχέση στο κιβώτιο, βλέποντας στο κοντέρ 230 με 240 χλμ./ώρα στην ανηφορική δεξιά που ακολουθούσε. Ενδεικτικά, η ταχύτητα αυτή ήταν υψηλότερη από αυτή με την οποία περνούσαν τα μονοθέσια της Formula 1.

Εκεί λοιπόν, που το σύνολο σχεδόν των οδηγών άφηναν το γκάζι για να περάσουν «φυλαγμένα», αυτός αποφάσισε στον 72ο γύρο να περάσει από την αριστερή την Porsche 956 του Jacky Ickx. Τα δύο αυτοκίνητα ακούμπησαν και αμέσως ξεκόλλησαν, φεύγοντας εκτός πίστας. Η σύγκρουση ήταν πολύ ισχυρή. Ο Ickx, τυχερός, έπεσε υπό κλίση στις μπαριέρες και τελικά βγήκε αλώβητος από το αυτοκίνητό του. Αντιθέτως, ο Bellof έπεσε σχεδόν κάθετα, με όλη του την ταχύτητα σε ένα τοίχο. Δεν είχε καμία ελπίδα.

Το τι περισσότερο θα μπορούσε να έχει επιτύχει αυτός ο οδηγός αν οι βουλές της μοίρας ήταν διαφορετικές, είναι άγνωστο. Λέγεται ότι το 1986 τον περίμενε ένα συμβόλαιο στη Formula 1 με τη Ferrari, όπου θα έτρεχε πλέον με ανταγωνιστικό μονοθέσιο, σε μία κορυφαία ομάδα. Η Γερμανία είχε χάσει άλλο ένα ταλέντο της, για το οποίο υπήρχε φυλαγμένη μία θέση στο Πάνθεον.

PORSCHE 956

TΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Κινητήρας: Επίπεδος 6κύλινδρος, τοποθετημένος στο κέντρο
Βάρος κινητήρα: 168 κιλά
Κυβισμός: 2.650 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 82.3 mm x 66 mm
Σχέση συμπίεσης: 8.0:1
Turbo: 2 KKK
Ισχύς: 620 ίπποι στις 8.200 σ.α.λ.
Ροπή: 61,1 χλγμ. στις 5.000 σ.α.λ.
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 5 σχέσεων
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Ανώτατη ταχύτητα: 355 χλμ./ώρα
Μήκος:. 4.770 χλστ
Πλάτος: 1.990 χλστ.
Ύψος: 1.030 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.650 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.665 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.545 χλστ.
Βάρος: 840 κιλά
Μονάδες κατασκευής: 27
Περίοδος δράσης: 1982-1985

carhistory

Κείμενο: Μιχάλης Κατωπόδης, φωτογραφίες: Porsche, Renault, Ford, StefanBellof.com